My p****i Life

Kabanata 9

NANG dahil sa panginginig ng binti ko dulot ng kaba na nararamdaman ko ay muntikan na akong madapa ng makababa na ako ng tuluyan mula sa sasakyan.

Mabuti na lamang at nahawakan ako sa bewang no'ng lalaki na siyang nagbukas ng pintuan para sa akin kasi kung hindi'y paniguradong nadapa na talaga ako at sumubsob na 'yong mukha ko sa lupa.

Ngunit ang ipinagtaka ko lang ay bakit agad-agad itong lumayo sa akin pagkatapos ako nitong hawakan. Na para bang may isa akong nakakahawang sakit na sa oras humawak siya sa akin ay mahahawaan rin siya. He is giving me the thought na may virus ako na dapat iwasan ha.

Nagtaka tuloy ako kung ano ang meron dahil sa inakto nito. Pero kahit gano'n ay ipinagsawalang bahala ko ito. Dahil sa oras na ito, ang dapat kung alalahanin ay ang giyera na dapat kung suongin at hindi ang kung ano-ano.

Once again, I sighed heavily, hoping that with that sighed mawawala itong kaba na nararamdaman ko at ma-compose ko ang sarili ko.

"Lets go," ani no'ng lalaki na siyang nakaupo naman do'n sa driver seat. Na sa kasalukuyan ay nakababa na rin naman.

Nang dahil sa narinig ay mas lalo pang tumambol ang puso ko. At kahit gusto ng umatras ng paa ko dahil sa kaba na nararamdaman ay wala pa rin akong nagawa kundi ang sumunod sa kanila.

Tinungo namin ang daan papunta sa elevator. Elevator na naririto sa parking lot nitong hotel. Oo may elevator ang parking lot nila ang chala diba? Naka locate ito malapit lang sa gawi namin kay agad namin itong narating.

Nang marating ang gawi nito'y agad naming pinindot ang button doon. Button na para sa pagbukas nito.

Ilang minuto rin muna ang aming hinintay bago ito tuluyang bumukas at no'ng bumukas na nga ito ng tuluyan ay doon na talaga ako kinain ng matinding kaba. Kaba, na siyang dahilan kung bakit mas lalo ko pang ginusto na umuwi na lamang dahil sa kaba na nararamdaman ko. Pero ng maalala ko ang two hundred thousand na down payment nila sa akin ay napabuntong hininga na lamang ako bago pumasok sa loob no'ng elevator.

Pinindot no'ng lalaki na siyang nakaupo kanina sa passenger seat 'yong button na para sa 10 floor.

Ahh, so nasa ikasampung palapag 'yong hotel room na ikinukupa niya.

Ang mga kataga na iyon ay ang napagtanto ko dahil sa nakita ko. Which makes sense naman 'di ba?

Mabilis lamang ang takbo ng oras dahil after a few minute, bumukas ng muli ang elevator, isang indikasyon na nandito na kami sa palapag na kung saa'y naroroon ang hotel room no'ng Daddy L.

Sa napagtanto ko ay mas lalo pang dumagundong ang kaba sa dib-dib ko. Dahilan, kung bakit mahigpit akong napakapit sa pouch na dala-dala ko. Sa mga oras na ito, tila ang pouch na dala-dala ko ang siyang nagsilbing sandalan ko.

Hawak-hawak ng mahigpit ang pouch na dala-dala ko'y lumbas na rin ako no'ng makita ko na, na lumabas na rin sila.

Ho! Mukhang walang atrasan na talaga 'to! Sana lang talaga ay hindi niya ako pasasabakin ng matindi sa giyera at sana rin talaga hindi siya matanda.

Sa pinakadulo nitong pasilyo naroroon ang kwarto niya. At kung nagtataka kayo kung paano ko iyon nalaman? Obvious naman kasi e, obvious sa pagkat nadaanan na namin 'yong ibang mga room at itong huli na nga lang ang wala. Kaya napaka obvious na ito 'yong hotel room niya.

"Room 1019," ang mahinang basa ko sa nakasulat sa itaas ng pintuan.

"Are you ready?" Hindi ko mawari kung sino sa dalawa ang nagtanong niyon, ngunit isa lamang ang alam ko at iyon ay ang nang dahil sa sinabi niya'y mas kinabahan pa ako.

Ready na nga ba ako? Hindi ko alam! At nalilito ako!

I saw how the guy, na siyang nakaupo kanina sa driver seat, raise his hand. An indication na kakatok na ito sa pintuan pero bago pa man dumapo ang kamao nito sa pintuan—bago pa man ito makakatok, ay bumukas na ng kusa ang pintuan na nasa harapan at iniluwa niyon ang isang pamilyar na bulto ng tao. Pamilyar, sa pagkat parang nakita ko na ito.

At ng mag-angat ako ng tingin upang alamin kung sino iyon ay gano'n-gano'n na lamang ang pagkahabag at pagkagulat ang naramdaman ko ng makilala ko kung sino ito.

"You?!" ang wala sa sariling bulas ko dahil sa gulat.

Ngumiti ito, dahilan kung bakit lumabas ang dalawang biloy nito sa magkabilaang pisnge nito at kung bakit lumabas ang pantay at mapuputi nitong ngipin, "Yes, it's me," nakangiti nitong ani bago binuksan ng mas malaki ang pintuan.

"Come inside," aya nito na siyang sinunod naman no'ng dalawa. Papasok na rin sana 'yong dalawa sa loob no'ng hotel room dahil sa paanyaya no'ng gwapong lalaki. Pero bago pa man iyon mangyari ay pinigilan na sila no'ng gwapong lalaki.

"No, not you two," pagpipigil nito dahilan kung bakit sabay na napakamot 'yong dalawa sa kanilang batok. Sabay itong napakamot na tila bay may makati sa mga batok nila.

Kung kanina, sabay sila sa paglalakad, ngayon naman pati sa pagkamot ay sabay rin sila. Taena lang, mga taong robot ba ang mga ito?

"Bro, naman e," rinig kung sabay na ani no'ng dalawa. Kapwa nag lungkot-lungkotan pa ang mga boses nito. Animo'y mga bata ito na hindi binilhan ng kendi.

"Anong bro? Hoy, I already sent the money in your bank account may bonus na nga rin yon e," sabi naman no'ng poging lalaki.

Nang dahil sa narinig ay napatayo ng matuwid yo'ng dalawa, kapwa rin ngumiti ang mga ito at 'yong pag iinarte nilang lungot-lungkotan ay sabay rin na nawala, "Goods ka bro, o siya una na kami?" sabi no'ng lalaki na siyang nakaupo kanina sa passenger seat. Sa pagkakataon na ito'y parang timang na nakangiti na ang mga ito.

"Oh sige sho! Magsilayas na nga kayo ang asim asim ng pagmumukha niyo!" pagtataboy no'ng poging lalaki sa dalawa bago hinawakan ang palapulsuhan ko.

At iwan ko ba kung imahinasyon ko lang ba iyon o sadyang naramdaman ko talaga ito but when his hand touced mine, I felt something spark. I don't know what does it mean but 'yong spark na iyon it gives a shiver down my spine. Which made me feel some not new emotions.

Matapos hawakan ang palapulsuhan ko'y hinigit ako nito papasok sa hotel room nito, at ng tuluyang makapasok ay agad niyang isinarado ang pintuan, dahilan, kung bakit naiwan 'yong dalawa sa labas.

Naiwan silang nakangiti at may mapang-asar na aura. Mapang-asar sa hindi ko alam kung para kanino.

Nang maisirado na ang pintua'y binitawan na nito ang kamay kong hinawakan niya. Pagkatapos ay naglakad na ito papasok. Ang tinutukoy kong papasok ay papasok sa banda no'ng may sala.

Nang mapagtantong kami na lang dalawa sa lugar na ito'y muling bumundol ang kaba sa dib-dib ko. Kinakabahan kasi ako sa maaring mangyari.. Kaya ang ginawa ko upang ma distract ko ang sarili ko mula sa kaba ay inilibot ko ang tingin ko sa buong kabuuan ng hotel room. Sinuyod ko ng tingin ang buong kabuuan ng hotel room na ito at hindi ko maiwasan ang huwag mamangha dahil sa mga nakita.

Hindi ko maiwasan sa pagkat napaganda pala ng kwarto na ito. Sa sobrang ganda ng kwarto na ito'y one hundred percent sure ako na mahal ang upa nito.. Mula sa ding-ding sa TV, sa couch, sa dingding at sa sahig ng hotel room na ito'y masasabi mo talaga na mahal ang upa ng room na ito. Pero kahit mahal ang upa ng room na ito'y bawi naman ito dahil hindi mapagkakailang napaganda rin ng kwarto na ito. Mula sa ding-ding patungo sa sahig at kasuluk-kasulukan ng kwarto na itoy masasabi mo talaga na napaganda nito. At mas lalo pa itong mas pinapaganda ng mga palamuti na nasa ding-ding, palamuti na sigurado ako na mahal ang presyo. Mga painting ito na kay ga-gandang pagmasdan. Maganda nga mahal naman.

"Please feel at home," napalingon ako sa gawi ng pogi dahil sa narinig. At roon ko nakita ang bulto nitong sa pagkakataon na ito'y papasok sa isang pintuan, pintuan na sa palagay koy para sa kwarto.

Ang chalan naman pala ng hotel room na ito kasi kwarto na nga may kwarto pa. Oh, diba ang chalan.

Kitang-kita ng dalawang mga mata ko kung paano pumasok 'yong poging lalaki sa pintuan na iyon. Kaya ang ending naiwan akong mag-isa sa may sala, nakatulala at hindi malaman ang gagawin.

'Yon? 'Yon na yon? Hindi naman sa nag expect ako, pero 'yon na 'yon? Akala ko, kakaratehin niya agad-agad ako sa kama pero 'yon na pala 'yon? Damn. Nag expect pa naman ako—ay este umasa pala ako.

Pero legit? Legit? Legit talaga na siya 'yong bumili sa akin? Tangina, hindi ko iniiexpect 'yon. Akala ko kasi matanda 'yong Daddy L kasi nga Daddy. Pero tangina mga guyses, ang bata niya pala. Bata na sobrang hot. Taena, nakakapagtaka tuloy kung bakit pa ito bumili ng makakantot e infact, he can have all the girls that he want by just winking.

At saka isa pa bakit sa rami-raming magaganda do'n sa casino, bakit ako pa ang napili niya? E ang pangit-pangit ko naman. Hindi rin naman ako gano'n kaputi, kaya nakakapagtaka talaga e. Pero baka na love at first sight siya sa akin kaya gano'n.

Oo! Baka nga! Baka nga na, na love at first sight siya sa akin kagabi dahil sa banggaan na nangyari sa aming dalawa, at dahil do'n ako ang pinili niya para maging taga pagpawala ng init niya? Oh, baka naman, na love at first sight siya akin sa ginawa niyang pagligtas sa akin do'n sa matabang matanda kaya ako ang pinili niya? Kung ganoon ang ganda ko naman pala. Ang ganda ko pala dahil na love at first sight ang pogi niya sa kagaya kung pangit.

P-ero, impossible. Napaka impossible ng kaisipan ko na iyon, dahil nalaman ko na na may nag offer sa akin ng ilang libo bago pa man mangyari ang mga iyon. Kaya nakakapagtaka talaga kung ano ang motibo niya kung bakit ako pa ang pinili niya e wa—

Napatigil ako sa ginagawang pag-iisip ko ng marinig ko ang pagbukas no'ng pintuan na pinasukan niya. At roon nga tumambad sa akin ang pogi na siya na sa kasalukuyan ay may isang nahihiyang ngiti sa labi, "Ahmm I really don't know how to approach you, but kumain ka na ba?" ani nito habang kinakamot ang batok, at isa lamang ang masasabi ko. At iyon ay ang taenaa mga bess, ang cute at pogi niya habang ginagawa ang bagay na iyon.

Para siyang isang bata na nahihiya dahil may bisita.

Umiling ako, "Hindi pa," sagot ko sa tanong niya bago walang hiyang naglakad papunta sa sala kung saan na roon ang couch. Malapit lamang ang sala sa kinaroroonan ko kaya narating ko agad ang gawi nito at nakaupo agad ako sa couch na nandidito.

Walang hiya akong umupo sa couch na naririto. Walang hiya, sa pagkat nangagalay na kasi ang binti ko kakatayo, at saka isa pa muli ko na namang naramdaman ang panginginig ng binti ko dahil muli na namang kinain ng kaba ang sistema ko.

Kinain ito ng kaba dahil sa kadahilanang muli na namang sumagi sa utak ko ang katotohanang kami lamang ang tao sa lugar na ito. And any minute from now, he will gonna do the things that he want to do in me.

At mas lalo pa akong kinain ng kaba dahil sa kaisipang, kaya siya muling lumabsa mula sa kwarto niya dahil sa kadahilanang, kakantutin niya ako. Dahil kung magtatagal pa siya ay sayang yong ibinayad niya. Dahil hindi niya nasusulit.

Napalunok ako dahil sa naisip.

"Ahm ganoon ba? What do you want? Fries? Steak? Burger? Luncheon meat? Inasal? Sabihin mo lang at mag oorder a—"

Hindi na nito natapos pa ang balak pa sana nitong sasabihin ng pinutol ko ito, "—Why?" tanong ko rito na siyang nagpataka dito

"Ha? Anong why?" He asked curiouslu.

Tinitigan ko siya sa mga mata bago mas enimphasized pa ang sasabihin, "Why did you chose me? I mean sa rami rami mong mapagpipilian na babae do'n sa casino, bakit ako pa? Why me? E, mas may maganda pa naman sa akin, mas sexy at higit sa lahat may karanasan. Kaya bakit? Bakit mo 'ko pinili? Why did you c-hose me? I am no special. There's nothing special in me," sunod-sunod kong tanong sa kan'ya habang nakatitig sa nakakabighani niyang mga mata. Pilit na linalaban ang kaba upang maitawid ko lang ng maayos ang mga tanong ko na iyon at sa awa ng diyos, naitawid ko naman ito ng matuwid pero 'yon nga lang hindi ko naiwasan ang huwag mapalunom.

Honestly, habang nakatitig ako sa mga mata niya at sinasambit ko ang mga kataga na iyon ay kinakabahan ako. Sino ba naman ang hindi kakabahan sa klase ng mga titig niya na siyang sinalubong ko rin ng titig? Pero despite ng lahat ng iyon ay proud ako sa sarili ko. Proud dahil nagawa kung itanong sa kan'ya ang mga kataga na iyon ng hindi nauutal. Proud sa pagkat nagawa ko siyang titigan ng matagal.

"I don't know," ang sagot nito sa tanong ko na siyang nagpamaang sa akin. Kapagkuwan ay umalis ito mula sa pagkakahamba ng pintuan, at saka lumapit sa gawi ko. Umupo ito sa tapat ng couch na inuupuan ko. Sa mga oras na ito'y magkaharapan kaming nakaupo at pinagigitnaan kami ng isang glass table.

"But, there's one thing that I know..," sadya nitong pinutol ang balak nitong sasabihin, bumuntong hininga ito na tila bay sa pamamagitan niyon ay humuhugot siya ng lakas para lang masabi ang mga katagang balak niyang sasabihin, "And that is, you're special in your own," ang dag-dag pa na sabi nito bago dali-daling tumayo at tumalikod mula sa gawi ko.

What he said caught me on guard but his reddish cheecks caught me more. Damn, bat siya namumula?