Calendar Girls SERIES - JANUARY Completed

GARNET XI: Ang Katapusan (Char!)

ELIJAH

MAYAMAN ang pamilya ko. Super yaman. Pero noong bata pa ako hindi naman ganun agad ang naranasan kong kasaganaan.

Actually, galing kami sa mahirap na pamilya. Yung tipikal na pamilya sa pinas, na isang kahig isang tuka. Pero isang araw paggising ko biglang nasa isang mansion na kami, may magarang kotse, may mga maids at tig-iisang kwarto. Paano nangyari yun? Well, may mga rumors nun sa totoong pagkatao ng tatay ko pero 'di ko sila pinaniwalaan.

Mabait kasi ang tatay ko sa pagkakaalam ko at sya ang taong hindi ko lubos maisip na gagawa ng masama. But one day, I discovered na totoo pala ang mga sabi-sabi. Isang drug lord ang ama ko at nalaman ko yun, isang araw ng bigla akong pumasok sa opisina nya.

Hindi ko na ito kinompronta dahil naging sobrang mabait at mapagmahal na ama naman nito sa akin. O nga pala, nag-iisang anak lang ako. Hindi ko nga alam kung bakit nagawang uminvolve ng ama ko sa ganoong bagay pero bago ito namatay, nung 17 years old ako, nalaman kong dahil pala sa ambisyon ng mama kong maging mayaman kaya nagawa yun ng ama ko.

Namatay ang ama ko dahil sa engkwentro noon sa Marion City. Kung 'di dahil kay Faena, hindi sana mamamatay ang ama ko. Bumalik na naman sa isipan ko ang nangyari noon sa Marion City.

+Flasback+

"Tay, please. Isama nyo po ako sa gathering sa Marion City. Promise po, kaya ko na po ang sarili ko." pakiusap ko sa ama ko habang sya'y nagbibihis para pumunta sa isang 'party' ng Mafia, drug lords at iba pang kalaban ng batas. 

Bumaling ito sa akin at tinignan ako ng mariin. "Bakit mo ba gustong sumama doon, nak?"

"Gusto ko lang po masaksihan kung panu magparty ang mga tulad nyo." sabi ko.

Natahimik ito, still, sinusuri ako ng tingin. "Yun lang ba talaga, Jah? Alam mo namang napakadelikado dun." babala nya sa akin.

"No, tay. Gusto ko po talagang pumunta. Please, tay. 'di ba ipapamana nyo rin sa akin tong lahat ng ‘to? Gusto ko na pong matuto sa mga negosyo natin para hindi na po ako mahirapan in the future." kumbinsi ko sa kanya.

Bumuntong hininga muna ito bago naupo sa kama at inaaktuhan akong umupo sa tabi nito. Tumalima naman ako. "Anak," he sighed again before he proceed to speak, "sa totoo lang, ayaw kong matulad ka sa akin. Anak, you can still save yourself. Ilalayo ko kayo ng mama mo. Hindi mo kailangang maranasan ang mga dinadanas ko ngayon. Walang magandang maidudulot to sa'yo." bakas ang sinserong pakiusap ng ama ko sa akin. Tinignan ko ang mukha nitong medyo may wrinkles na rin pero kahit magkaganun, bakas pa rin ang kagandahang lalake nito. Nagmana ako sa kagwapuhan dito at hindi sa nanay ko.

"Tay, alam mong huli na ang lahat. Kilala na tayo sa blacklist." sabi ko sa kanya. Ang blacklist ay ang listahan ng mga Mafia Leaders, Drug lords at malalaking kriminal sa bansa, including their families. Once your listed in there, kamatayan lang ang makakabura sa mga pangalan nyo dun. And the people on the blacklist can never back out from their chosen society, if they will not get killed or kill theirselves. Kahit magtago pa kayo sa pinakailalim ng lupa, the blacklist people, will never let you out that easy. Proven and tested na yun ng ama ko.

Buntong hininga ang maririnig kay Elijah Sr. "Alam ko anak," sabi nyang inakbayan ako, "but I don't want you to be like me. Masisira ang buhay mo." hirap na hirap ang kalooban nito sa pagkakasabi nun.

"Too late, tay." sagot ko. Hindi ko naman magawang magkaroon ng hinanakit dito dahil sa kinahinatnan namin ngayon. Naging masunuring asawa lang ito at gustong iparanas sa pamilya ang marangyang pamumuhay. Sino ba namang responsableng padre de pamilya ang ayaw bigyan ng marangyang buhay ang pamilya? Yun nga lang, mali ang paraan nya ng pagkamit ng pangarap nyang yun.

"I'm sorry, anak." niyakap nya ako. Ito talaga ang totoong Elijah Sr. Ang nakikita nilang masungit at halang ang kaluluwang Elijah Sr. was very different pagdating sa amin. He was a loving man. A very good, sweet, thoughtful father. The ideal one. Kaya naman hindi ko ito kayang kamuhian.

"Okay lang yun, tay. Gusto ko naman po ‘to. Wag po kayong mag-alala, I will never fail you."

"Thank you, anak. I was blessed to have a son like you." he said when he pulled away from the hug at hinawakan ako sa magkabilang balikat. "Sure ka na ba dito, anak?" he asked once again. I just nodded with a smile on my face. "Alright then, let's go?" mas lumapad ang ngiti ko habang tumango-tango.

And we went to that 'party' in Marion City. Nakilala ko ang mga tao sa blacklist. Hindi na ako nagulat ng ilan sa mga ito ay mga ama ng mga kaklase ko sa VBS at ang iba ay mga may malalaking posisyon sa gobyerno at alagad ng batas. Tsk. Wala ka na talagang mapapagkatiwalaan sa panahong ngayon.

And the 'party' started at dumating rin ang taong hinihintay ko. Sigurado kasi akong pupunta sya dito kaya pumunta rin ako. Nakaplano na ang paghihiganti ko sa kanya. Inutusan ko talaga si Cornelia para kulitin silang umattend dito but base on my research, sya at ang gang nya'y pupunta talaga. Nang unang malaman ko kung sino nga sila, syempre nagulat ako pero yun rin yung dahilan kung bakit excited akong naririto.

Sabi ko nga, nakahanda na ang paghihiganti ko sa kanya. Ganti para sa pag-agaw nya sa babaeng minamahal ko at ganti para sa pagmamanman nya at planong pabagsakin ang blacklist. Akala nya naman magagawa nya yun. Huh, tignan natin.

As expected, nagkaroon nga ng raid. Hindi naman ako napansin ni Faena. That was my queue to take my revenge kaya naman, at her back, binaril ko ito ng tatlong beses. I was so glad I killed her dahil sa isipan ko'y mababawi ko na si Gare. Magiging akin na sya.

Naging abala ako sa tagumpay ko ng hindi ko namalayang babarilin na rin pala ako ng kaibigan nitong si Silvia. Hindi na ako nakagalaw when she shot me. Napapikit na lang akong hinintay ang balang tatama sa akin but to my surprise, hindi naman umabot sa akin. Yun pala'y sinalo ng ama ko. Gulat akong napatingin sa bumulagtang katawan ng ama ko at bago pa ako nakalapit dito'y ako naman ang natamaan ng bala. Lumaban ako dahil sa braso lang ako natamaan. I manage to escape dahil wala na akong nagawa sa ama ko. He was dead on the spot.

+End of flashback+

"Since then, nagtago na ako and went to other country by the help of the blacklist people. Hindi naman nagtagumpay yung CIA sa pagdakip sa amin eh. They were so lame." I mockingly said sa kausap ko tsaka tumawa ng nakakaloko.

"J-jah, I-i'm sorry. Pag-usapan naman natin to ng maayos." sabi nya.

"Aww sorry, Gare. Too late, sweety. Akin ka na ngayon. Hayaan mo, mas magiging masaya ka na sa piling ko. Tayo naman dapat talaga ang magkasama at hindi yung babae mo. Wala naman yung tulad nitong bata ko yung babae mo eh," sabay hawak ko sa parte ng ari ko. Umasim naman ang mukha ni Gare. "Haha. Mas mapapasaya ka nito Gare. Trust me." with a mischievous smirk, unti-unti akong lumapit sa kanya.

"A-anong gagawin mo, Elijah?" nanlalaki ang matang tanong ng babae. Pilit itong kumakawala sa pagkakatali sa silya.

"Gigisingin lang kita sa bangungot mo, Gare." I unbuckle my leather belt at naglakad ng mahina papunta sa kanya with my evil smirk. Akin na ang babaeng to. Akin!

"Wag, Jah. Please wag naman ganito." takot ang bumabalot sa diwa ng babae pero hindi ko na ininda. Sa isip ko'y mapapasaakin na rin ito sa wakas at wala na itong kawala. I untied her forcibly. She was crying dahil nasasaktan na ito sa ginagawa ko but my lust for her was covering my whole being. Ang tagal kong hinintay ang pagkakataon na to. Hindi ko sya nadaan sa santong dasalan kaya't dadaanin ko na lang sya sa santong paspasan.