บทที่ 21 วันหยุดแต่ไม่หยุดคิดถึง

1326 Words

มือเรียวพิมพ์ถามกลับอีกฝ่ายไป พร้อมส่งวิดีโอสั้นแบบแคะขี้หูดูกวน ๆ เมื่อส่งแล้วเธอจึงเอนหลังพิงเก้าอี้พลางยกยิ้ม มุมปาก เห็นอีกฝ่ายขึ้นพิมพ์อยู่นานสองนานสุดท้ายก็เงียบไป “คืออะไร ตอบมาสิ!” ระหว่างที่จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างหงุดหงิด ข้อความของอีกฝ่ายก็ปรากฏขึ้นมา และนั่นกลับทำให้ใบหน้าของเธอตื่นตระหนก นัยน์ตาเบิกกว้าง Lenin : ยัยโง่ ใครจะส่งชีตให้ถ้าไม่ใช่ฉัน โอ๊ยตายแล้ว เธอเซ่อซ่าไม่อ่านชื่อแอ็กเคานต์ เอาแต่สนใจจำรูปโพรไฟล์จนลืมอ่านชื่อ ตาย ๆ เมื่อไหร่จะเลิกขายขี้หน้ากัน เปอร์เซียทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ก่อนจะรีบพิมพ์ตอบกลับเขา แมวเปอร์ (เปอร์เซีย) : ล้อเล่นเองค่ะ ใครจะจำไม่ได้กัน เลนินที่เป็นชื่อบุคคลในประวัติศาสตร์ มองทั่วสารทิศมีแค่พี่คนเดียวเลยค่ะ ง้อ ๆ อย่าโกรธน้า Lenin : ….. ถ้าเขาเงียบไปพอจะเดาได้ว่าหน้าคงเขียวคล้ำมาก แต่ตอบจุดไข่ปลามามันหมายความว่ายังไงกัน นี่ไม่เชื่อที่เธ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD