“ไป๋เทียนหลง ท่านให้น้องสาวของท่านพักกับองครักษ์ของท่านแบบนี้ แสดงว่าท่านดูออกแล้วใช่ไหม... ว่าทั้งสองมีใจให้กัน?”
มู่หลินเอ่ยขึ้น พลางทอดสายตามองเขาที่นั่งอยู่บนเตียงกว้าง
ไป๋เทียนหลงยิ้มบางๆ ก่อนตอบอย่างมั่นใจ
“แน่นอน เฮยเฟิงเป็นคนดี ข้ากับเขาโตมาด้วยกัน ดูแลกันมาตั้งแต่ยังเด็ก หากน้องสาวข้าจะรักเขา ข้าก็ยินดีมาก”
“ท่านนี่ช่างเป็นพี่ชายที่แสนดีจริงๆ”
มู่หลินยิ้มให้เขาเล็กน้อย ก่อนจะถามต่อ
“แสดงว่าตอนนี้... ท่านยอมรับไป๋เยี่ยนเป็นน้องสาวของท่านแล้วใช่ไหม?”
เขานิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงจริงใจ
“ไป๋เยี่ยนไม่เหมือนคนอื่น นางเห็นข้าเป็นพี่ชาย ไม่เคยดูถูกหรือรังเกียจข้าเลย ข้าก็ไม่เคยคิดรังเกียจนางเช่นกัน”
มู่หลินพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องถามอย่างนุ่มนวล
“แล้วเรื่องระหว่างท่านกับท่านพ่อ... ท่านยังคงมีความแค้นอยู่หรือ? ข้าอยากให้ท่านลองปล่อยวางดูนะ”
ใบหน้าของไป๋เทียนหล
