ช่วงกลางดึกพลอยอันดาเห็นว่าพายุเงียบไป เธอจึงได้เดินออกมาดูอีกฝ่าย สายตาคู่สวยมองสำรวจไปรอบ ๆ พื้นที่ชั้นล่าง แต่กลับไม่เห็นพายุทำให้หญิงสาวเตรียมเดินกลับขึ้นไปยังชั้นบนอีกครั้ง แต่กลับได้ยินเสียงราวกับแก้วที่กระแทกไปกับพื้น
“หมอ!” พลอยอันดาตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นว่าพายุนั่งพิงไปกับโซฟา แต่นั่นยังไม่น่าตกใจเท่ากับบริเวณรอบ ๆ ตัวของเขาที่ตอนนี้มีขวดเหล้าทรงเหลี่ยมวางอยู่
“ดื่มไปขนาดไหนแล้วเนี่ย” พลอยอันดาเอ่ยพร้อมพาตัวเองเข้ามาหาชายหนุ่ม เธอเก็บขวดที่วางบนพื้นให้ออกห่างจากตัว
“ลุกไหวไหม เดี๋ยวฉันช่วย” พลอยอันดาเข้าไปพยุงชายหนุ่ม แต่กลับถูกดึงให้ล้มทับลงบนตัวของอีกฝ่าย
สายตาของทั้งสองได้สบกันอย่างบังเอิญ มือเรียวของชายหนุ่มได้จับลงบนใบหน้าของพลอยอันดา ก่อนจะโน้มลงมาอย่างช้า ๆ หวังจูบลงบนเรียวปากของเธอ
“หมอปล่อยค่ะ ปล่อย” พลอยอันดาหันใบหน้าไปอีกทางหวังหลบอีกฝ่าย แต่กลับถูกพายุจับให้หัน
