ลมโชยรัก

บทที่ 1.1 ว่าที่ดาวของบลาบาบ้าคลับ

“กล้วยฉาบ ครองแครง ขนมดอกจอกไหมคร้าบบบ” เด็กชายตะโกนกู่ก้องไปทั่วริมถนน คนที่กำลังยืนสูบบุหรี่หน้าร้านสะดวกซื้อในช่วงเย็นย่ำจึงหันไปมอง เขายกมือแล้วกวักมือเรียกเด็กชายคนนั้น

“เอาทั้งหมด” เขาพูดเสียงงึมงำ เพราะริมฝีปากกำลังคาบบุหรี่อยู่ มือหยิบแบงค์สีเทาจากกระเป๋าสตางค์ขึ้นมามาสองใบแล้วยื่นให้เด็กที่อายุราวแปดขวบ

“พะ พี่ครับ ผมไม่มีทอน”

“ไม่ต้องทอน”

เด็กชายยกมือไหว้ รีบรับเงินไว้ ก่อนจะหยิบขนมทั้งหมดในตระกร้าใส่ถุงแล้ว ยื่นให้พี่ชาย ก่อนไปก็ไม่ลืมที่จะยกมือไหว้อีกครั้ง

“ขอบคุณมากๆ นะครับพี่” เด็กชายวิ่งออกไปด้วยความดีใจ ลูกค้าใจดีมองตามไปด้วยรอยยิ้ม

เมื่อก่อนเขาก็เคยลำบาก จึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มีวันนี้

ชายหนุ่มคีบบุหรี่ออกจากปาก พ่นควันสีขาว ก่อนบี้บุหรี่บนถังขยะ เดินออกไปขึ้นรถปอร์เช่สีดำปีล่าสุด โดยไม่ลืมนำขนมที่หยิบติดมือไปไว้เบาะข้างๆ แล้วขับรถออกไปยังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเขานัดกับกลุ่มเพื่อนรุ่นพี่เอาไว้

“อ้าว เฮ้ยยย น้องชายสุดหล่อของพวกเรามาแล้ว” นิยม หนึ่งในรุ่นพี่ซึ่งเป็นที่ปรึกษาของเขาตั้งแต่เข้ามาทำงานในวงการอสังหาริมทรัพย์แซวยกใหญ่ เขาเป็นเจ้าของคลับบาร์แห่งนี้ด้วย

“นอกจากจะหล่อแล้วยังเป็นเศรษฐีด้วยนะครับ รวยกว่าพี่ๆ หลายคนในแก๊งค์เราแล้ว” ประกอบ รุ่นพี่หนึ่งในกลุ่มร่วมกันพูดชง

วายุยกมือไหว้ทุกคน แล้วนั่งลงข้างๆ รุ่นพี่คนหนึ่ง

“เฮ้ยๆ เอาแก้วมาเพิ่มอีกหนึ่ง” เจ้าของร้านบอกบริกรที่ยืนอยู่ข้างๆ ก่อนหันมาสนใจรุ่นน้องที่เปี่ยมไปด้วยไฟ “ว่าไงวะ เดี๋ยวนี้งานยุ่งจนไม่ค่อยมีเวลาสังสรรค์กับพี่ๆ เลยเหรอ”

“กำลังเปิดจองครับ เลยหัวหมุนนิดหน่อย” วายุหมายถึงโครงการหมู่บ้านหรูของเขาที่กำลังเปิดขายอยู่ เขายกแก้วที่เพิ่งถูกรินเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กขึ้นจิบ

“เพิ่งปิดโครงการพันล้านที่ระยองไปเอง จะรีบรวยไปไหน” พันกร รุ่นพี่ที่กำลังเปิดจองโครงการบ้านหรูระดับห้าสิบล้านแถวราชพฤกษ์แซว

“มันคงอยากเป็นเศรษฐีระดับแนวหน้าเร็วๆ แล้วมั้งพี่” นิยมบอกให้พนักงานสาวชงเหล้าให้รุ่นน้องคนสนิท ซึ่งสาวๆ ต่างแย่งหน้าที่กันมาบริการ เพราะต่างต้องการเข้าหา ‘วายุ’ คนรุ่นใหม่ไฟแรงที่เห็นหน้าค่าตาในคลับนี้บ่อยครั้ง

“ไม่เป็นไรพี่ ผมชงเองดีกว่า” แม้รู้ดีว่าพี่ชายต้องการเอาใจ แต่วายุไม่ใคร่ต้องการ

เพราะเคยเผลอมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับสาวในคลับนี้ และหล่อนก็แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขา ไล่อวดใส่สาวคนอื่นในคลับไปทั่วว่าเป็นอะไรกับเขา ทั้งที่ก่อนหน้าทั้งสองตกลงกันแล้วว่าเป็นเพียงเรื่องของความต้องการ หล่อนรับเงินเสร็จ เรื่องก็จบไป แต่หล่อนหาว่าเขาดูถูกเพศแม่ ข่มขู่ จนนิยมต้องเข้ามาเป็นคนกลาง เพื่อไกล่เกลี่ย แต่เมื่อตกลงกันไม่ได้ นิยมจึงไล่หล่อนออกจากที่นี่

ตั้งแต่นั้นมาเขาจึงระวังที่จะมีสัมพันธ์กับใครที่นี่ แม้นิยมจะรับประกันหรือสนับสนุนแค่ไหน แต่เขาไม่คิดจะพัวพัน

“อย่าป๊อดสิวะน้องชาย เอางี้ลองคนใหม่ไหม” นิยมกระดิกนิ้วให้บริกรเรียก ‘น้องคนใหม่’ เข้ามา พนักงานสาวที่อยากสนิทชิดเชื้อกับวายุจึงต้องผิดหวัง ดึงหน้าตึงใส่คนที่ได้รับหน้าที่สำคัญก่อนกระจายตัวกันไปทำงานจุดอื่น

วายุเมินกับการเอาใจของรุ่นพี่ เขากะนั่งเฉยๆ แล้วให้เจ้าหล่อนเบื่อและถอดใจจากเขาไปเอง แต่ทันทีที่สายตาเหลือบไปเห็นสาวที่กำลังเดินเข้ามา ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ยิ่งกวาดมองเสื้อผ้าที่เจ้าหล่อนสวมอยู่ ชายหนุ่มยิ่งแสดงท่าทีตกใจ

“นี่น้องจีน เด็กใหม่ อีกไม่นานก็คงจะขึ้นเป็นดาวของบลาบาบ้าคลับ”