หัดรัก หนุ่มวิศวะปี4

ไออุ่นจากคนคุ้นเคย

**ภาคินเดินเข้าไปในห้อง นั่งลงขอบเตียง

เอาผ้าชุปน้ำ ค่อยๆเช็ดหน้าอย่างเบามือ ตาก็สำรวจ คิ้ว ตา จมูก ปาก ไปเรื่อย คิ้วจริงหรอเนี้ย เอานิ้วไปแตะๆ ด้วยความสงสัย ถึงภาคินจะผ่านผู้หญิงสวยๆมาเยอะ ส่วนมากจะเขียวคิ้ว แต่งหน้ากันทุกคน ก็ไม่แปลกที่ภาคินจะสงสัย เช็ดไล่ลงมาถึงปาก ภาคินแพ้เสียงในหัว เผลอไปบีบปากของเก้า ปากเล็กๆเนี้ย กินเก่งแล้วก็เถียงเก่ง แต่ก็ยิ้มไปบ่นไป เช็ดตามแขน ตามขา ตาก็สำรวจไปด้วย

เช็ดแค่แขน ขา พอมั้ยวะ ไม่แน่ใจเปิดมือถือดูวิธีอีกรอบ ห๊ะ เช็ดตามตัวด้วยหรอ หันมองมือถือ สลับกับผู้ป่วยตรงหน้า เอาวะ เพื่อลดไข้ ลดตัวร้อน เอาผ้าชุปน้ำ บิด แล้วหันหน้าไปทางอื่น มือก็คลำๆเปิดเสื้อ เอาผ้าค่อยๆเช็ด มือดันไปสะดุดหยุดตรงเนิน ใหญ่เหมือนกันนะ ซ่อนรูปสินะ เห้ยย นี่กูคิดไรวะเนี้ย ไม่ๆ รีบดึงมือออก รีบลุกเอาผ้ากับน้ำออกไปเท ยืนตั้งสติอยู่ข้างนอก หันไปมองนาฬิกา เที่ยงคืนกว่าแล้ว จะกลับดีมั้ย แต่ยัยลิงลมยังตัวร้อนอยู่เลย ความร้อนมันก็ติดมือภาคินมาด้วยร้อนวูบวาบมากตอนนี้ ถ้ากลับแล้วยัยลิงลมตัวร้อนจนช็อตไปทำไงเนี้ย เดินวนไป วนมา ใช้ความคิด ตัดสินใจเดินเข้าไปเช็คดูให้แน่ใจอีกรอบ ถ้าตัวเย็นลงจะกลับเลย..เดินเข้าไป

เก้า : (ละเมอเรียกหาแม่) แม่จ๋า หนูปวดหัวจังเลย หือๆๆ

ภาคิน : (ยืนมอง เอาหลังมือไปอังหน้าผากอีกรอบ)

ดีขึ้นแล้วนี่ ไม่ร้อนแบบเมื่อกี๊แล้ว

เก้า : (คว้ามือภาคินได้ เอาไปทาบไว้ที่แก้ม) แม่จ๋า

ภาคิน : (ยืนก้มค้างไปเลย จ้องมอง คิดในใจถ้าดึงมือออกจะตื่นมั้ยนะ อยู่ๆภาคินก็หาว รู้สึกง่วงนอนมากตาจะปิด) ง่วงอะไรขนาดนี้วะเนี้ย หาวต่อเนื่อง

ภาคิน : เอาวะ นอนที่นี่เลยแล้วกัน

(ภาคินหมุนแขนที่เก้าจับมือไว้เบี่ยงข้ามมานอนอีกฝั่ง เอาแขนอีกข้างสอดเข้าไปใต้คอของคนป่วย ขยับตัวเข้ามากอด คนป่วยก็ขยับมาซุกตัวหาไออุ่น)

ภาคิน : หึหึ (ในลำคอ) นอนขดเหมือนลูกลิงจริงๆ

**มองคนป่วยในอ้อมกอดอย่างอดขำไม่ได้ จากนั้นภาคินก็เผลอนอนหลับไป

**เช้าวันใหม่**

ภาคิน : (สะดุ้งตื่น..ดูเวลาในมือถือ) 9 โมงกว่าแล้วหรอ ปรับสายตา มองเวลาอีกทีเพื่อความแน่ใจ

ปกติภาคินจะตื่นเช้ามาก ต่อให้ไปดื่มกับเพื่อนๆ

ภาคินก็จะตื่นเวลาเดิมทุกวัน วันนี้เป็นวันแรกที่

ทำให้ภาคินหลับสนิทและตื่นสาย ส่วนคนป่วยก็นอนขดตัวหลับสบายอยู่ในอ้อมกอด

ภาคิน : (เอาหลังมืออังหน้าผากคนป่วยอีกรอบ) ทำไมตัวยังร้อนๆอยู่เลย (ภาคินค่อยๆดึงแขนออกเพื่อจะลุกออกไปหาซื้อข้าวมาไว้ให้คนป่วย)

ภาคินเดินออกมานอกห้องนอน กดมือถือโทรหาเพื่อน

กัส : (รับสาย) ว่าไง

ภาคิน : วันนี้วิชาซีเรียสแค่ไหน ชิ่งได้ป่ะ

กัส : (เงียบไปแปปนึง) ไม่ซีนะวันนี้ ชิ่งได้

ภาคิน : งั้นวันนี้กูไม่ไปนะ

กัส : (ตกใจมาก) ห๊ะ อะไรนะ

ปกติภาคินไม่เคยโดดสักวิชา ตั้งแต่เรียนด้วยกันมา ถึงภาคินจะแย่ในเรื่องผู้หญิง แต่เขาตั้งใจในการเรียนมาก เรียกว่าเรียนดีTop5 เลยก็ว่าได้

ภาคิน : จะตกใจอีกนานมั้ย

กัส : ขอเหตุผลได้มั้ยวะ อยากรู้สุดๆ ว่าสาวคนไหนรั้งตัวภาคินไว้ได้เนี้ย

ภาคิน : เออ พรุ่งนี้จะบอก เครนะ

กัส : อ่อ ได้จ๊ะ ได้จ๊ะ (วางสายจากภาคิน)

เสือ : ทำไมวะ ไอ้คินชิ่งหรอ

กัส : อือ แต่มันแบบต้องมีอะไรแน่ๆ ผิดปกติ นี่ไม่ใช่ไอ้คินที่พวกเรารู้จัก

ดนัย : เห้ยยย มันอาจจะมีธุระด่วนก็ได้ มึงคิดมาก

กัส : คอยดูสิ ไอ้คินจะมีอะไรให้พวกเราแปลกใจอีกเยอะ เซ้นต์กูสัมผัสได้ (ยกยิ้มมุมปาก)

ฝั่ง ภาคิน

หลังวางสายจากเพื่อน ภาคินก็เดินไปหยิบคีย์การ์ด เพื่อออกไปซื้ออาหาร ระหว่างอยู่ในลิฟท์ ประตูลิฟท์เปิดที่ชั้น 5 ภาคินกดมือถือเงยหน้ามองคนที่เดินเข้ามาในลิฟท์ เป็นผู้หญิง 2 คน ภาคินก็ไม่ได้สนใจและก้มดูมือถือต่อ..ภาคินได้ขับรถกลับบ้านเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า พอถึงบ้านจอดรถ

ภาคีย์ : ภาคิน เมื่อคืนลูกไม่ได้กลับบ้าน? (ทำหน้าสงสัย)

ภาคิน : มันดึก ผมเลยค้างกับเพื่อน

ภาคีย์ : อ่อออ

ภาคิน : ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ

(ภาคินกำลังเดินเข้าในบ้านก็ไม่ลืมแวะสั่งแม่บ้านให้ทำข้าวต้มเน้นขอข้าวเปื่อยๆหน่อยและอาหาร 2-3 อย่าง ภาคินกลับขึ้นไปอาบน้ำ แต่งตัวเสร็จก็ลงมานั่งรออาหารที่สั่งไว้ น้าปรางเดินผ่านมา แอบแปลกใจที่ภาคินไม่ใส่ชุดช็อปหรือชุดนักศึกษา

น้าปราง : คิน วันนี้ไม่มีเรียนหรอ?

ภาคิน : (นิ่งไปแปป) มีครับช่วงบ่าย

น้าปราง : อ่อ แล้วนี่กินข้าวหรือยังจ๊ะ

ภาคิน : ยังครับ ผมรอกับข้าวอยู่

(แม่บ้านเดินถือถุงผ้าใหญ่มา 2 ถุง)

แม่บ้าน : คุณคิน ให้ป้าเอาขึ้นรถให้เลยมั้ยค่ะ

ภาคิน : (ลุกขึ้นไปรับถึงอาหาร) เดี๋ยวผมเอาไปเลย

(ภาคินก็รีบขับรถออกไป สร้างความสงสัยให้คนทั้งบ้านว่าภาคินเอาอาหารและยาพวกนั้นไปให้ใคร ปรางและแม่บ้าน ยืนมองรถของภาคินขับออกไป ภาคีย์เดินมาเห็นเลยถามว่าเกิดอะไรขึ้น

ภาคีย์ : ยืนมองอะไรกัน 2 สาว

ภรรยา : มองตาคินค่ะ คุณพี่ ไม่รู้ว่าตาคินเอาอาหารและยาไปให้ใคร

แม่บ้าน : (พูดเสริม) ตั้งเมื่อวานตอนเย็นแล้วค่ะ แถมไม่กลับบ้านอีก เช้าก็แวะมาแปปเดียว แปลกมากค่ะ

ภาคีย์ : (พยักหน้ารับรู้และเต็มไปด้วยความสงสัย)

**ภาคินก็ขับรถมุ่งตรงไปคอนโดของเก้าทันที

ป่านี้ยัยลิงลมตื่นยังเนี้ย ยังตัวร้อนอีกหรือเปล่า

คิดขึ้นได้ก็เหยียบรถอย่างเร็ว..ถึงคอนโด

ก็รีบขึ้นไปเปิดประตู เดินเข้าไปกลิ่นหอมดอกไม้อ่อนๆลอยเตะจมูก ภาคินก็เดินตามกลิ่นไปหยุด

เก้า : (ยืนไดร์เป่าผม หันมาเจอภาคิน) เอ้า พี่คิน

ภาคิน : หายแล้วหรอ (หลังมือยื่นไปแตะที่หน้าผาก)

เก้า : (ยืนนิ่ง ตามองขึ้นไปที่มือแตะหน้าผาก) ดีขึ้นแล้วค่ะ

ภาคิน : ตัวยังร้อนอยู่นะ

เก้า : แต่เก้าไม่อยากขาดเรียน พึ่งเปิดเทอมด้วย

ภาคิน : หยุดพักสักวัน คงไม่เป็นไรมั้ง

เก้า : เอ่อ

ภาคิน : (ยืนมอง) เดี๋ยวเทข้าวรอ กินแล้วจะได้กินยา อย่าดื้อ หยุดพักสักวัน เปลี่ยนชุดซะ

(ภาคินบ่นเสร็จก็เดินออกไป ส่วนเก้าก็รู้สึกยังหนักๆหัวอยู่เหมือนกัน แต่ก็เลือกที่จะหยุดพักสักวัน เก้าก็แชทไปบอกเพลง แล้วเดินออกมานั่งกินข้าว ภาคินก็นั่งกินข้าวของตัวเองไป ดูทีวีไปและมองเก้ากินข้าวด้วยหางตาไปด้วย)

เก้า : พี่ภาคิน วันนี้ไม่มีเรียนหรอค่ะ

ภาคิน : ไม่ (ตักข้าวกินต่อ)รีบกินข้าวให้หมด จะได้กินยา (ทำหน้าดุ)

เก้า : จ้าาา กลัวแล้วจ้า ดุอย่างกับชิบะเลย

(เก้าลุกไปหยิบน้ำในตู้เย็น)

ภาคิน : อะแฮ่ม (หันมอง)

เก้า : ห๊ะ มีอะไรหรอ (ทำหน้างง)

ภาคิน : มันกินได้ไหมน้ำเย็น (เสียงนิ่งๆ)

เก้า : อันนี้ของพี่ภาคิน ไม่ใช่ของเก้า (รีบเดินถือน้ำมาวางตรงหน้าภาคิน..แหะๆส่งยิ้มบางๆ)

ภาคิน : (หลุดขำขึ้นมา) ฮ่าๆๆ แถไปเรื่อย

เก้า : (คิดในใจ..พี่คินหัวเราะแบบนี้ก็น่ารักดีนะ ดีกว่าหน้านิ่งๆ บึ้งๆ ซะอีก ยืนมองภาคิน)

ภาคิน : มองไร ไม่เคยเห็นคนหล่อกินข้าวหรอ

เก้า : เคยเห็นค่าาาา แต่ไม่เคยเห็นหัวเราะแบบนี้

ภาคิน : (หุบยิ้มทันที..กลับไปหน้านิ่ง เออ แล้วกูจะขำอะไรขนาดนั้น แต่ก็จริงอย่างที่ยัยลิงลมพูดแหะ ไม่เคยหลุดหัวเราะแบบนี้มาก่อน )

เก้า : ทำไมหูพี่แดงๆอ่ะ เขินอ่อ (ก้มมาจ้องมองหูภาคิน)

ภาคิน : ไปกินยาสิ มายืนจ้องอะไรหูคนอื่น

เก้า : (เชอะ ก็แค่สงสัย ทำไมหูแดง แค่มองก็ไม่ได้ บ่นในใจ แล้วก็หยิบยามากิน ทิ้งตัวลงนอนที่โซฟา ตั้งใจนอนเล่นๆ แต่หลับจริง)

ภาคิน : กินข้าวเสร็จ ล้างจาน มานั่งโซฟาข้างๆเลื่อนช่องทีวี หันมาเห็นเก้านอนหลับ อ้าปาก น้ำลายกำลังจะไหล ภาคินขำในลำคอ ยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูป ซูมไปตรงปาก โฟกัสน้ำลายที่กำลังจะไหล ถ่ายเสร็จก็นั่งดูรูปไป กลั้นขำไป สบายเกิ๊น ภาคินเลยดึงทิชชู่ขึ้นมาเช็ดปากให้เก้า แล้วเอาหลังแตะหน้าผากเก้า เพื่อเช็คอุณหภูมิ ตัวยังร้อนๆ หน้าแดงๆ อย่าบอกนะว่าไข้ขึ้นอีก ภาคินถอนหายใจเฮือกใหญ่

**เสียงข้อความมือถือของเก้าดังขึ้น

พีท : (ส่งสติ๊กเกอร์) น้องเก้าเป็นไงบ้างครับ เห็นเพลงบอกว่าไม่สบาย อยากทานอะไรไหมครับ บอกพี่ได้เลยน๊า พักผ่อนเยอะๆ หายไวไวนะครับ

ภาคิน : (เลื่อนดูข้อความผ่านหน้าจอที่ล็อคอยู่ อ่านแชทไป ทำท่าจะอ้วกไป) อย่างเลี่ยน

**แชทกลุ่มเพื่อนภาคิน แจ้งเตือน

กัส : (ส่งรูปภาพ แท็กภาคิน) คินๆ นี่มันอะไรกันวะ?

ภาคิน : (เปิดรูปภาพ ซูมดู) อะไรวะ งง

กัส : ไปเจอในเฟสน้องเอเชีย ขึ้นสถานะกำลังคบหากับ PK ภาคิน อ่ะ มันยังไงกันวะ

ภาคิน : แปป (เข้าเฟสไปดูคำขอ กดปฎิเสธ) เชี้ยแม่ง กล้าส่งมานะ

เสือ : เอ้า เพื่อนคินเปิดตัวแฟนแล้วหรอ

ดนัย : งุ้ยๆๆ งั้นวันนี้คนที่ทำให้พี่คินโดดเรียนก็น้องเอเชียนะสิ (สติ๊กเกอร์ล้อเลียน)

ภาคิน : พวกมึง 3 คน นี่วอนเจ็บตัวสินะ

3 หนุ่มกดหัวเราะพร้อมกัน โดยไม่ได้นัดหมาย

กัส : พรุ่งนี้ฮือฮาแน่ ไอ้คิน น้องเอเชียเล่นประกาศขนาดนี้

ภาคิน : ก็ลองดู ถ้าพูดดีๆไม่รู้เรื่อง มึงก็รู้ว่ากูเป็นไง

เสือ : ว่าไปน้องเอเชียก็มั่นหน้าเกินไปนะ ขนาดไอ้คินเมินใส่นางขนาดนั้น ยังกล้าขึ้นสถานะคบหากับผู้ชายก่อน ปดติต้องผู้ชายเริ่มก่อนป่ะวะ

ภาคิน : ต่อไปจะไม่ใช่แค่เมิน (แสยะยิ้ม)

กัส : ไอ้คิน ขอถามตรงๆวันนี้มึงไปไหน

ภาคิน : ทำไม

กัส : เป็นห่วงเพื่อนไม่ได้หรอ อยู่กับใคร บอกมาเส่

ภาคิน : อยากรู้มากนัก ก็ไปดูในเฟสสิ

(นานๆ ภาคินจะเคลื่อนไหวอัพโพส ภาคินคิดในใจอย่างมีแผนร้าย ถ้าจะยิงปืนทั้งที นกตัวผู้ ตัวเมีย ต้องตายให้เรียยฃบ..ยกยิ้มมุมปาก)

ฝั่งกัส..รีบเปิดเฟสดูว่าภาคินหมายถึงใคร

ซูมรูปดู หลาย 10 รอบ หมุนซ้าย หมุนขวา พยายามดูว่าใคร

กัส : เสือๆ ช่วยดูหน่อย รูปใครวะ ไอ้คินมันโพส

เสือ : ไหนๆ (ซูมแล้ว ซูมอีกเช่นกัน) ใครวะ ดูแล้วเดายากเลย

ดนัย : ไหนๆ ขอดูบ้าง (ดนัยซูมดูวนไป) คุ้นนะ แต่นึกไม่ออก ติดอยู่มุมปาก

กัส : ไอ้คิน มันปั่นพวกเราป่ะวะ มันเอารูปใครมาวะ นอนอ้าปากน้ำลายกำลังจะหยดลงพื้นอยู่แล้ว

แถมภาพเบลอๆด้วย หึหึ ต่อมเผือกกระตุก

วันนี้เด็กไอ้คินคนไหนไม่มาเรียนบ้างวะ พ่อจะเดินเลาะถามมันทุกคณะแม่งเลย

เสือ : มึงก็ว่างเกิ๊น รอถามมันพรุ่งนี้

ฝั่ง..เอเชีย

เอเชีย : เห็นภาคินกดปฎิเสธสถานะ ก็โมโหสุดๆ ยังมาเจอโพสของภาคินที่โพสรูปใครสักคนที่ใกล้มากๆ จนมองแทบไม่ออกว่าใคร ที่รู้ๆเป็นผู้หญิงแน่นอน..เอเชียอารมณ์หงุดหงิดเป็น 2 เท่า เดินไปหาเพื่อน เห้ยย มีใครพอมองออกบ้าง ว่าคนในรูปคือใคร ชั้นให้ 1000..ส่งรูปส่งในไลน์กลุ่ม แล้วกดโทรหาภาคินทันที โทรออกไป 10 กว่าสาย ภาคินไม่รับสาย

ภาคิน : (เห็นสายโทรเข้า..รีบปิดเสียง วางมือถือทิ้งไว้ ลุกมาเช็คอุณหภูมิของคนป่วยที่นอนขดตัวอยู่..คงหนาวสินะ เดินเข้าไปหยิบผ้าห่ม ภาคินทิ้งตัวลงนอนข้างๆคนป่วย เอาแขนสอดใต้คอ แล้วขยับหัวให้มาหนุนแขนตัวเอง อย่างเบามือ จากนั้นภาคินก็เผลอหลับไป..