.
.
.
Beauty Part
หลายสัปดาห์ต่อมา.......
“คือ....”
“ขยับออกไปหน่อยได้ไหม”
“ไม่ได้ครับ”
“แบบว่า.....”
“จะสิงฉันเลยรึไง!!”
“คุณก็รู้ว่าผมชอบสิงคุณแค่ไหน” คำพูดสองแง่สองง่ามทำให้คนฟังหน้าร้อนวาบ สีแดงระเรื่อปรากฏบนผิวแก้มจางๆ ทำให้คนที่นั่งอยู่อีกฝั่งฝากหมดสิ้นความอดทน
“โว้ยยยยยย ไปสีกันไกลๆ จะได้ไหม!!” บิ้วตี้ถลึงตามองเพื่อนสาวคนสนิทกับพี่หมอปริญที่กำลังกะพริบตาปริบมองมาหา บิ้วตี้เบ้ปากใส่ เหม็นกลิ่นความรักที่ลอยคลุ้งอยู่ภายในร้านเสริมสวย
ดูเหมือนว่าใครบางคนจะเคลียร์ปัญหาหัวใจได้เป็นอย่างดี หลังจากที่บิ้วตี้พาพี่หมอไปส่งที่ห้องในวันนั้น ไอ้เพื่อนสาวตัวดีมันก็ไม่โผล่หัวมาร้านเป็นระยะเวลา 3 วัน จะมีก็แต่เพียงชายหนุ่มที่มีดีกรีเป็นถึงสัตวแพทย์เดินเข้าเดินออก หิ้วข้าวปลาอาหารเดินขึ้นตึกทุกวัน 3 เวลา
บิ้วตี้กลอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่าย ใช่สิ! ก็เด็กเธอไม่ว่างนี่!
เนื่องจากช่วงนี้
