หัดรัก หนุ่มวิศวะปี4

ขอดูหน้า ว่าที่คู่หมั้น

“มหาลัย คณะบริหาร”

>>>สายเรียกเข้า มือถือเก้า>>สายเรียกเข้า..มือถือภาคิน>>ภาคินลุกยืนแล้วเดินเลี่ยงรุ่นน้องสาวสวย

เพื่อออกไปหา หลบมุมสูบบุหรี่ ข้างตึก

กัส : (หันไปหาภาคิน) ไอ้คิน งั้นพวกกูกลับ

ก่อนนะ (พร้อมทำมือส่งซิกเรื่องไปผับคืนนี้

เพราะกลัวรุ่นน้องรู้และขอตามไป)

ภาคิน : (พยักหน้ารับ) เออ!!

>>สาวน้อยร้อยเล่ห์เหลี่ยมเดินเข้ามาตรงที่

เพื่อนของภาคิน นั่งอยู่

เก้า : ขอโทษค่ะ (พร้อมรอยยิ้มสดใสที่มีลักยิ้ม

กัส/เสือ/ดนัย :(หันมองตามเสียงที่ได้ยิน

ขานรับประสานเสียง : คร้าบบบบบบ (พร้อมเพียง)

เก้า : มีใคร พอจะรู้จักพี่ภาคิน ปี4 บ้างมั้ยค่ะ

กัส : ระ ระ ระ รู้ คร้าบบบบ

เสือ : เพี๊ยะ!!! (โบกหัวกัส) จะติดอ่างเพื่อ!!!

เสือ : น้องมีธุระอะไรกับพี่ภาคินหรือเปล่าครับ

เก้า : เอ่อ ชื่อเก้านะคะ พอดีพ่อของพี่ภาคินชวนไป

บ้านค่ะเลยให้มาหาพี่ภาคิน เพื่อติดรถไปด้วยค่ะ

เสือ : อ่อออออ รอแปปนะครับ

*ฝั่ง ภาคิน

>> ผมเดินหลบมา เพราะเบื่อรุ่นน้องคนนี้

ชอบเกาะแกะ ทำให้ผมรำคาญและหงุดหงิดขึ้น

ผมยิ่งหงุดหงิดยัยเด็กแปด เก้า นั่นอยู่ ไม่รู้ว่า

จะมาตอนไหน ผมบอกเลย ผมไม่รอถ้าช้า ก็หา

ทางไปเอง..

(สูบบุหรี่..ภาคินหันไปเห็นเด็กสาวคนนึง กำลังเดิน

ตรงมาที่คณะเขา)

>>อย่าบอกนะว่าคือยัยเด็กเก้า?? ใช่มั้ย”

ยืนมองนิ่ง รอดูเหตุการณ์ จนเสือเดินเข้ามาเรียก

ภาคินถึงกับสะดุ้งตื่นจากภวังค์

เสือ : เห้ยยย ไอ้คินนน นั่นใช่ว่าที่คู่หมั้นมึงป่ะ

ภาคิน : เออ กูเห็นละ (เดินออกไปทันที่

กัส : (เห็นภาคินเดินมา) นั่นไงภาคิน มาล่ะ

>>โอ้ว์..นี่พี่ภาคินหรอ ทั้งสูงสง่า ใบหน้าหล่อ

ผิวขาว หุ่นก็ดี กลิ่นน้ำหอมปนกลิ่นบุหรี่ สูงจัง

หุ่นนักกีฬาเชียว แต่หน้าโคตรนิ่ง สายตาก็ดุชะมัด

เริ่มไม่แน่ใจระหว่างหล่อ กับ น่ากลัว..

>>>ภาคินเดินตรงเข้ามาตรงที่หญิงสาวยืนอยู่

เอเชียหันไปเห็นภาคิน..ต้องรีบแสดงตัวเป็น

เจ้าของสักหน่อย (เอเชียเกาะภาคินทันที

เอเชีย : “พี่คินนนน ขาาา”

ภาคิน : (หันไปว่าเอเชีย) เป็นปลิงหรอไง

เก้า : (นั่นคงเป็นแฟนพี่ภาคินแน่เลย

สวย เซ็กซี่เชียว หนุ่มวิศวะก็ชอบควงสาวแนวนี้

กันทั้งนั้น เท่าที่เห็น

ภาคิน :( เดินขยับเข้ามาใกล้เก้า) ชื่อไร?

เก้า : (ถอย1ก้าว) ชื่อเก้าค่ะ นี่ใช่พี่ภาคิน?

ภาคิน : ใช่ (หน้านิ่ง ไม่ยิ้ม จ้องมองขมวดคิ้ว)

เก้า : เอ่อ คือ ตอนแรก เก้าว่าจะติดรถพี่ภาคิน

ไปที่บ้าน คุณลุงคีย์ชวนกินข้าวเย็น เก้าว่าพี่น่า

จะไม่สะดวก (มองระหว่างภาคิน-เอเชีย)

ไม่รบกวนพี่แล้วค่ะ เดี๋ยวเก้าไปเองดีกว่าค่ะ ..

ขอบคุณค่ะ..

**เก้ากำลังหมุนตัวเพื่อเดินกลับคณะ

ภาคิน :เดี๋ยว!!!(ขยับเดินเข้าไปชิดหน้าเก้า)

เก้า : (ชะงัก หยุดเดิน..ถอยหลังออก) ”คะค่ะ”

ภาคิน : นี่อยู่คณะบริหาร หรือ คณะมโน?

พูดเอง เออเอง

เก้า : (หันมองเอเชีย-ภาคิน) เอ่อ ก็ ก็ เก้าเห็น

พี่ภาคินอยู่กับแฟนนี่ค่ะ น่าจะไม่สะดวกมั้งค่ะ

เอเชีย : (ยืนยิ้มกว้าง หันไปมองหน้าภาคิน)

ดนัย : เอ่อ เอางี้มั้ยไอ้คิน กูมีผ่านแถวบ้านมึง

เดี๋ยวแวะส่งน้องเก้าให้เอง (ยิ้มหวาน..ให้เก้า)

ภาคิน : (มองหน้าเพื่อน ขำในลำคอ) หึหึ!!

ร้อยวันพันปีไม่เคยผ่านบ้านกู อยู่ๆวันนี้ผ่าน

>>>เก้าตัดสินใจรีบพูดตัดบท>เก้าวิ่งแบบไม่คิดชีวิต วิ่งเร็วชนิดที่ว่า

แชมป์เหรียญทองของปี..พอวิ่งพ้นจากตรงนั้น

เก้าก็เดินกลับไปที่คณะ เพื่อเก็บของและ

จะเรียกรถไปบ้านลุงคีย์เอง

“เห้อ พี่คินก็มีแฟนอยู่แล้ว ทำไมคุณลุง

ถึงจะอยากให้พวกเราหมั้นกันอีก ไม่เข้าใจ”

>>เดินพูดคนเดียว..อย่างใจลอย อยู่ๆก็รู้สึก

ว่ามีคนมาจับที่มือแน่น..แล้วดึงให้หยุดเดิน

เก้า : เห้ย!!!(ตกใจ) “อ้าว พี่ภาคินเองหรอค่ะ”

ภาคิน : (ตาขวาง หน้าบึ้งตึง) “อืม คิดว่าใคร”

เก้า : “ไม่ได้คิดว่าใคร .. แค่ตกใจเฉยๆค่ะ”

ว่าแต่!!(หันมอง) แฟนพี่ไปไหนแล้วค่ะ

ภาคิน : (ขยับหน้ามาใกล้) “ไม่ใช่แฟน”

เก้า : “อ่อค่ะ”

(เสียงในหัว..หลุดมาบางเบา) แหม!!! เกาะแขน

ซบ นมถูแขนขนาดนั้น เพื่อน พี่น้อง มั้ง ชิ!!

ภาคิน : พูดไร พูดให้ได้ยิน(จ้องหน้าใกล้ขึ้น)

เก้า : (เอนตัวหนี) ป๊าว เลยค่ะ ไม่ได้พู๊ดดดด

ภาคิน : ไปเก็บของสิ ไม่ไปหาลุงคีย์แล้ว?

(ค่อยๆเลื่อนหน้าหล่อเข้ามาใกล้แทบจูบ)

>>อิพี่ภาคินนี่ เอาหน้ามาใกล้ขนาดนี้

จูบเลยมั้ย จะได้จบ..หัวใจจะวาย บ้าจริง!!

เก้า : “ปะ ไป ค่ะ” พี่ก็ปล่อยมือเก้าก่อนสิ

จับแบบนี้ เก้าจะไปเก็บของยังไงค่ะ

(ยกคิ้วข้างเดียว) มือค่ะ มือที่พี่จับอยู่

>>ภาคินคลายการจับมือ เปลี่ยนมาโอบไหล่

แล้วก็พาประคองเดินไป..เก้าเดินไปตัวแข็งเทื่อ

ทำตัวไม่ถูก เหมือนหุ่น จับวางได้ทุกที่!

**ภาคิน..ยัยเด็กนี่ ตลกวะ โดนตัวนิดหน่อย

เดินตัวแข็งเป็นหุ่นยนต์เลย กวนประสาทเก่ง

ใช้ได้..

ภาคิน : ”ก็ไปดิ เก็บของ“ (เสียงเข้มปนดุ)

เก้า : (มองบน..เม้มปาก) รู้แล้วน๊า ดุอย่างกับ..

ภาคิ : อย่างกับอะไร?กระชับมือที่โอบไหล่

**ฝั่ง ..ภาคิน

ภาคิน : (มองเอเชีย)เอเชียยังไม่กลับบ้านหรอ

เอเชีย : พี่คินไปส่งเอเชียหน่อยสิค่ะ

(ขยับเข้าใกล้)

ภาคิน : รถก็มี กลับเองสิ

เอเชีย : พี่คินใจร้ายจัง

(หน้าอ้อน..เอนหน้าจะซบ)

ภาคิน : (หักหลบ) ก็ไม่ใช่คนใจดี อะไรอยู่แล้ว

เอเชีย : (งองแง) พี่คินขา แล้วเมื่อไหร่พี่จะว่าง

มีเวลาให้เอเชียบ้างค่ะเนี้ย

ภาคิน : ยังไม่รู้ แต่ไม่ใช่ เร็วๆนี้

เอเชีย : (สะบัดผม หมุนตัวกลับ) พี่คินใจร้าย

**เอเชียเดินกลับไปอย่างโกรธและคาดโทษ

รุ่นน้องคนนั้น..

>>อินังเด็กนั่นมันเป็นใคร ญาติพี่คินหรอ?

ทำไมพี่คินดูมองมันแปลกๆ ..

(นึกขึ้นได้ก็หยิบมือถือขึ้นมาทักแชทกลุ่ม

ถามเพื่อนๆทันที)

>>>หลังเอเชียเดินกลับไปพ้นสายตา>>กัสขำกับเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้น

กัส : อะไรของน้องเขาวะ (ยิ้มปนขำ) วิ่งหนีซะ

แต่โคตรน่ารักเลยวะ ชอบอ่ะ น้องเก้า

(ทำหน้าเคลิ้มๆ) เก๊าอยากได้คนนี้ อยากได้

เสือ : (จับแขนกัส) เออจริง น้องเก้าน่ารักจัง

มีลักยิ้มพอยิ้มแล้วสดใสเลย หุ่นเอย ผิวเอย

นี่น้องเขามาจาก ตจว.จริงๆหรอวะ สวยกว่า

สาวกรุงหลายๆคนอีก เพียงครั้งแรกก็ตกหลุม

หลงความน่ารักเลย

ภาคิน : เพี๊ยะ เพี๊ยะ

(ตีแขนของกัสกับเสือ) ไอ้พวก..

กัส : (สะดุ้งตื่นจากภวังค์) “เห้ยย ตีทำไมวะ”

คนกำลังเคลิ้มๆ ไอ้คิน ถ้ามึงไม่อยากหมั้น

ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกูแทน กูจะช่วยมึงเอง

ภาคิน : (หันมองตาขวาง) มึงนี่วอนโดนอะไร

สักอย่างที่ทำให้ปากแตกนะ (อารมณ์หงุดหงิด)

กัส : อ้าว ก็มึงไม่อยากหมั้นกับน้องเขานี่

กูก็อาสาช่วยเป็นตัวแทนไง..

(ยิ้มร้าย..แกล้งแหย่ภาคิน)

>>อยู่ๆภาคินก็เดินมุ่งตรงไปคณะบริหารทันที

ไปแบบไม่พูด ไม่บอกอะไร กัส เสือ ดนัย มองตาม

แล้วทั้ง 3 หันมาสบตากัน ยิ้มอย่างรู้ทัน

กัส : ไอ้ภาคินเอ้ยยยย ไหนบอกจะไม่หมั้นไง

แต่วันแรกก็เดินตามเขาซะแล้ว โถ่ว))))

>>>เพื่อนทั้ง 3 คนของภาคิน พากันวิเคราะห์

อาการและพฤติกรรมของภาคินเปลี่ยนไปทันที

หลังเจอหน้าว่าที่คู่หมั้น..น้องเล่นสวย สดใส

สะดุดใจ ยิ้มทีใจละลาย ขนาดนั้น

เสือร้ายอย่างภาคินยัง ลืมตัว ถึงกับเดินตาม

สาวน้อยไปอย่างลืมพื่อน! งานนี้เสือจะพ่าย

ให้กับนางพญาตัวน้อยหรือเปล่า..

”เพื่อนภาคิน กล่าวไว้“