He said I was meant for the Black Rose

2.3 เริ่มต้นมักสวยงามเสม..

“พรุ่งนี้เราจะพาไปร้านเสื้อผ้านะและก็ เดี๋ยวพาไปงานหนังสือด้วย ไปหลายๆที่เลยเพื่อให้พี่ชินกับสถานที่ที่นี่ ต้องปลี่ยนการพูดคุยด้วยนะเพราะคนสมัยนี้เขาไม่พูดข้า เจ้า เอ็ง กันแล้ว เอาเป็นว่าเรื่องนี้สอนเราสอนเอง ตอนนี้เลย”

ซึกิได้บอกคนข้างๆ กายว่าในระหว่างที่อยู่ด้วยกันจะพาไปทำอะไรบ้างเพื่อให้เขาได้อยู่ง่ายขึ้น

“เอาล่ะ หันหน้ามาเราจะสอนพี่พูด”

เสื้อไม่รักดีของซึกิก็ไหลลงเปิดให้เห็นไหล่เสื้อก็บางอีกในระหว่างที่ซึกิสอนเขา ตัวเขาก็พยายามไม่สนใจสิ่งที่เขาเห็น เพราะต้องเรียนรู้ในสิ่งที่ซึกิสอนอยู่ แต่ก็ไม่ได้ผล เขาที่กำลังสอนให้นอนราบไปกับเตียงจากที่ซึกิเอามฝ่ามือทาบที่แก้ม ข้อศอกที่ดันเตียงนอนอยู่เพื่อให้ทรงตัวหันหน้าเข้าพูดกับร่างหนาได้สะดวก แต่ตอนนี้นอนล้มลงไปแล้วเพราะร่างหนาที่นอนฟังอยู่เป็นคนผลักเขาลงไปแล้วล็อคแขนเอาไว้แล้วจูบที่ปากนุ่มๆ นั่นได้ตามใจ ซึกิที่ไม่ทันตั้งตัวก็ตกใจและในจังหวะที่ร่างหนากำลังกดจูบเขาเลยกัดที่ปากไปหนึ่งทีเพื่อให้ร่างหนานั้นหยุดการกระทำซึ่งก็ได้ผล เขาได้หยุดลงแล้วซึกิได้พูดขึ้น

“เป็นบ้าอะไรเนี่ย จู่ก็มาจูบเราแบบนี้อ่ะ”

ก็เจ้ายั่วข้า

“ยั่วบ้าอะไร เรายังไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ”

เขามองที่หน้าของซึกิจบก็มองไหล่ ลงมาที่อก ทำให้ซึกิต้องมองตามแล้วรีบปิดทันที ร่างหนาที่เห็นแบบนั้นก็พูดกับซึกิอีกครั้งว่า

พี่ขอโทษครับ ขอจูบได้ไหมครับเด็กดี

ซึกิที่ได้ยินแบบนั้นก็แก้มแดงถึงหูแล้วนอนทำตากลมโตใส่เขาแล้วอึ้งเหมือนกันที่ร่างหนาพูดแบบนี้ใส่เพราะซึกิไม่รู้ว่าเขาจะเรียนรู้ได้เร็วขนาดนี้

“ไม่ต้องมาพูดแบบนี้เลยนะ ที่ถามแบบนี้เพราะจะเอามาพูดแบบนี้ใช่ไหม”

พูดจบซึกิก็ทำหน้าบึ้งใส่ร่างหนาที่คร่อมบนตัวเขาอยู่วร่างหนาที่เห็นแบบนั้นก็เอมือจับที่คางเล็กน้อยแล้วพูดใส่ซึกิ

งอนหรอครับเดี๋ยวพี่ง้อนะ

พูดจบร่างหนาก็ลงไปนอนต่อ ซึกิที่เห็นแบบนี้เขาก็ไม่ยอมให้ตัวเองโดนแกล้งฝ่ายเดียวหรอกนะ จึงได้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น

ฮึบ

ซึกิได้ขึ้นไปคร่อมตัวของร่างหนาแล้วเริ่มขยับเอวเล็กน้อยเพื่อแกล้ง ร่างหนาที่เห็นแบบนั้นก็เอามือทั้งสองข้างล็อคเอวของซึกิเอาไว้ไม่ให้ขยับได้อีกแต่เหมือนซึกิจะหาทางได้อีกด้วยการแนบตัวลงมาแล้วหายใจใส่ข้างๆหูของร่างหนาแล้วเอามือจับที่แก้มชองเขา พร้อมจุ๊บพรม แก้ม จมูก และปาก เขาที่เจอแบบนั้นก็ไม่ไหวจึงไดลุกขึ้นเพื่อไปเข้าห้องน้ำ

ห้องน้ำ…

อ่า…. แม่ง

เสียงของร่างหนาที่ดังไปทั่วห้องน้ำเดินมาได้ยินโดยซึกิหนุ่มร่างบางที่ทำให้เขาเกิดอารมณ์แบบนี้ ร่างบางที่ยืนฟังเสียงอยู่นั้นก็เขินและมีความอยากรู้ว่าของเขามันจะใหญ่แค่ไหนกันนะยังไม่ทันได้หลุดออกจากความคิดร่างหนาเดินออกมาเห็นซึกิยืนเอานิ้วมากัดอยู่แบบนั้นเลยสกิดเห็นว่าไม่ขยับเลบอุ้มซึกิขึ้นแล้วไปที่โซฟา

ห้องนั่งเล่น…

ซึกิที่ตกใจทำให้หลุดออกจาภวังค์แปปๆเขามาอยู่โซฟาแล้ว มาเพราะร่างหนาคนนี้ที่อุ้มเขามานั่นเอง

โรตจิตจังเลยนะไปแอบฟังหรืออยากดู ?

ซึกิได้ยินคำถามแบบนี้เลยตอบกลับไปว่า

“มะ..ไม่ใช่สักหน่อย แค่เดินมาผ่านมาจะดื่มน้ำ”

ร่างหนาที่ฟังคำตอบนั้นก็ไม่สมเหตุสมผลเลยแกล้งถามต่อว่า

มาดื่มน้ำที่ห้องน้ำ? อ๋อลืมไปว่าน้ำในห้องน้ำก็มีเหมือนกัน อยากกินหรือไม่ ถ้าอยากเดี๋ยวจะทำให้ตอนนี้เลย

ซึกิที่ได้ยินแบบนั้นก็เขินและก้มหน้าลง เขาที่เห็นแบบนั้นก็ได้พูดขึ้นมา

หมายถึงน้ำในก๊อกมันน่าจะสะอาดถึงขั้นดื่มมันได้?

พูดจบเขาก็ยิ้มเล็กน้อยก่อนเดินจะอุ้มซึกิขึ้นมาอีกครั้ง

“จะอุ้มเราไปไหนน่ะ”

ไปนอน จะนอนตรงนี้ ระวังมีผีนะ

เขาพูดจบก็กำลังจะปล่อยซึกิลง ร่างบางที่เห็นแบบนั้นก็กอดคอแน่นแล้วบอกให้อุ้มไปให้ถึงเตียง

“ไม่! อุ้มเราไปเดี๋ยวนี้นะ”

ร่างหนาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะอุ้มร่างบางไปส่งที่เตียงเพื่อส่งและเข้านอนไปในที่สุดเพราะพรุ่งนี้เช้ามีธุระให้ไปทำ