Dahil nga ipinangako ko kay Claude na dadalawin ko siya, nandito ako ngayon at nakatayo sa harap ng hospital.
Napahigpit ang hawak ko sa bag kong hindi dapat iniiwan at nakadikit lang lagi sa 'kin.
Itong bag ko ang isa sa mga pinaka-loyal sa 'kin at hindi ako iniiwanan. Kasama ko 'to sa lahat ng pinagdadaanan ko sa buhay.
Hanggang kailan tayo tatayo lang dito?
Tupanggalang konsensya na naman 'to, kaya nga nagre-ready na ako oh kasi handa na akong pumasok sa hospital.
Pasok na, hiya ka pa!
Nagmamdali naman 'to! Sabi ko nga lalakad na ako papasok sa hospital eh.
Ay mali pala, hindi ako lalakad papasok dahil tatakbo ako papasok. Mas mabuti nang mabilis ang kilos ko kaysa naman makita ako ng nanay ni Claude.
Paktay tayo 'pag nangyari 'yon! Hindi na naman ako makakadalaw kay Claude at m
