เช้าวันต่อมา
แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาทำให้พลอยอันดารู้สึกตัวตื่นขึ้นมา และเมื่อพลอยอันดาตื่นขึ้นมาแล้วเธอก็เห็นว่าพายุนอนหลับอยู่ที่โซฟา พลอยอันดาตกใจไม่น้อยที่เห็นว่าพายุยังอยู่ในห้อง เพราะเมื่อวานนี้เธอจำได้ว่าพายุเป็นคนมาตรวจอาการปวดท้องให้เธอ แต่พลอยอันดาไม่คิดว่าพายุจะอยู่เฝ้าตัวเองทั้งคืนแบบนี้ พลอยอันดาคลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจที่พายุไม่คิดจะทิ้งเธอให้นอนป่วยอยู่คนเดียว
พลอยอันดามองพายุที่นอนหลับอยู่ตรงโซฟา เธอมองเขาอยู่นาน จนกระทั่งได้ยินเสียงของพายุ พลอยอันดาจึงได้สติขึ้นมา
“มองพอหรือยัง” คำพูดของพายุทำให้พลอยอันดาเขินจนอายจนไม่รู้จะอายอย่างไร ตอนนี้ใบหน้าของเธอแดงก่ำจนไม่กล้าสบตาชายหนุ่ม
“ไม่ได้มองสักหน่อย” พลอยอันดาพูดพร้อมกับหันสายตาไปทางอื่น
“งั้นเหรอ” พายุเอ่ยออกมาอย่างไม่เชื่อ เพราะความจริงแล้วเขาตื่นก่อนหน้าที่พลอยอันดาจะตื่นเสียด้วยซ้ำ แต่พอเขาเห็นว่าเธอตื่น พายุจึงแกล้งนอ
