ภายในวิหารสีขาวบริสุทธิ์ งดงามราวภาพฝัน กลีบดอกไม้ลอยละล่องกลางอากาศ ก่อนจะร่วงหล่นลงทีละกลีบ... ทีละกลีบ
ไป๋เยี่ยนยืนตะลึงอยู่กลางวิหาร ดวงตากวาดมองรอบกายอย่างหวาดระแวง ทุกอย่างช่างแปลกตา ไม่คุ้นเคย... และเย็นยะเยือกอย่างน่าประหลาด
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาค่อย ๆ ดังใกล้เข้ามา นางรีบหันขวับไปทันที แล้วต้องชะงัก เมื่อเห็นชายผู้หนึ่งในชุดขาวบริสุทธิ์ มีรัศมีสง่างามแผ่พุ่งออกมาราวกับเทพบนสวรรค์ ดวงตาคมลึกและสีหน้าเยือกเย็นราวหิมะที่ไม่เคยละลาย
“ท่านเป็นใคร… แล้วที่นี่คือที่ใดกันแน่?”
ไป๋เยี่ยนถามด้วยเสียงสั่น
เขาเพียงยิ้มบางที่มุมปาก ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแฝงอำนาจ
“ที่นี่คืออาณาจักรของข้า... เซวี่ยเทียน เทพแห่งหิมะ”
“แล้วท่านจับตัวข้ามาด้วยเหตุใดกัน?!”
ไป๋เยี่ยนถามต่อด้วยความสงสัย
“ข้าไม่ได้ ‘จับ’ ... ข้าเพียง ‘เลือก’ เจ้ามาเป็นเจ้าสาวของข้า”
“ท่านว่าอะไรนะ?! ข้ากับท่านไม่เคยรู้จักกั
