In Love Again With My Ex Husband

Chapter 4

"Where did you go,kanina pa kita hinahanap,you know what you're ancle will kill me pag di kita nakita,I'm sure he will not spare my life"

"Marup kasi---"

"What did you call me Marup seriously,you should called me big bro,wala kang galang mas matanda ako saiyo you know that"

"What!no way,I really like to call you in your name"

"Hey,I'm older than you,and I'm your ancle brother"

"No you don't,you and him are cousin from no where, I am right,dapat nga ancle din ang tawag ko saiyo eh kaso were same age"

"Excuse me you are only twenty two and I'm already thirty"

"No,I will call you in your name,saka bakit di kita nakita sa airport kanina,dapat nga sabay tayong dumating"

"I did some important business earlier kaya di kita nakita kanina"

"Wait,did you forget something?"biglang may naalala si Liam.

"What are you talking about,lets go back"

"Wait ano pala ginagawa mo dito"tanong ni Liam Kay Marup.

"Hays don't asked me"

"I saw you coming out there"sabay tinuro ang restaurant.

"Today I meet my soulmate but she's not comingback again,she's very strange woman but I like her"

"Really,I want to meet her"

"But I don't know if I meet her again,by the way what are you doing here too instead going back to your family house"

"As like you I met a strange woman too,and besides I don't want to go back home in that house"sabad ni Liam.

"Me too"malungkot na sabi din ni Marup,sabay pa silang bumagsak ang mukha.

"Wait,it's Lolo's birthday today kaya nga tayo nagsiuwian galing abroad,it's mean---"

"He's coming back too!!" sabay pa silang nagsalita.

"s**t his coming why did I forget that,what time now"sabay tinignan ni Marup ang kanyang phone.

"It's too late his here,and we are both dead,that's why I told you it's seems like we forget something and that's my ancle"

"We're booth doomed"sabay tapik sa kanilang mga noo.

"Don Luciano andito na po sila papasukin ko na ho ba silang dalawa?"

Tumayo ang isang taong nakaupo sa sofa habang nagbabasa ng magazine,binagsak nito ang hawak niya ng walang imik napakaseryoso.

"Papasukin mo sila siyempre,birthday ko ngayon" sagot ni don Luciano.

"No!they will stay there,and no one open that gate withouth my permission"

"Pero okay lang yun Daylan gusto ko rin silang makita sige na pagbuksan mo sila"

"Grand pa,you spoiled them to much,but for me it's not,locked the gate and don't let them in"utos niya sa mga kasambahay nila sa mansion.

"Masusunod po sir"

"Tsk,tsk ang batang to lagi kang galit,bakit dimo na lang pagbigyan ang matandang to,kailangan mo ng mag asawa ng dika nagkakaganyan"pabirong sabi nito sa apo.

Di siya umimik at tumalikod sabay sabing..

"Happy birthday don Luciano,aalis na ako marami pa akong dapat gawin,my gift for you is coming soon"Saka siya umalis.

"Etong batang to oo,ang bilis mo naman umalis kararating mo lang mamaya ka na umalis marami pa akong ipapakilala saiyong mga naggagandahang mga dilag mamaya ipapakilala ko sila saiyo"tinignan niya lang ang kanyang Lolo saka tuluyan na siyang umalis.

"Tignan mo,aalis nanaman dipa nagtatagal lagi na lang ganitong ang ginagawa niya

tuwing birthday ko"

"Pa, hayaan niyo na siya pagod lang yung apo niyo kararating lang niya galing abroad,saka were here happy birthday pa"

Parang nawalam na ng gana ang don kaya umupo na lang at kumain ng tahimik.

***Dylan-Everyone Pov***

"Book me a ticket now,we're going back to Italy"

"Pero boss dipa tapos ang birthday ng Lolo niyo aalis na tayo kaagad saka kararating lang natin galing Italy"

"Okay fine I'm going back on my own"

"Sabi ko nga magbobook na ako ngayon din sorry boss"pinaluwagan ni Dylan ang kanyang kurbata at mabilis na naglakad.

"Hoo!!muntikan na ako doon ako akala ko katapusan ko na"takot na pabulong ni Lazo sa kanyang sarili.

Pagkalabas nila ng gate nadatnan nila Sina Marup at Liam sa labas na nag aantay.

"Thanks God someone open the gate"masayang sabi ni Marup.

Napatigil si Daylan sa harap nila at masama niyang tinignan ang dalawa.

"Ancle"takot na sabi ni Liam.

"Ancle,Este bro your here sorry for today,may inasikaso lang kasi ako na importante kaya--"dina natuloy ni Marup ang kanyang sasabihin ng nagsalita agad si Daylan.

"I don't care,get lost"Saka siya sumakay sa kotse kasama si Lazo.

"Oh damn he's scary"sabi agad ni Marup.

"I almost peed in my pants"sabad naman ni Liam.

"Lest go in inside baka mamaya babalikan pa niya tayo" paalis na sana ang dalawa ng...Nagbukas ang bintana ng kotse ni Daylan.

"Wait"napalingon agad silang dalawa.

"Liam and you, go back to Italy tomorrow"

Napatigil silang dalawa sa sinabi ni Daylan.

"Ancle please can I stay a little longer here please I will not do anything please ancle" pagmamakaawa nito sa tiyuhin.

"Me too please bro"

"No,both of you come back in Italy, Lazo book them a ticket for tomorrow"

"Yes boss"

Tumakbo palapit si Liam para magmakaawa sa tiyuhin.

"Please ancle,please!" pagmamakaawa nito.

"I said no!lets go Lazo"walang emosyon na sagot sa pamangkin at di niyan man lang nilingon ang dalawa saka sila umalis.

"An-c--"malungkot na yumuko si Liam.

"Don't waste your time Liam to your ancle you know that his a coldblooded animal lets go inside"

"I want to stay here in Philippines"

"Wala tayong magagawa he is the law,common were going to be late" tinapik niya ang balikat ni Liam Saka niya inakay na parang bata sa loob ng mansion.

"Boss"mahinang tawag ni Lazo Kay Daylan.

"Focus,and close your mouth"

"Sorry boss"

Nakarating na sila sa airport ng biglang may tumawag Kay Lazo.

"Boss si don Luciano nasa hospital ngayon"

Tinignan niya lang si Lazo at wala man lang sinabi.

"Boss si--"

"I know I'm not deaf"

"Babalik ba tayo boss"

"For what?magiging okay ba siya pagbumalik ako doon,lets go we will missed the flight and I will kill you if that's gonna be happen"

"Yes boss masusunod po" mabilis na sagot ni Lazo.Nagring naman ang cellphone ni Daylan at nakita niya ang kanyang ina ang tumatawag,pero di man lang niya sinasagot.

Kay Lazo nanaman ulit sila tumawag.Sinenyasan niyang sagutin niya ito.

"Magkasama kayo ni Daylan diba Lazo?"

"Yes madam"

"Gusto ko siyang makausap"tinignan ni Lazo ang kanyang boss,pero umiling si Daylan senyales na ayaw kausapin ang ina.

"Pasensya na po madam nagmamadali si boss"

"What uunahin pa niya ang pag uwi kaysa kanyang Lolo na nag aagaw buhay,sabihin mo pumunta siya ng hospital ngayon din"

"Okay madam sasabihin ko sa kanya"sabay pinatay ang kanyang cellphone.

"Boss alis na ba tayo"

"Cancel our flight today let's go to hospital,we're leaving tomorrow morning"

"Yes boss,bibili ba ako ng pasalubong?"

"No need,lets go"

"Masusunod boss"

Sa hospital...

"Oh thanks God your here son mabuti bumalik ka"masayang salubong ng ina ni Dylan.

"What happen to him?"

"kasi iho bigl---"di naituloy ang kanyang sasabihin sa anak ng sumabat ang kanyang asawa.

"Because of you"galit na sabi ng ama ni Dylan.

Di siya umimik nakatayo lang siya sa harap ng higaan ni don Luciano na walang pang malay.

"Don't blame your son it's not his fault"

"It's not his fault,eh sino gusto mong sisihin ko ang ibang tao kung di dahil diyan sa pag uugali niyang ganyan hindi sana ganyan ngayon si papa"

"Damian don't say that"

"Why not,tignan mo yang mukhang yan ganyan na lagi ang nakikita ko I hate that kind of face.Sabihin mo nga sa akin Daylan naggagayan ka parin ba ng dahil sa babaeng yun,you're become a different since you seperated to that woman!"

"Stop!don't you ever mentioned her infront of me,I'm going, tawagan niyo na lang ang secretary ko pag okay na siya let's go Lazo"sumunod naman agad sa kanya si Lazo.

"Pero iho dimo man lang ba antayin ang Lolo mong magising"di siya umimik at tumalikod na lang.

"Stop!kinakausap pa kita! wag ka ng bumalik sa Italy dumito kana sa pilipinas at ikaw ang mag manage ng company ng Lolo mo"

"I'm not belong in this country,and I don't have a plan to take over your inheritage I'm not interested"seryoso niyang sinabi sa ama nito na dahilan na lalong nagalit ng gusto.

"Anong sinabi mo?sa ayaw at sa gusto mo ikaw ang ang magmamana lahat ng mga ariarian ng Montefalcon at wala ng iba"

"I don't care!"

"How dare you to talk to me like that, this brat"

"Tama na,anak mo siya huminahon muna kayong pareho alam mo naman ugali niya"

"Don't ask me anymore this thing,kahit anong sabihin niyo I will not take over that company,never"

"Pero iho ikaw ang tagapagmana ng Lolo mo at ang daddy mo dahil ikaw ang panganay na anak na lalake at at apo"

"I'm not,call my secretary if he is waken up"

"You!!"galit na sigaw ni Damian sa anak saka tinangka niyang sugurin pero agad naman na inawat ni Margita ang asawa.

"Let's go Lazo,rebook the ticket,and we going back to Italy right now"

"Yes boss"iniwan nila ang kanyang ama na galit na galit at dina niya inantay pang magising ang kanyang lolo.