ผ่านมาเกือบอาทิตย์
พลอยอันดามาทำงานที่โรงพยาบาลของพายุในฐานะผู้ช่วยได้เกือบอาทิตย์แล้ว โดยที่พายุเป็นคนไปรับไปส่ง และในช่วงที่พายุไม่ได้อยู่ที่ห้องตรวจ หรือมีเคสอื่น ๆ เขาก็จะให้พลอยอันดามาอยู่ใกล้ตัวเขาตลอดเวลา
“อันดา” พายุเอ่ยเรียกหญิงสาวพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารกองโตที่อยู่ตรงหน้าเขา
“คะ”
“เดินมานี่หน่อยสิ” พายุเอ่ยเสียงเรียบ
“หมอมีอะไรหรือเปล่า” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันอย่างเป็นคำถาม
“มาก่อนเถอะ เดี๋ยวจะบอก” สิ้นเสียงของพายุ พลอยอันดาก็ทำตามคำสั่งของเขาอย่างว่าง่าย
“อุ๊ย!” พลอยอันดาอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ เขาก็ดึงตัวเธอให้มานั่งลงบนตักของเขา
“หมอ ทำอะไร เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก” พลอยอันดาเอ่ยถามพร้อมกับพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการของอีกฝ่าย แต่ทว่ากลับไม่ได้ผล เมื่อพายุกระชับวงแขนให้แน่นยิ่งกว่าเดิม พร้อมกับเอาคางมาเกยที่ไหล่มนของหญิงสาวเอาไว้
“ถ้
