บทที่ 30
ตุลฎาลืมตาขึ้นช้า ๆ เมื่อความรู้สึกซาบซ่านที่ได้รับจากชายหนุ่ม มันหยุดลงเนิ่นนานเกินไป... หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เมื่อเห็นรอยยิ้มที่เปิดเผยทั้งทางปากและดวงตาของเขาในระยะห่างกันแค่คืบ ปลายจมูกโด่งโน้มมาแตะกับปลายจมูกของเธอ
“จูบฉันหน่อยสิ”
เขาไม่ได้เรียกร้องเสียงอ่อนเสียงหวาน แต่ก็ฟังนุ่มหูกว่าปกติมาก.. นี่เขากำลังเล่นบทอ้อนเธออยู่เหรอ เธอถามตัวเอง ดันร่างใหญ่โตของเขาให้ห่างไปเล็กน้อย แล้วมองหน้าเขาอย่างพิจารณา.. เขาหล่อเหลา คมเข้ม คิ้วเข้มดกดำ ตาคมดุดุจเหยี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ปากก็สวยได้รูป..น่าจูบจัง
มือเรียวที่ดันแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เปลี่ยนไปโน้มต้นคอเขาลงมาหาช้า ๆ แล้วมอบจูบที่เขาเรียกร้องอย่างเงอะงะ
ความอ่อนหัดของหญิงสาว ทำให้ธีรทัศน์รู้สึกตื่นเต้นมากเป็นพิเศษ ปล่อยให้เธอมอบจูบไร้เดียงสาแบบเด็กประถมให้สักพัก แล้วจึงเป็นคนเริ่มนำเธอไปสู่ระดับมัธยมและอุดมศึกษา คลอเคล
