ความเดิม- ..ปะ มานิดาขึ้นรถ.. ธันทรบอกยิ้ม ๆ พร้อมกับจูงมือหญิงสาวให้มาที่ที่นั่งข้างคนขับแล้วเปิดประตูให้หญิงสาวเข้าไปนั่ง ส่วนเขาเดินอ้อมไปด้านหลังแล้วมาประจำที่ตำแหน่งพลขับแล้วขับเคลื่อนออกไปทันที
………………………………….
ธันทรขับรถยนต์สมรรถนะสูงด้วยความเร็วที่ไม่สูงมากเพราะรถเริ่มติดบ้างแล้วแต่ก็พอลื่นไหลได้ ในขณะที่ขับก็แอบสังเกตผู้ร่วมทางไปพลาง ๆ
..คิดอะไรอยู่เหรอครับ นั่งเงียบจัง.. เป็นชายหนุ่มที่เอ่ยขึ้นเสียเอง
..ก็คิดอะไรไปเรื่อยแหละค่ะ เหลืออีกแค่ปีเดียวก็สอบแล้ว.. มานิดาเผลอพูดความในใจออกไปจนหมดสิ้น ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
..มานอนที่บ้านป้าจันทร์ดีมั๊ย ผมกับยัยจิราจะช่วยติวเข้มให้ ไม่ต้องกังวลไป ส่วนเรื่องหัตถการก็พี่ชายเราไง ลืมไปแล้วเหรอ.. ธันทรเอ่ยยิ้ม ๆ พร้อมกับยกมือไปลูบผมหญิงสาวแบบเนียน ๆ
..ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ พี่นพก็อยู่ ถ้าหนูไม่อยู่บ้านพี่นพคงเหงาแย่เลย.. มานิดาปฏิเสธแบบเลี่ยง ๆ
