เช้าวันต่อมา
พลอยอันดาตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวไปทำงานด้วยความตื่นเต้น ถึงแม้ว่าเมื่อคืนที่ผ่านมากว่าเธอจะนอนหลับก็ดึกมากแล้ว เพราะเธอมัวแต่คิดมากเรื่องที่พายุบอกกับผู้หญิงที่เขาเจอวันนี้ว่าเธอเป็นแค่คนรู้จัก
พลอยอันดาเองก็ไม่กล้าที่จะถามพายุว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกับเขา เพราะเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของชายหนุ่ม แต่ดูจากท่าทางที่คุยกันอย่างสนิทสนมแล้ว พลอยอันดาคิดว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ
“วันนี้คุณอันดาแต่งตัวสวยจังเลยค่ะ จะไปไหนแต่เช้าคะ” เสียงของแม่บ้านเอ่ยถามพร้อมกับยิ้มให้กับหญิงสาว
“อันดาจะไปทำงานกับหมอค่ะ” พลอยอันดาตอบพร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม
“จริงเหรอคะ คุณอันดาจะไปทำงานเหรอคะ อย่างนี้ป้าก็เหงาแย่สิคะ” แม่บ้านพูดออกมาด้วยความเสียดาย แต่อีกใจเธอก็ดีใจที่พลอยอันดาจะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกบ้าง เพราะเธอรู้ว่าทุกวันนี้พลอยอันดารู
