ตอนที่ 19 ทางสะดวก
22.40 น.
ฉันนั่งหน้าบูดอยู่ที่ในบ้าน ป้านิ่มไปนอนแล้วล่ะ ไอ้แปนไล่น่ะ คนแก่ไม่ควรนอนดึก จริง ๆ ป้านิ่มควรเกษียณได้แล้วนะ แต่เพราะป้าแกไม่มีใคร คุณแม่จึงไม่ให้แกไปไหน และไม่ให้ทำงานหนักด้วย เราตั้งใจจะเลี้ยงดูแกไปตลอดชีวิตนั่นแหละ ป้านิ่มเองก็เหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งของพวกเรา และนอกจากป้านิ่มก็มีแม่บ้านอีกคนที่คอยทำงานบ้าน พวกเราสามคนกำลังนั่งดูหนังผีอยู่น่ะ เรื่องร่างโทรมนั่นแหละ หนังมันน่ากลัวนะ ใบหม่อนเกาะคอไอ้แปนตลอดเลย ใบหม่อนกลัวผีไง ไอ้แปนถึงเลือกหนังผีมาดูไง และดูแล้วมันคงจะชอบที่ใบหม่อนกอดมันแน่นขนาดนี้ ฉันก็กลัวนะแต่ตอนนี้จิตใจฉันมันจดจ่ออยู่กับอยู่กับตาแก่ที่บอกว่า อีกสองชั่วโมงเจอกัน สองชั่วโมงของจักรวาลไหน ทำไมมันนานขนาดนี้ คงไม่ใช่เวลาของดาวโลกล่ะมั้ง เฮอะ!! เบื่อ
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
เสียงโทรศัพท์มือถือของฉันดังขึ้นมา ยัยหม่อนกับไอ้แปนเงยหน้ามามองฉัน ก่อนจ
