Sabahın güneşi gözlerime vururken isyan dolu bir sesle inledim. Vücudum ağrıyordu kasıklarımdaki sancı canımı yakıyordu. Uykumu açmak için başımı sağa sola çevirdiğimde oda boştu, dün gece olanlar aklıma gelince birden yatakta doğruldum. Çıplak bedenime vücudumdaki birkaç ize ve çarşafta gördüğüm bulanık lekeye baktım. Hızlı bir gösteri gibi zihnimden gece yaşananlar geçince telaşla etrafı süzdüm. Etrafta bir tek kendi kıyafetlerim vardı, sağa sola saçılmış. Aslan'ın bedenimi saran kollardan muaftım. Aslan'a dair hiçbir iz bulamadım. Telaş ve korku öylesine hakimdi ki benliğime. Çarşafa sarılarak yerimden kalktım. Kasıklarımdaki sızı artarken bacaklarım titriyordu, yarı sebebi dün gecenin yorgunluğu, yarı sebebi korkusuydu. Aslan böyle gidemezdi değil mi? Yatağımdan bir kaçak gibi gidemezd
