โปรยปก
330 Words
โปรยปก
“คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ....”
“คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ”
“มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ...”
“เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน”
“คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!”
เฮือกกกก!!
ท่ามกลางทริปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจของเธอกลับกลายเป็นจะได้พักผ่อนกี่โมง???
เพราะทุกครั้งที่นอนหลับตาก็มีหน้าหล่อของคนบางคนตามหลอกหลอน ไม่ได้หลอนธรรมดา หลอนมากกกกก
ทั้งที่เรื่องมันก็ผ่านมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ แต่เธอกลับต้องจมอยู่กับฝันร้ายและกลางกายที่ฉ่ำชื้น
สีหน้าแววตากรุ้มกริ่มเจ้าชู้รู้ทัน น้ำเสียงนุ่มทุ้มเรียบเรื่อยแต่ก็แฝงไปด้วยความอารมณ์ดี กลิ่นกายสะอาดหอมกรุ่น และลมหายใจที่ร้อนผ่าวของเขา...นนทภพ
ตึกตัก! ตึกตัก!
ทันทีที่นึกถึงหน้าเขาหัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ หญิงสาวหยัดกายลุกขึ้นนั่งใช้ฝ่ามือลูบไปกับลำคออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวจนเธอหลับตาลงพร้อมกับผ่อนลมหายใจร้อนผ่าวออกมา
ปลายจมูกโด่งสันและริมฝีปากหยักลึกที่เจือไปด้วยกลิ่นบุหรี่ สัมผัสร้อนเร่าพวกนั้นกลับฝังรากลึกลงไปในหัวใจเธอ
มินตราเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตนเอง เธอตั้งขาขึ้นและลูบซอกขาด้านในก่อนจะก้มมองลงไปพร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัวแรง
รอยม่วงช้ำขนาดประมาณหนึ่งถึงสองเซนติเมตรกระจายอยู่เต็มข้างขา คิดดูว่าหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปแล้วรอยยังชัดขนาดนี้ แล้วเขาบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ
“ผมไม่ได้ตั้งใจ ถ้าทำเจ็บขอโทษด้วยนะ ครั้งต่อไปขอแก้ตัว...”
“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ มันจะไม่มีครั้งต่อไปให้คุณได้แก้ตัว”
“ไม่ต้องรีบร้อนตอบหรอกมิน เรื่องของเรา...เก็บไปคิดสักทีสองทีก็ได้”
ทีสองทีของเขานี่มันหมายถึงเรื่องอะไร
- Writer
