เช้าวันต่อมา
พลอยอันดาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของพายุ พลอยอันดาแอบมองพายุที่นอนหลับอยู่อย่างเนิ่นนาน
ผู้ชายอะไร เวลานอนแม่ง! โคตรหล่อเลย :(
พลอยอันดารู้สึกว่าอ้อมแขนที่โอบกอดเธออยู่มันกระชับขึ้น นั่นทำให้เธอรู้ว่าพายุกำลังจะตื่น พลอยอันดาจึงรีบก้มหน้าซบลงกับอกแกร่งของชายหนุ่ม
“ผมรู้นะ ว่าคุณแอบมองผมอยู่อ่ะ” พายุพูดพร้อมกับอมยิ้มออกมา
“จะบ้าเหรอ ใครมันจะไปอยากมองกัน”
“ก็คุณไง อันดา”
“ไม่ได้มองสักหน่อย หมออย่าหลงตัวเอง” พลอยอันดาแสดงอาการเขินออกมาเมื่อถูกจับได้จนต้องลุกหนีไปเข้าห้องน้ำ
พายุมองตามหญิงสาวไปก่อนจะยกยิ้มมุมปากและส่ายหน้าเบา ๆ
หลังจากที่ทั้งสองทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนก็ลงมาทานอาหารเช้าตามปกติ
“ช่วงนี้แพ้ท้องบ้างหรือเปล่า” พายุเอ่ยถามในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังนั่งทานอาหารกันอยู่
“ไม่ค่อยแพ้ แค่อยากอ้วกตอนเช้านิดหน่อย” ที่พลอยอันดาไม่ค่อยมีอาการแพ้ท้
