แสงจันทร์ลอยเด่นกลางฟ้า สาดแสงเหลืองนวลลงสู่พื้นดิน ค่ำคืนอันเงียบสงบในหุบเขาอสรพิษ ที่อบอวลไปด้วยอันตรายซ่อนเร้น
มู่หลินหลับตาลงอย่างแผ่วเบา นางฝันเห็นปิ่นปักผมไข่มุกจันทราส่องประกายสว่างไสว ภาพในฝันเผยให้เห็นสตรีผู้เลอโฉมราวเทพธิดาและบุรุษรูปงามดุจเซียน สตรีผู้นั้นมีใบหน้าคล้ายคลึงกับนาง ส่วนบุรุษนั้นก็ดูละม้ายกับไป๋เทียนหลง
“นี่คือปิ่นปักผมมุกจันทรา... ของรักล้ำค่าที่เยว์ซินเทพแห่งจันทรา มอบให้แก่ชายคนรัก จิ่นหลิง เทพแห่งสงคราม...”
ภาพความฝันแปรเปลี่ยนเป็นฉากบนสวรรค์ ที่ทั้งสองได้ทำผิดกฎของสวรรค์ สวรรค์จึงส่งทั้งสองให้มาเกิดบนโลกมนุษย์ เพื่อพิสูจน์ความรัก ซึ่งนั้นอาจจะไม่ได้หมายความว่าความรักจะสมหวัง หรือความรักจะล้มเหลวทุกอย่างอยู่ที่โชคชะตาลิขิต
ในความฝันเยว์ซินยอมรับบทลงโทษจากสวรรค์หวังว่าสักวันนางจะได้ครองรักกับจิ่นหลิงสักครั้ง
“สักวัน... ข้าจะกลับมารักท่านอีกครั้ง”
คำกล่าวลาจ
