“นี่หมอจะพาฉันไปไหน ปล่อยนะ” พลอยอันดาร้องโวยวายเมื่อถูกพายุอุ้มขึ้นมา
“ปล่อยแน่ แต่ปล่อยในนะ”
พายุอุ้มพลอยอันดาขึ้นมายังห้องนอนของตัวเอง ก่อนที่เขาจะปล่อยหญิงสาวลงบนเตียงกว้าง
มือหนาจับลงที่ท้ายทอยของพลอยอันดาเอาไว้ ใบหน้าคมโน้มลงไปแนบบนเรียวปากของหญิงสาว ริมฝีปากของพายุบดขยี้เรียวปากของพลอยอันดาราวกับต้องการลงโทษอีกฝ่าย
“อืม…ทำอะไรของหมอเนี่ย” พลอยอันดาพยายามดันให้อีกฝ่ายถอยห่างจากตัวเอง แต่เหมือนจะเปล่าประโยชน์ พายุดันให้พลอยอันดานั่งลงไปกับเตียง ในขณะที่เขากำลังปลดผ้าเสื้อที่สวมใส่อยู่ออกมา สายตาของคนตัวเล็กมองมายังชายหนุ่มอย่างหวาดระแวง เธอรู้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรแต่ท่าทีของเขาตอนนี้มันน่ากลัวเกินไป
“หมอจะทำอะไร อย่านะ” พลอยอันดาขยับตัวเองถอยหลังหนีพายุ แต่อยู่ ๆ ก็ถูกอีกฝ่ายจับข้อขาดึงกลับมาหาตัวเอง
พายุจับชุดที่พลอยอันดาใส่อยู่ถอดออกและโยนทิ้งอย่างไม่ไยดีด้วยความโมโห
ใบหน
