Chapter 8
1844 Words
"Boss my dinner kayo mamayang seven oclack sa mansion"
"Dinner for what?"
"Ngayon ang labas ng lolo niyo sa hospital at saka gusto karin daw makausap"
I'm busy"
"Sinabi ko na di kayo busy at walang gagawin"
"Lazo,seriously!you did'nt even ask me,basta ka na lang nagdesisyon para sa akin"
"Boss wala ka naman gagawin ngayon diba tapos na tayong namili kahapon,nabili na natin lahat ng kailangan mo dito kaya sinabi ko na sa mommy mo na pupunta ka"
"Really,okay you are the one to go on that dinner"
"Boss,dimo kasi sinasagot ang tawag ng mommy mo kaya sa akin na lang sila lagi tumatawag"
"Okay"matipid kong sagot.
"Sige boss sasabihin ko na lang sa mommy niyo"
"Let's go"
"Hah!alas singko palang boss ah"
"I said let's go,before I changed my mind"
"Ha!antayin mo ako boss"
While we are in the middle of the trip to the mansion,I decided to buy some desert.
"Maybe we need to buy some desert for the dinner"
"Hah!" he suddenly stop the car in the middle of the road.
"What the fvck,whats wrong with you!"
"Boss,may sakit ka ba?gusto niyo idaan ko muna kayo sa hospital"
"Fvck off!you want me to kicked you out of here"
"Sorry boss"
"Let's go,you disturbing all the people at the back"
"Masusunod boss,teka diyan na tayo bumili ng pang desert boss"
"Hmm,no mukhang di masarap"
"Pero sikat na desert shop dito yan boss at international pa"
"Find another shop"
"Okay boss"
Nakailang hinto na kami ng mga bilihan ng mga desert kaso wala akong nagustuhan na bilhan.
"Boss nalibot na natin halos lahat ng mga bilihan ng desert seventhirty na kanina pa tawag ng tawag ang mommy niyo late na tayo ng kalahating oras.
"They are not good desert ,you know grandpa he like hazelnut cake that not sweet"
"Boss ang dami doon na hazelnut cake"
"But its not like you buy last time he like that cake"
"Okay boss pupuntahan natin yung binilhan ko nung nakaraan"
"Thats good idea"
"Kanina mo pa sana sinabi boss na doon mo gusto bumili eh di na tayo sana paikot ikot maghanap ng mabilhan"
"I just remember now"
"Okay boss papatayin ako mamaya ng mommy niyo"
"It's okay I'm here no one will touch you except me"
****Amy Legal***
"Dario asan si Grace?"
"Nasa banyo ate"
"Marami pa bang natira sa mga cakes?"
"Paubos na te"
"Sige magsara na lang tayo ng eight o'clock, pwede bang pakikuha sa storage room yung mga kailangan ko para bukas at pakidala na rin sa kusina"
"Sige po ate"
"Salamat ako na muna bahala dito"
Gumawa muna ako ng kape ko,habang inaantay ko ang oras ng pgsasara ng shop ko.
"Siguro magsara na lang kami ng maaga" pagod na din ako at yung dalawang tauhan ko sa maghapong abala dito dahil biglang dumami kasi ang mga costumer ko ngayong araw.At naisip kong ipauwi na lang sa kanila ang mga natira tutal konti na lang.
Kaya pumunta ako sa may pintuan para isara ang harapan.
"Teka sandali magsasara na ba kayo"
May biglang humabol na bibili.
"Pasensya na kayo magsasara na kami saka wala na rin kaming paninda"
"Wala na,boss paano yan ubos na daw mga tinda nila"
Napatingin ako sa taong tinawag niyang boss sa kanyang likuran,kaya bigla akong nagulat.Ang lakas nanaman ng kabog ng dibdib ko pero di ako nagpahalata.
"Nanadya ba tong taong to,kung saan saan na lang kami nagkakabanggaan"pabulong na sabi ko.
Nagulat ako ng bigla na lang siyang pumasok sa loob na wala man lang pasabi dare daretso siya sa counter.Di tuloy ako nakaimik.
"Boss teka lang wala na daw bumili na lang tayo sa iba"
"I want to buy all this"sabay tinuro ang mga cakes kong natira.Inayos ko ang aking sarili at ngumiti na parang normal lang sa harap niya.
"Sorry sir diko na po yan binebenta,nakareserve na yan sa dalawang tao,sa iba na lang kayo bumili saka magsasara na ho kami"
"Just give me those cake,I will double the prize"
"Boss nakareserve na daw mga yan"
"Pasensya na pero di pwede reserve na talaga siya"Formal niya akong tinignan.Bigla siyang umupo sa may silya at nakadekwatro pa talaga.
"Hah!tigas din ng bungo nito to ah"inis na sabi ko.
"Boss tara na"
Pero di man lang siya gumalaw sa kinauupuan niya at talagang nang iinis pa talaga siya.
"Lazo"
"Yes boss"
Lumapit sa kanya ang kasama niya at may binulong siya sa kanya.
"Pasensya kana kasi kailangan namin ng desert pwede bang ibenta mo na lang sa amin yang mga yan doblehin na lang namin ang bayad"
"Hindi pwede"sabi ko kahit inis na ako di parin ako nagpahalata.
"Ate,may costumer pa pala,ano po bilhin niyo"biglang dumating si Grace.
"I want all those cakes"sabi niya kay Grace kaya agad kong pinigilan si Grace.
"Diba nakareserve na mga yan kaya di na pwede ibenta"kinindatan ko siya.
"Pero ate walang nagreserve ng mga yan sabi mo kanina paubos na lang yan saka tayo magsara"
Nakailang kindat na ako sa kanya pero di niya parin makuha.
Bigla siyang tumaya at tumalikod sabay sabing..
"I think your eyes have a problem"
"Ano!"biglang tumaas ang boses ko.
"Can you please pack those cake for me thanks"sabay lumabas na siya ng shop ng dina lumingon.
"Pasensya na wag niyo na lang siyang pansinin ganun lang talaga ang boss ko pwede bang pakibalot na lang yung mga pang desert wala naman pala ang may ari"
"Meron!"inis na sabi ko.
"Ate wala naman talaga eh,kaya ibenta na natin sa kanila para makasara na tayo"
"Grace!"biglang sigaw ko sa kanya.
"Ate!"nagulat siya sa akin.
"Okay fine,bahala nga kayo pagkatapos niyan isara mo na ang shop"inis na sabi ko sabay dumaretso ako sa kusina.
****Daylan****
"Anong nangyari bat ngayon lang kayo alas otso na gutom na ang lahat ng tao dito sa kakaantay sainyo"
"Pasensiya na po madam naghanap pa kasi kami ng mabibilhan ng mga desert"
"Sige na magsi upo na kayo at magsikain ako'y nagugutom na"sabi ni lolo.
"Wag na sana kayo nag abala bumili ng mga desert wala naman mahilig sa bahay ng ganyan"sabi ni mommy.
"Grandpa loves it"sabay umupo ako sa tabi niya.
"Oh andito na ba ang lahat salamat naman at makakain na tayo"biglang dumating si Marup.
"Yess let's eat"sumunod din si Liam.
Tinampal ko ang mesa,napatingin ang lahat sa akin.
"Son!"
"What are you guys doing here"
"Ancle"I know he really afraid at me.
"Daylan please let me explain"si Marup ang humarap sa akin.
"Shut up,ikaw ang nagbabantay sa kanya at ikaw pa talaga ang di sumusunod sa mga bilin ko saiyo"
"Anak ako ang nagsabi na bumalik sila dito tutal nandito ka rin naman"
"No!he will not stay here,he will study in italy and thats my decision,understand Liam"
"Ancle please let me stay here,I will study hard I will do anything what you want basta let me stay here please"
"No!Lazo book them a ticket for tomorrow"
"Please ancle!"
"Anak hayaan mo na siya dito"
"Thats enough kumain na tayo,Liam sit down and you too,mamaya tayo mag usap"
"No one will sit with you two and no one will eat"
"Magbabangayan ba kayo sa harapan ko mga wala kayong galang,ngayon na nga lang tayo magkakasama ganito pa magsiupo kayong lahat ngayon din!"
"Grandpa no!"
"Daylan mamaya na pagkatapos natin kumain sige na magsiupo na kayo kanina pang nag aantay ang mga pagkain" Nanahimik kaming lahat pero diko inalis ang masamang tingin ko sa kanilang dalawa.
After the dinner,nakaupo kaming lahat sa sala.
Nag usap kami ni dad tungkol sa company at kung hanggang kailan ako magtatagal dito.
"I just give a try atleast three months"
"Okay thats good,sana sa tatlong buwan na yan eh magbago pa isip mo,Daylan apo ikaw lang at ang daddy mo ako nagtitiwala para sa kompanya.Wala akong tiwala sa kapatid ng daddy mo at ang buong pamilya niya sana mapag isipan mo ng mabuti ito"
"Pa,oras na ng pag inom ng gamot at pagtulog"
"Oo sige,Daylan saiyo ako nakadepende at ang buong kompanya"
"Manang pakidala na si papa sa kwarto niya"
"Opo madam tara na po don Lociano"
"Teka lang Daylan,saka pwede bang tong dalawa na to eh hayaan mo na silang dumito"
"Pa,Magpahinga na kayo ako na bahala sa kanila"sabi ni daddy.
"Anak hayaan mo na si Liam dito andito namain kami ng daddy mo"
"No way,he need to go back in italy"
"Tama ang ancle mo Liam doon ka muna sa italy saka kana bumalik dito pag kaya mo ng magmanage ng negosyo sa ngayon sumunod ka muna.Hindi puro bulakbol ang inaatupag mo"
"But grand dad,please let me stay here,mamita please help me"
"Iho hayaan mo na siya na dumito"
"Daylan bro,di naman habang buhay eh hawak mo siya sa leeg binata na siya may isip na siya dina siya yung batang sinipon na pwede mo pang hawakhawakan"
"F^ck off,did I ask your opinion?kung ano ang desisyon ko yun ang masusunod,because I dont want to disappoint his mother"
"I'm twenty two ancle grand dad"
"Margita leave them lets go"
"Pero kawawa naman yung apo ko Damian"
"Bahala na si Daylan sa kanya tara na"
"Grand dad mamita please help me"
"Shut up and sitdown,wether you like it or not you will return to italy"
"No I will not return to that place"
"Liam mas mabuti ng bumalik tayo doon,wag ka ng sumagot pa mas lalo tayong mapapahamak"
"No hindi ako babalik sa italy"
"Okay fine,if you will not willing to go back in italy you may now leave this house"
"Daylan how could you say that to your own niece"
"I'm serious do you think I'm kidding if your not willing to follow my me,then you may take your leave"
"Okay fine, I will leave in this house and this family no one will care of me especially my feelings"pumunta siya sa kanyang kwarto at may kinuhang mga gamit"
"Kung aalis ka wala kang dadalhin sa pamamahay na to kahit gamit mo they are not yours leave this house with nothing"
"Daylan thats to much"
"Shut up,Marup you will not follow him,starting tomorrow come to company and work with me"
"Are you out of your mind Daylan your cooledblooded animal"
"No one stop my decision no one,if I said leave,leave now!"
"I will,akala mo diko kaya ipapakita ko na kaya kong mabuhay,without your help and this family"
"Liam come back here! saan ka pupunta"
"Let him,you better not to follow him or else you end up like him lets go Lazo"
"Daylan dika ba naawa sa pamangkin mo"
"Maawa ka rin sa sarili mo baka matulad ka din sa kanya"
"What?"
"Boss sigurado ka bang pabayaan mo na umalis si Liam"
"Yes why not,pag ang tao nagdesisyon na umalis.I will,I will not stop them what they want.If they want to go,just go,thats the're decision not mine and Its not my fault anymore"
Lumabas siya ng bahay na di lumingon,he really left.Sumakay ako sa kotse ko nakita ko siyang naglakad palayo ng mansion.
"Boss baka anong mangyari sa kanya"
"Its not my fault anymore"habang nakikita ko siyang papalayo.Naala ko siya,umalis din na di man lang lumingon.
"She also left like that and never look back"
- Writer
