Aslan odadan çıkıp gittiğinde arkasında öylece kalakalmıştım. Kendimi çok kötü hissediyordum. Ben aramızda oluşan hisleri kuvvetle birbirine bağlamak istemiştim, benim için çok zor bir karardı. Bunu dillendirmesi bile koca bir cesaretken şimdi kırmaya çalıştığım cesaret duvarları altında eziliyordum.
Hata ediyordum, ona ve bize bir şans vererek en büyük kötülüğü yapıyordum belki de. O son bir adımı attığımda ayağımın altındaki uçurumu henüz fark ediyordum.
Yorganı üzerime çekip gözlerimi sıkıca kapadım. Yarın sabah ona olan hislerim yok olmasını dileyerek ve yaşadıklarımızın silinmesini temenni ederek karanlığa sığındım.
Kafamda dönen tilkilerin haddi hesabı yoktu, kapadığım gözlerime uyku uğramıyordu bile.
Odanın kapısı açıldığında uykuma devam ettim, odanın lambasını açmıştı. Dol
