หุบเขาแห่งเทพ...
ทุกคนมุ่งหน้าเข้าสู่หุบเขาแห่งเทพด้วยความมุ่งมั่นและไม่ย่อท้อ ใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวัง แม้ไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญกับอะไรบ้าง แต่เพราะโลกมนุษย์และคนที่พวกเขารัก พวกเขาจึงไม่ถอย แม้ข้างหน้าเต็มไปด้วยอันตรายที่อาจซุ่มซ่อนอยู่ก็ตาม
พวกเขาผ่านสะพานไม้เก่าๆ ที่สูงชัน ราวกับกำลังเดินข้ามขอบฟ้า ข้างล่างมีแมกไม้หนาทึบ ลมเย็นพัดเบาๆ พร่าไปด้วยหมอกหนา จนแทบไม่สามารถมองเห็นอะไรชัดเจน
แต่เมื่อก้าวเข้ามาถึงหุบเขา ทุกสิ่งก็เปลี่ยนไปทันที ท่ามกลางความเงียบสงบ หิมะขาวโพลนปกคลุมทั่วทุกพื้นผิว บรรยากาศเย็นยะเยือกทำให้ทุกคนรู้สึกถึงความหนาวสะท้านที่พุ่งตรงไปถึงกระดูก
“ทุกคน ระวังตัวให้ดี แม้หุบเขานี้จะขึ้นชื่อว่าเป็นหุบเขาแห่งเทพ แต่เราก็ยังไม่อาจไว้วางใจได้ เพราะสิ่งที่ไม่คาดคิดอาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ”
เซียวหานกล่าวเตือนเสียงทุ้ม
“อากาศมันหนาวเกินไป ข้ากลัวว่าหากเดินต่อ ทุกคนจะถูกหิมะ
