ฝั่ง..ภาคิน (นั่งเหม่อลอยริมระเบียง)
**ผมชัดเริ่มไม่ค่อยแน่ใจว่ามายืนในจุดที่
น้อยใจแฟน น้อยใจเพื่อน ตั้งแต่เมื่อไหร่
มันไม่ใช่ตัวตนของผมเลยสักนิด..
** เมื่อก่อนผมแทบไม่เคยสนใจอะไรเลย
รู้แค่ทำอะไรรู้สึกสบายใจก็ทำ ไม่ต้องมาสนใจ
ใครจะคิด จะรู้สึกยังไง แต่ตอนนี้ แค่เพื่อนไม่ได้บอกว่าจะตามมา ผมก็รู้สึกน้อยใจทันที..
**ส่วนเก้า เธอก็รู้ว่าตอนนี้ผมรู้สึกอย่างไร
แต่ที่เธอก็ยังนิ่งเงียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เดินจิบแชมเปญอย่างสบายใจ แต่อาการแบบนี้
คนอื่นจะมองว่าเธอดูไม่แคร์ ไม่สน คนรอบข้าง
** แต่จริงๆเธอกำลังคิดหาวิธีมาจัดการผมอยู่
ผมรู้!!! ผมเจอมาเยอะแล้ว รวมถึงเพื่อนๆผมด้วย
แล้วแต่ละครั้ง เธอก็มีวิธีจัดการแบบไม่เคยซ้ำ
แต่มันก็ทำให้ผมยิ้มและมีความสุขทุกครั้ง
ผมชอบทุกอย่างที่เป็นเธอ..
ฝั่ง..เก้า
**ยังเห็นภาคินนั่งนิ่งๆอยู่ที่ระเบียง ยังพ่นลม
หายใจแรง อยู่เป็นระยะ เก้าคิดว่
