Cecily
NANG MAKALAPAG ang eroplano ay agad kaming umuwi ni Dmitry. Hindi ako mapakali buong byahe kahit sinabi ni Dmitry na kumalma ako.
Paano ako kakalma kung dinukot ang anak ko? Hindi naman siguro siya mawawalay ulit sa akin nang matagal, hindi ba?
Para akong ibinalik noong kinuha siya sa akin at wala akong nagawa para mabawi siya. Ayokong malayo ulit sa anak ko. Hindi ko ata kakayanin lalo na ngayong nagkita na ulit kaming dalawa.
“Dmitry, si Damon—”
“Shh, he’s okay. Alam ko kung nasaan siya.”
Sobrang kalmado ni Dmitry o baka sadyang tinatago niya lamang ang kabang nararamdaman niya. Hindi ko alam.
Kasama sina Anton ay naghanda na sina Dmitry. Hinawakan ko siya bago siya umalis.
“Pwede bang sumama?”
Kung sasabihin naman ni Dmitry sa akin na hindi, maiintindihan ko, pero nagbab
