ในหุบเขาหิมะอันหนาวเหน็บ ท่ามกลางสายลมที่พัดแรงราวกับจะแช่แข็งลมหายใจของผู้ใดก็ตามที่เหยียบย่างเข้ามา ร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งยืนเด่นอยู่กลางผืนหิมะสีขาวโพลน—นางคือ ซิวเหยา
ดวงตาของนางกวาดมองไปรอบทิศ พยายามหาทางออกจากสถานที่แสนประหลาดนี้ แต่ไม่ว่าเดินไปทางใด เส้นทางที่ทอดยาวกลับพานางย้อนกลับมายังจุดเดิมราวกับถูกกักขังไว้ในวังวนไม่รู้จบ
"นี่มันอะไรกันแน่... ทำไมข้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แล้วพวกเขาหายไปไหนกันหมด..."
เสียงของนางเอ่ยออกมาท่ามกลางความเงียบ เย็นยะเยือกจนได้ยินเพียงเสียงหิมะที่ปลิวกระทบพื้นดิน
หัวใจของซิวเหยาเริ่มเต้นแรง ความกังวลแผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจ
"หุบเขาแห่งนี้...คงเป็นบททดสอบของสวรรค์แน่ ๆ ..."
นางพึมพำกับตนเอง
จากนั้น นางกางมือเรียวออก ใช้พลังแห่งจิตปลุกเรียกอาวุธประจำกาย—พัดเพลงแห่งลม พัดที่อาบด้วยพลังเสียงลี้ลับจากธรรมชาติ
เสียงหวีดหวิวของสายลมเริ่มดังขึ้น พัดผ่านปลายพั
