2 เดือน ถัดไป
ภาคินจะใช้เวลาส่วนใหญ่ตามติดชีวิตลิงน้อย เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับเธอ ภาคินจะให้ความสนใจเป็นอันดับแรก ไม่ว่าเธอจะไปไหน ทำอะไร อยู่กับใคร
ทุกอย่างอยู่ในสายตาของภาคินหมด ซึ่งมันก็สร้างความไม่พอใจให้กับสาวๆเก่าหลายคนของภาคิน ถ้าเทียบกันแล้ว ภาคินก็ไม่เคยตามติดหรือทำแบบนี้กับสาวคนไหนเลย ความอิจฉาริษยาและอยากเป็นตัวจริงของภาคิน มันสุมในอก ยิ่งเก้าเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนนึงมาจากต่างจังหวัด แทบไม่มีคุณสมบัติคู่ควรกับภาคินเลย แต่กลับได้รับความสนใจจากภาคินแบบที่ ผู้หญิงคนไหนก็ไม่เคยได้รับ ยิ่งทวีคูณความอิจฉาเข้าไปอีก ผลก็มาตกที่สาวน้อยวัยใสอย่างเก้าเมษาแบบเต็มๆ เก้ามักจะถูกแกล้ง ถูกหาเรื่องจากรุ่นพี่ที่เคยเป็นคู่ควงเก่าของภาคิน แต่ทุกเรื่อง ทุกการกระทำของสาวๆพวกนั้น ก็จะถูกภาคินตามจัดการ เก็บกวาดทั้งหมด รวมถึงหนุ่มๆที่ชอบมาแจกขนมจีบกับเก้าด้วย..พ่อตามเก็บงานอยู่เงียบๆ โดยมีเพื่อนๆคอยช่วยเหลือ
**วันหยุดยาว ปิดเรียน 4 วัน
ภาคินนั่งอยู่กับเพื่อนๆ ระหว่างรอซ้อมบาส ภาคินพิมพ์แชทรัวๆ ส่งไปหาลิงน้อยฝั่งคณะบริหาร เพราะวันนี้เธอไม่ได้มากินข้าวเที่ยงด้วย แถมหยุดยาวเธอก็ไป ตจว.โดยไม่ชวนพ่อหนุ่มไบโพล่าสักคำ ทำให้หนุ่มไบโพล่าเกิดการน้อยใจ นั่งหงุดหงิด หน้าบอกบุญไม่รับทั้งวัน
กัส : ไอ้คินนนน มึงเป็นไรหน้างอเป็นปลาทูแม่กลองเลย ตั้งแต่เที่ยงละ
ภาคิน : ป่าวนิ แดดร้อนมั้ง
เสือ : จริงป่าว ข้าวเที่ยงก็กินนิดเดียว
กัส : อาการมันเป็นยังไง บอกหมอกัสมาซิ๊
ภาคิน : เหอะๆ
ดนัย : หยุดยาว 4 วัน พวกมึงไปไหนกัน
กัส : นอนเล่นเกมส์อยู่บ้าน
เสือ : ไม่มีแพลนหว่ะ
ดนัย : ไอ้คิน มึงอ่ะ
ภาคิน : ต่างจังหวัด
ดนัย : ไปจังหวัดไหนล่ะ ไปกับใคร
ภาคิน : ไม่รู้ กูรู้แค่นี้
กัส : อันนี้คือกวน..หรือยังไง ไอ้คิน งง
ภาคิน : กูรู้มาแค่ว่า ตจว. แต่ไม่รู้ไงว่าจังหวัดไหน เขาไม่ได้ชวนกูหรอก คงไม่คิดจะชวนด้วยมั้ง
กัส : เขา คือ น้องลิงน้อยของมึงสินะ?
ภาคิน : เออ!!
กัส : น้องลิงน้อยจะชวนมึงไปในฐานะอะไร มิทราบ
ภาคิน : ก็ฐานะ..(นิ่งคิด เออนั่นสิ ฐานะอะไรวะ)
กัส : นั่น อึ้ง เงียบเลยดิ มึงมานั่งน้อยใจเขาอยู่เนี้ย ในฐานะอะไรจ๊ะเพื่อน เคยบอกรักเขามั้ย เคยขอเขาเป็นแฟนมั้ย มึงก็ไม่เคย
ภาคิน : แล้วที่กูแสดงออกที่ผ่านๆมาล่ะ ขนาดพวกมึงยังรู้เลยว่ากูคิดและรู้สึกยังไงกับเขา
กัส : อันนั้นกูไม่เถียง เพราะพวกกูเห็นการกระทำหลายๆอย่างของมึงที่ปฎิบัติกับน้องเขา มันต่างจากผู้หญิงคนก่อนๆไง แต่ลิงน้อยของมึงเขาไม่รู้หรอกว่ามึงปฎิบัติกับเขายังไงกับสาวอื่นยังไง เผลอๆน้องเขาอาจจะคิดว่ามึงก็ทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคน อีกอย่างน้องเขาก็ไม่ใช่ผู้หญิงสายมโนแบบผู้หญิงหลายๆคนของมึง ที่จะทึกทักเอาเองว่ามึงชอบหรือรักเขา แถมมึงก็พูดตลอดไม่ชอบการผูกมัด น้ำแตกแล้วแยกย้าย ไม่ต้องการความสัมพันธ์ใดๆเลย มึงเก็ทป่ะ
ภาคิน : (นิ่งเงียบและคิดตาม) อืมๆ
กัส : มึงจำน้องเอเชียได้มั้ย มึงทั้งเมินใส่ เดินหนี ไม่อ่าน ไม่ตอบแชท น้องมันยังกล้าไปบอกคนอื่นว่าคบกับมึงอยู่ การกระทำมันต้องมาคู่กับการบอกความรู้สึกด้วย ไม่ใช่มานั่งหน้าหงิกงออยู่แบบนี้
ภาคิน : กูไม่เคยทำ ทำไม่เป็น ไม่รู้จะเริ่มยังไง
กัส : แล้วไอ้ภาคินคนเดิมมันหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ อุดมการณ์ฟันแล้วทิ้ง ไร้หัวใจ ไร้ความรู้สึก
ไม่ชอบการผูกมัด ไม่ชอบให้ผู้หญิงมาแสดงตัว
มันไปไหนหมดวะ ไอ้ภาคิน
ภาคิน : กูก็ไม่รู้ว่ามาอยู่จุดนี้ได้ไง บางทียัยลิงน้อยอาจจะแอบล้างสมองกูแน่ๆ
กัส : ก็ล้างสมองพวกกูไปด้วย ทุกวันนี้ไม่ค่อยได้นั่งกินเหล้าเลย ต้องโยก ต้องเต้นตามเพลง ฮ่าๆ
ยิ่งมุขหลอกด่าของลิงน้อยไอ้คิน อย่างชอบ
เสือ : เออจริง พอเพลงจังหวะโดนๆขึ้น ก็เผลอโยกตามเพลง แบบลืมตัว
ดนัย : ว่าไปแล้ว แต่ก็มีสาวๆมาเต้นด้วยเยอะนะเว้ย เยอะกว่าตอนนั่งเฉยๆ
กัส : ใช่สิ ไอ้นัยเลยมีแฟนเป็นตัว เป็นตนเลยทีนี้
ดนัย : ไอ้กัส มึงอย่าๆ กับน้องเพลงมันยังไงๆอยู่นะ
กัส : (เกาหัวแก้เขิน..หันหน้าไปทางอื่น) จะยังไงอะไร ไม่มีอะไรทั้งนั้นอ่ะ
ภาคิน : ปกติถ้าไอ้กัสเกาหัว = ??
เสือ/ดนัย : ใช่ๆๆๆ
กัส : ไอ้คิน เดี๋ยวกูจะไปเป่าหูลิงน้อยของมึง
ว่ามึงแอบแชทหาสาวอื่น สาวมาหาถึงคณะ
ภาคิน : (ถีบกัส) แค่นี้เขาก็ไม่ชวนกูไป ตจว.แล้ว มึงยังคิดจะเผาบ้านกูอีกหรอ
กัส : แม่ง ไอ้คิน เจ็บจริง
**ได้เวลาซ้อมบาส ระหว่างนักกีฬาวอมร่างกาย
ก็มีน้องๆแต่ละคณะเข้ามาเชียร์
พักหลังๆมานี่ ภาคินเอาแต่คอยตามติดอยู่แค่ลิงน้อยของเขา ไม่ได้ควงสาวมากหน้าหลายตาเหมือนเมื่อก่อน แต่ความนิยมชมชอบจากสาวรุ่นน้องกลับมากขึ้น แถมสาวๆบางคนมีแรงบันดาลใจในความเป็นผู้หญิงธรรมดาของเก้าที่พิชิตหัวใจหนุ่มหน้านิ่งที่เคยไร้หัวใจให้สยบได้ขนาดนี้ แบบไม่ต้องออกแรงทำอะไรเลย..สาวๆส่งเสียงเชียร์
เก้ากับเพลงเลิกเรียนพอดี ได้ยินเสียงเชียร์ เสียงเฮ
เพลง : เราแวะไปดูพี่ๆเล่นบาสกันมั้ย
เก้า : (ดูนาฬิกาข้อมือ) ก็ได้ แต่เก้าอยู่ได้แปปเดียวนะ ช่วงเย็นต้องขับรถไปต่างจังหวัดอ่ะ
เพลง : เคๆ ป่ะ
**ทันทีที่เก้ากับเพลงเข้าไปนั่งข้างสนาม ก็ดึงดูดสายตาจากคนเชียร์และนักกีฬารุ่นพี่บางคน
ระหว่างการซ้อม
เก้า : (รับสายมือถือ2-3 สาย..ทำให้คนที่คอยมองอยู่ใจสั่น อยากรู้ว่าคุยกับใคร)
ภาคิน : กัส ขอเปลี่ยนตัว
กัส : (รับรู้ได้ทันทีว่าเพื่อนไม่มีสมาธิซ้อม) เออๆ
**หลังขอเปลี่ยนตัวภาคินเก็บของเดินวนมาหาเก้าทันที
เก้า : อ้าว พี่ซ้อมเสร็จแล้วหรอค่ะ
ภาคิน : อืม (หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ) เลิกเรียนกี่โมง
เก้า : ลงมาจากตึกก็มาที่นี่เลยค่ะ
ภาคิน : จะกลับกี่โมง
เก้า : อีกสักพักค่ะ แล้วพี่ล่ะ อยู่ซ้อมต่อไหมค่ะ
ภาคิน : ไม่ล่ะ จะกลับเลย
เพลง : พี่คิน หยุดไปเที่ยวไหนค่ะ
ภาคิน : ไม่มีแพลนครับ(เหลือบมองไปที่เก้า)แล้วเพลงล่ะ
เพลง : คงอยู่บ้านค่ะ ยังไม่มีแพลนเหมือนกันค่ะ
(หันไปจับแขนเก้า) ใจจริงอยากไปกับเก้าอ่ะ ขับรถคนเดียวห่วงจัง
เก้า : สบายมาก แต่ถ้าเพลงเปลี่ยนใจอยากตามไปวันพรุ่งนี้ก็ได้นะ ทักบอกเก้าหน่อยจะได้จองที่พักให้
เพลง : ได้ๆ ขอไปนอนตัดสินใจก่อน
ภาคิน : (เงียบฟังอย่างตั้งใจและมั่นใจว่าเพลงในฐานะเพื่อนต้องรู้แน่ๆว่าเก้าจะไปที่ไหน)
ภาคิน : เก้าอยากกลับเลยมั้ย
เก้า : (ดูนาฬิกา) กลับเลยก็ได้ค่ะ เพลงอยู่ต่อคนเดียวได้ใช่ไหม
เพลง : (พยักหน้า ส่งซิก เป็นอันรู้กัน) ได้ๆ
(เก้ากับเพลงคุยกันทุกเรื่อง เก้าก็รู้ว่าตอนนี้เพลงกำลังคุยๆกับใครอยู่)
เก้า : งั้นไปล่ะ ไว้เจอกัน
เพลง : บะบาย (สวมกอดเก้า) ขับรถปลอดภัยนะ
เก้า : จ้า
**ภาคินและเก้าเดินเคียงข้างกันออกจากสนามเดินตรงไปที่รถ โดยไม่ได้พูดคุยกัน สำหรับภาคินมีคำพูดมากมายที่อยากพูด แต่ไม่รู้จะพูดออกมายัง กลัวอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจ..
ภาคิน : แวะกินข้าวก่อนมั้ย
เก้า :ได้ค่ะ พี่อยากกินอะไรเลือกเลย เก้ากินได้หมด
ภาคิน : (ปกติคำนี้ผู้ชายต้องเป็นคนพูดไม่ใช่หรอ)
**ภาคินรับหน้าที่เลือกร้านอาหาร เขามองหาร้านอาหารที่สามารถพูดคุยกันได้ คนไม่เยอะ
ภาคิน : งั้นร้านนี้แล้วกัน
เก้า : ได้ค่ะ ไม่ได้กินนานแล้วเหมือนกัน
**นี่ก็เป็นอีกสิ่งนึงที่ทำให้ภาคินรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ยินเวลาภาคินเลือกร้านอาหารหรือสั่งอาหาร
หรือทำอะไร เก้าจะตอบรับด้วยคำพูดที่ไม่เคยทำให้เขารู้สึกผิดและกล้าที่จะเลือก กล้าที่จะตัดสินใจ เก้าเหมือนเป็นสายซัพพอร์ตให้กับทุกคน เก้ามีวุฒิภาวะการควบคุมอารมณ์ค่อนข้างดี ดีจนน่ากลัว สำหรับภาคิน ยิ่งเธอโกรธ เธอยิ่งนิ่งเงียบ
แต่อย่าให้เมาเชียว “เธอเมาไม่ซ้ำ เพราะจำไม่ได้”