ทุกคนถูกจับกุมและพาตัวมายัง วังปีศาจวานร สถานที่อันลึกลับและเยือกเย็น บรรยากาศรายล้อมด้วยหมอกหนา กลิ่นอายของความตายและพลังอาฆาตแผ่กระจายอยู่ทั่ว
กำแพงหินสีดำที่สลักลายโบราณ พื้นดินสั่นสะเทือนเป็นระยะจากเสียงคำรามลึกๆ ที่มาจากเบื้องล่าง เหมือนสัตว์ประหลาดบางตัวยังหลับใหลอยู่ในเงามืด
“ท่านคิดจะทำอะไร!”
มู่หลินตะโกนถาม ดวงตาเปล่งประกายแห่งความกล้าแม้ใบหน้าจะเปื้อนเลือดและฝุ่น
“สังเวยแด่เทพจ้าววานรของพวกข้า”
เสียงของหัวหน้าปีศาจดังกังวาน
“เพื่อให้ท่านปกป้องและคุ้มครองเผ่าพันธุ์ของข้าตลอดไป!”
“ปล่อยพวกเราซะเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าพวกข้าไม่เตือน!” ไป๋เทียนหลงตะโกนกลับ เสียงของเขาเต็มไปด้วยพลังและโทสะ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า...”
หัวหน้าปีศาจหัวเราะเสียงต่ำ ดวงตาแดงฉานเป็นประกายชั่วร้าย
“พวกเจ้าจะตายอยู่แล้วยังมีหน้ามาขู่พวกข้าอีกหรือ? แม้แต่พลังมารในกายเจ้าก็ยังต้านไม่ไหว!”
“หากพวกข้าหล
