Gülümsemek, adaleti bozuk bir düzene sessiz bir küfürdür. Gülümseyin.
Nazım Hikmet
“Yok, dostum yanılmıyorsun.”
Devrim kaşlarını çatarak sustu. Poyraz’ın konuyu nereye getireceğini, bu soruların altından ne çıkacağını oldukça merak ediyordu.
“Sen bu adamla ne zaman iş yaptın? Senden önce Hasan amcayı aramıştım, seni aramamı da o söyledi zaten.” Konu giderek daha ilginç bir hal alıyordu.
“İşe yeni atıldığım zamanlardı Poyraz… 10 yılı geçmiştir sanırım. Acemilik işte… O adam yüzünden neredeyse şirketimi kaybediyordum. Tekin biri değil. Tamam, Ekrem iyidir ama babası o şirketin başında olduğu sürece Ekrem’in iyi olması seni kurtarmaz.”
Poyraz’ın suskunluğu pek hayırlı bir şey değildi. Gece gece sırf iş durumu
