||ภพชาติที่สอง เรื่อง รักนี้...ใต้เงาแค้น||
ค่ำคืนอันเงียบสงัด แสงจันทร์เต็มดวงลอยเด่นเหนือพระราชวังแคว้นเหิงหลาง สาดส่องลง ภายในตำหนักเฟิ่งหวงขององค์หญิง เหยียนซือ บุตรีเพียงหนึ่งเดียวของฮ่องเต้แห่งแคว้นเหิงหลาง
“ไป๋เทียนหลง... ข้ารักท่าน ข้ารักท่านที่สุด...”
เสียงกระซิบแผ่วเบาราวลมพัดหลุดจากริมฝีปากของนางโดยไม่รู้ตัว ในห้วงแห่งความฝันนั้น ปรากฏภาพของบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง เขายืนอยู่ศาลากลางน้ำที่ล้อมรอบไปด้วยต้นดอกโบตั๋น โบกมือให้นางด้วยแววตาแสนอ่อนโยน ข้างกายเขา... คือสตรีที่มีใบหน้าเหมือนนางราวกับถอดแบบออกมา มู่หลิน...ชื่อที่ผุดขึ้นมาในใจโดยไม่รู้ที่มา
เหยียนซือสะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึก ใบหน้านวลยังเคลือบไปด้วยหยาดเหงื่อบาง ๆ หัวใจเต้นรัวด้วยความสับสน
“องค์หญิงทรงฝันร้ายหรือเพคะ?”
เสียงของเสี่ยวเหมย นางกำนัลคนสนิทเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ นางเร่งก้าวเข้ามาเมื่อได้ยินเสียงองค์หญิงเรียกชื่อบุรุษท
