หัดรัก หนุ่มวิศวะปี4

นอนกับเธอ เผลอหลับสนิททุกที

*ระหว่างแยกย้ายกลับบ้าน**

สาวๆเวลาเมาก็จะแย่งกันพูด ไม่มีใครฟังใคร

เรียกได้ว่า 4 หนุ่มไม่กล้าเมา หลังๆดื่มแต่น้ำเปล่า น้ำอัดลมแทน เพราะต้องดูแลน้องๆ ถึงพวกเขาจะมีฉายาที่ไม่ค่อยดีในเรื่องผู้หญิงและบุคลิกที่คนทั่วไปเห็นว่าเย็นชา หน้านิ่ง หยิ่ง บลาๆ แต่พวกเขากลับอ่อนโยนกว่าที่คิดและมุมอ่อนโยนนี้ ก็ไม่ใช่ว่าจะได้เห็นกันง่ายๆ..ภาคินจับลูกลิงที่เมาขี่หลัง พาเดินกลับไปที่รถ..ส่วนคนอื่นๆก็แยกย้าย กัส/เสือ/ดนัย..รับหน้าที่แบ่งส่งน้องๆ..ภาคินถึงรถ วางเก้าลงที่เบาะรถอย่างเบามือคาดเบลล์..แล้วหยุดมองคนตรงหน้าที่หลับอยู่..เต้นจนเหนื่อยสินะ..เอามือเสยผมที่ปิดหน้าไปทัดหู..มองด้วยความเอ็นดู

**มาถึงคอนโด**

ภาคินรับบทเดอะแบกอีกรอบ จนถึงห้อง ค่อยๆวางเก้าลงที่โซฟาอย่างเบามือ เก้าเริ่มได้สติเดินหายเข้าไปในห้องน้ำพักนึง เดินออกมาตัวเปล่า คงจะลืมว่าภาคินอยู่ด้วย ภาคินเองก็ตกใจเช่นกัน ทำไรไม่ถูก รีบหันไปทางอื่น ทำเป็นไม่เห็น เก้าเช็ดตัวเสร็จแล้วก็หยิบชุดนอนกระโปรงยาวมาสวม เดินเข้าไปนอนที่เตียง ภาคินเลยเดินตามเข้าไปห่มผ้าให้..

ภาคินเดินออกมาจากห้องนอน ไปเปิดตู้เสื้อผ้า

เจอเสื้อยืดover size กางเกงยางยืดลายการ์ตูน

เลยถือวิสาสะยืมใส่ก่อน เพราะขับรถกลับตอนนี้มีหวังไม่เจอด่านก็โดนพ่อด่า..เลยตั้งใจจะนอนโซฟารอจนเช้าแล้วค่อยกลับบ้าน..ภาคินเข้าไปอาบน้ำ มองของใช้ต่างๆแทบเหมือนห้องน้ำผู้ชายเลย มีของใช้แค่จำเป็น..นอกจากตู้เย็นมีแค่น้ำเปล่าแล้ว โต๊ะเครื่องแป้งก็มีเครื่องสำอางค์น้อยชิ้น ในห้องน้ำมีของใช้ที่จำเป็นอย่างละชิ้น..นี่เธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันเนี้ย ภาคินเป็นผู้ชายแท้ๆ ยังมีของพวกนี้มากกว่ายัยลิงลมซะอีก ทำทรงบ่นๆ แต่ก็หลุดยิ้มในความคิดตัวเอง..อาบน้ำเสร็จ เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เดินออกมา ลงนอนที่โซฟา พลิกตัวไปมา

อยู่หลายรอบ ทำยังไงก็นอนไม่หลับ จังหวะได้ยินเสียงของตกจากในห้อง ลุกขึ้นไปเปิดประตู หันไปเจอนาฬิกาปลุกอยู่กับพื้นภาคินเลยเดินเข้าไปเก็บ อยู่ๆก็หาว รู้สึกง่วงขึ้นมาทันที..เปิดผ้าห่มลงนอนข้างๆยัยลิงน้อย ค่อยๆขยับหัวลิงน้อยมาหนุนแขน ลิงก็คือลิงสินะ นอนขดตัวซุกเข้าอ้อมกอดทันที ไม่ถึง 2 นาที ภาคินก็หลับ

เช้าวันใหม่..

ภาคินรู้สึกตัวตื่น ค่อยๆลืมตา หันมองนาฬิกา 11 โมงเช้า ภาคินตกใจมากนี่เป็นครั้งแรกที่เขาหลับสนิทและตื่นสายได้ขนาดนี้

เก้า : (ขยับตัว ลืมตาตื่น หันมามองคนข้างๆ) อ้าว

ภาคิน : (มองด้วยหางตา) อ้าว อะไร

เก้า : พี่ไม่ได้กลับบ้านหรอค่ะ

ภาคิน : กลับยังไง มีลิงแถวนี้ทิ้งตัว แบกตั้งแต่ที่ร้านเหล้า จนถึงเตียง เอาแรงไหนขับรถกลับบ้าน

เก้า : โห้ บ่นเป็นชุดเลยนะ แค่ถามเฉยๆ

ภาคิน : เหอะๆ แถมบังคับพี่เต้นอีก ปวดตัวไปหมด

เก้า : เก้าหรอ บังคับพี่?

ภาคิน : ใช่ ฉุดกระชาก ลากถูพวกพี่ วันจันทร์รอถามเพื่อนๆของพี่ดู โดนกันทุกคน

เก้า : (ทำหน้าอาย..ดึงผ้าห่มมาคลุม) หยุดพูดก่อน เก้ารับไม่ไหว โอ้ยยยย จะบ้า

ภาคิน : (เปิดผ้าห่ม) ทีงี้ทำอาย เมื่อคืนนะ นักเลงชัดๆ ข่มขู่ทั้งคืน แถมไล่ไปชงเหล้าเองอีก

เก้า : พี่หยุดพูดก่อน เก้ารับไม่ได้ อร๊ายยยย

ภาคิน : (หัวเราะอย่างอดไม่ได้) วันนี้เลี้ยงข้าวพี่ด้วย พี่มีคลิปนะ หึหึ

เก้า : จริงดิ!! โอ้ยยย มือถือพี่อยู่ไหน เอามาลบคลิปออก (รีบลุกหาหยิบมือถือภาคิน) รหัสปลดล็อคอะไร บอกมาเดี๋ยวนี้

ภาคิน : มานอนดีๆ เดี๋ยวบอก เร็วๆ

เก้า : (ปีนขึ้นบนเตียง พร้อมรหัส) เลขไรบ้าง บอกมา

ภาคิน : (ทำหน้าคิด) เลข)))))))) ขยับมาให้กอดก่อน เดี๋ยวบอก

เก้า : ไม่!! บอกมาเดี๋ยวนี้

ภาคิน : ถ้าพี่ลุกมากกว่ากอดนะ เอาไง

เก้า : ก็ได้ ๆ (ล้มลงนอนหนุนแขนภาคิน ) บอกได้ยัง

ภาคิน : (กอดกระชับแน่นขึ้น) เลข9

เก้า : แล้ว?

ภาคิน : เลข 9

เก้า : บอกทีเดียวเลยได้มั้ย

ภาคิน : งั้นหอมแก้มพี่ก่อน จะบอกหมดเลย

เก้า : โห้ ขี้โกงอ่ะ (หัวใจเต้นแรง)

ภาคิน : (แย่งมือถือกลับไป) งั้นโพสสักคลิปดีกะะ

เก้า : (เอื้อมมือบางจับคอภาคินล็อคไว้) จะเอาแบบนี้ใช่ไหม

ภาคิน : (ค้างยังพูดไม่จบประโยค)

จากนั้น..เก้าก็หอมแก้มภาคิน หอมแก้มซ้าย จับหัน หอมแก้มขวา หอมหน้าผาก จุ๊ฟปาก เหมือนหมั่นเขี้ยวคนพี่

เก้า : จะปลดล็อกได้ยัง.. หรือจะ..

ภาคิน : (หลุดจากภวังค์ การตกใจ) อะนี่ๆ พี่ปลดล็อกแล้ว (ยื่นมือถือให้เก้า)

เก้า : (รับมือถือมา ไล่หาคลิปในคลังภาพ) ไม่เห็นจะมีคลิปเลย

(นี่มือถือพี่ภาคินแทบไม่ค่อยได้ใช้งานเลยแหะ รูปน้อยมาก ข้อความเอย แชทเอยก็มีไม่กี่คน สงสัยจะลบทิ้งหมด เก้ากำลังคิดอะไรเพลินๆ มือก็เลื่อนดูมือถือเขาไปเรื่อย)

ภาคิน : (ก้มหน้าลงมาใกล้ๆ..เห็นว่ายัยลิงน้อยแอบดูอย่างอื่นอยู่) ดูอะไรอยู่ นั่นไม่ใช่แค่หาคลิปแล้วมั้ง

เก้า : (ตกใจ..เขินที่ถูกคนพี่จับได้) อร๊ายยย เอามือถือของพี่คืนไป (ดิ้นออกจากอ้อมกอดของคนพี่)

พี่ปล่อยเก้าก่อน เก้าจะไปสั่งข้าวค่ะ (ดิ้นไป ดิ้นมา)

ภาคิน : (กอดแน่นขึ้น..เอาจมูกมาทาบหน้าคนดื้อไว้) แอบดูมือถือพี่ แล้วยังกลบเกลื่อนความผิดเก่งอีก (ยิ้ม..กดจมูกลงไปที่แก้มนุ่มๆหอมไป 1 ฟอด)

เก้า : (หัวใจแทบทะลุออกมา..ตายๆๆเก้าเอ้ย) ก็มันเที่ยงกว่าแล้วนี่ เก้าหิวข้าวจริงๆ (แอบยิ้ม..อิพี่คินนี่เก่งจริงๆ รู้ทันไปหมด)

ภาคิน : (กดเข้าแอปเดลิเวอรี่) อยากกินอะไร เลือกเลย

เก้า : (เลื่อนหาร้านอาหาร..เลือกอาหารมา 2-3 อย่าง , กาแฟดำเย็น 1 แก้ว, ชาเขียวมะลิ 1 แก้ว,ขนมถ้วย 1 กล่อง) แล้วพี่ภาคินจะกินอะไรค่ะ

ภาคิน : (มองรายการอาหารที่เก้าสั่ง..ก็อดยิ้มไม่ได้) อ้าว ที่กดสั่งของชอบพี่ทั้งนั้นเลย

เก้า : จริงหรอค่ะ(เก้าเองก็อึ้งในคำตอบของภาคิน)

งั้นเพิ่มแค่ข้าวเปล่า

ภาคิน : เพิ่มน้ำด้วย

เก้า : เอ่อ เพิ่ม กาแฟ หรือชาค่ะ

ภาคิน : ทั้ง 2 เลย (เก้ากดเพิ่มรายการและกดสั่ง)

เก้า : (นอนมองบนเพดานและใช้ความคิดคนเรามันจะบังเอิญชอบเหมือนกัน หรือนี่มันมุขจีบสาวของพี่ตัวร้ายกันแน่)

ภาคิน : (เห็นคนน้องเงียบไป..ก้มมอง) คิดอะไรอยู่

เก้า : ป่าวค่ะ เอ่อ แล้วมือถือเก้าอยู่ไหนค่ะ (ทำท่าจะลุก)

ภาคิน : ในกระเป๋า (กอดแน่น ไม่ให้ลุก)

เก้า : โอ้ยยย เก้าจะดูว่าพ่อแม่โทรหาหรือป่าว

ภาคิน : (ลุกไปหยิบมือถือมายื่นให้..ลงนอนต่อ)

**ภาคินก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขามักจะหาเหตุผล/ข้ออ้างเพื่ออยู่กับเธอ อยากแกล้ง อยากอยู่ใกล้ๆ ยิ่งเธอหงุดหงิดหรือเมินใส่เขา มันกลับทำให้เขายิ่งยิ้มออกมามากขึ้น ภาคินก็รู้สึกพักนี้ เขาเผลอยิ้มอย่างไม่รู้ตัวอยู่บ่อยๆ ยิ่งเวลาคิดถึงเรื่องที่เกี่ยวกับเธอ มันมีอะไรให้เขาลุ้นและเดาทางไม่ออกอยู่ตลอด แล้วเธอพูดเก่ง มีเรื่องเล่าเยอะมาก ชอบร้องทุกเพลงผิดๆถูกๆก็ดำน้ำไปอย่างไม่เขินอาย แล้วเธอก็มีวิธีรับมือกับเขาได้ดี เวลาที่เขาหงุดหงิดหรือกวนประสาทเธอ บางครั้งจากหงุดหงิด อารมณ์เสียอยู่ๆเขาก็นึกอยากหัวเราะขึ้นมาซะงั้น เหมือนเป็นไบโพล่า อย่างเมื่อคืนเธอก็ทำให้เขาและเพื่อนๆเต้นกันสนุกสุดเหวี่ยงทั่งคืน มันเปิดโลกในการเที่ยวกลางคืนของพวกเขามาก เพราะภาคินก็เคยสงสัยพวกที่มาเที่ยวผับ ร้านเหล้า แล้วเต้นบ้าๆบอๆ บางคนสวย หล่อ มาก แต่เต้นซะหลุดโลก ตอนนี้เขาก็ได้คำตอบแล้วว่า มันสนุก มันเอ็นจอยกับเสียงเพลงนี่เอง..เขาคงไม่ถูกล้างสมองจากลิงน้อยของเขาใช่ไหม