สมบัติที่ ll เล่ห์รักยัยวิศวะ

บทที่ 4 สวยใสแต่ไร้สมอง(ปลาย)

มหา’ลัยพรินซ์

คณะวิศวกรรมศาสตร์

ร่างบางในชุดนักศึกษาเดินเข้าตึกมาด้วยใจที่ตุบ ๆ ต่อม ๆ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่มาเรียนโดยไม่มีเพื่อนสนิททั้งสามคน แม้ระหว่างทางจะเจอคนในคณะบ้างประปรายแต่แทบไม่เจอเพื่อนที่เรียนเซคเดียวกันเลย เพราะทุกคนไปฝึกงานกันหมด แสดงว่าแมทที่เธอเรียนคงไม่แคล้วเรียนรวมกับเพื่อนต่างสาขา หรือพวกรุ่นน้องที่ลงเรียนไว้เพื่อเก็บเกรด

“โอ๊ะนี่เจอใครกันละเนี่ย”

เสียงแหลมสูงดังขึ้นมาจากด้านหลัง ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าคนที่เอ่ยปากขึ้นมาแบบนี้เป็นใคร พวกผีเปรตสามตัวนี่เอง!

“ทำหยิ่งด้วย แปลกนะทำไมเจอยัยคนนี้ที่คณะไม่ใช่พวกยานยนต์เขาไปฝึกงานกันหมดแล้วเหรอ” เสียงของมีมี่เอ่ยขึ้นมาเหมือนเป็นเชิงถาม แต่เธอว่ายัยหน้าหมากระเป๋าต้องอยากให้คนอื่นพานสงสัยไปด้วยแน่นอน มันคือสเตปเวลาจะเล่นงานคน

“นั่นสิแปลกจังเลย ไปดูหน้าห้องนั้นสิว่าติดป้ายวิชาอะไร” องุ่นเอ่ยขึ้นมา เธอจึงหันกลับไปเผชิญหน้ากับแก๊งสามตัวบาททันทีที่ได้ยิน ยัยพวกนี้เรียนวิศวกรรมเคมีและฝึกงานเทอมสี่ตอนปลายทำให้พวกนี้ปรากฏตัวในช่วงเรียนซัมเมอร์ โคตรซวย!

“หวัดดีเปอร์เซีย” ช้องนางเอ่ยทักทาย ทำให้เธอแสยะยิ้มอยู่ในใจ นังตัวดีไม่ต้องอยากมาทำเป็นพูดคุยด้วยหรอก แต่ก่อนทำเป็นขยะแขยงเธอนัก

“หยิ่งจริงด้วยดูสิไม่ตอบช้องเลย สมัยก่อนน่ะร้องไห้กอดขาพวกเราให้เล่นด้วย ใช่สิตอนนี้เธอเกาะคนดังแล้วนี่เลยลืมเพื่อนเก่าอย่างพวกเรา” ตัวเสี้ยมอย่างมีมี่เอ่ยขึ้นมาเรียกสายตาจากผู้คนโดยรอบที่กำลังมองมาอย่างสนุกสนาน ระหว่างนั้นช้องนางก็เดินตรงเข้ามาหาเธอ ก่อนจะเบี่ยงตัวไปยืนหน้าประตูห้อง เพื่อดูวิชาเรียนในตารางว่าห้องที่เปอร์เซียจะเรียนนั้นสอนวิชาอะไร

“แมทสอง” น้ำเสียงแปลกใจของช้องนางเรียกสายตาผู้คนอีกครั้ง

“เอ๋ ปีสามจะขึ้นปีสี่มาลงเรียนแมทสองเนี่ยนะแปลกจริง” องุ่นเลิกคิ้วทำหน้าทำตาสงสัยเสียเต็มประดา มีมี่ก็ยกยิ้มมองเธอ

“อุ้ย หรือว่าเธอติดเอฟอย่างนั้นเหรอเปอร์เซีย นี่มันวิชาพื้นฐานของคนเรียนวิศวะเลยนะถ้าเรียนไม่ได้ก็ไม่น่าดันทุรังเลยจริง ๆ อยากเป็นผู้หญิงเรียนคณะนี้ต้องฉลาดหน่อยนะ”

“อยากเรียนเพราะอยากทำตามช้องแน่เลยอะ อีกอย่างพวกเราก็ติดวิศวะกันทุกคนมีแค่เปอร์เซียที่เรียนอะไรก็ห่วยแตกหมด” เธอจ้องหน้าคนพวกนี้นิ่ง ใครมันจะเก่งไปซะทุกอย่างกันล่ะอีบ้า! ถึงคำนวณจะง่อยแต่ใช่ว่าวิชาอื่นเธอจะเรียนไม่ได้สักหน่อย

“นี่มันพวกสวยใสแต่ไร้สมองจริง ๆ” ช้องหน้าที่เงียบอยู่นานเอ่ยปากด้วยคำพูดรุนแรงและทิ่มแทงซะจนคนฟังหน้าชาไปทั้งแถบ ไหล่ของเธอสั่นเทา สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวจะด่าอะไรเธอต่อได้หมดแต่นี่หาว่าสวยแต่โง่!

“เธอเกิดมาแล้วอัจฉริยะทุกด้านเหรอ? ก็ไม่แล้วทำไมกล้าว่าคนอื่น” เปอร์เซียจ้องหน้าอดีตเพื่อนทั้งสามคนอย่างไม่พอใจ

“ทำไมรับไม่ได้ที่ว่าสวยแต่โง่เหรอ? งั้นเตี้ยและโง่ก็ได้นี่”มีมี่เอ่ยสมทบพลางกวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า พวกเธอทั้งสามคนพากันมองมาที่เปอร์เซียอย่างทิ่มแทงและหัวเราะอย่างเหยียดหยามจนหญิงสาวเม้มปากแน่น

“พวกเธอนี่บูลลี่คนจนติดเป็นนิสัยจริง ๆ พ่อแม่ไม่สั่งสอนเหรอว่าอย่าล้อคนอื่น แต่ช่างเถอะพวกเธอก็ทำมาตั้งแต่เด็กแล้วแหละชอบมากสินะได้เหยียดคนอื่น อี๋พวกขี้เหยียด!” ถึงจะอายจนอยากหนีไปให้ไกลแต่เธอก็ไม่อาจปล่อยให้คนพวกนี้ได้ใจฝ่ายเดียว ถ้าเธอต้องโดนตราหน้าว่าสวยและโง่ยัยพวกนี้ก็ต้องโดนเหมือนกันว่าเป็นพวกขี้เหยียด บอกเลยว่ารุนแรงกว่าเธอมาก

“เปอร์เซีย!” องุ่นชักสีหน้า

“ทำไม ทีพวกเธอยังพูดเลย” พวกชะนีผีบ้า ฮึ่ย!

“พวกเราไม่ได้เหยียดสักหน่อย”

“อ๋อเหรอ ฉันโง่แต่ไม่ได้พูดฝาดสักหน่อยพวกเธอบูลลี่ทุกคำและอีกอย่างนะฉันจะเอฟอะไรมันก็เรื่องของฉันไม่ได้ไปขอข้าวพวกเธอกินสักหน่อย!”

“ปากดีนักนะเรื่องที่ว่าพวกเราเหยียดฉันไม่รับ” มีมี่สวนขึ้นมา

“งั้นเรื่องที่ว่าฉันโง่ก็ไม่รับเหมือนกัน!” เปอร์เซียฉีกยิ้ม

“เธอโง่จริงเปอร์เซีย” ช้องนางยกยิ้ม

“ส่วนพวกเธอก็ขี้เหยียด”

“ถ้าไม่ยอมรับว่าตัวเองโง่ก็ผ่านวิชานี้ด้วยตัวคนเดียวให้ได้สิ”

“อะไรนะ!” ใบหน้าน่ารักหุบยิ้มลงทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของช้องนาง หญิงสาวเจ้าขางใบหน้าเรียวตาโตแบบสาวเกาหลีขยับมายืนตรงหน้าเปอร์เซียพลางแค่นเสียงอย่างดูแคลน

“ถ้าเธอผ่านแมทสองได้พวกเราจะไม่ว่าเธอโง่อีก” มุมปากของเธอกระตุกทันทีที่ได้ยิน มันใช่เรื่องที่จะต้องมาสนใจเหรอเป็นพวกนี้มาเห่าหอนเองแท้ แต่ความอยากเอาชนะทำให้เปอร์เซียยกยิ้ม

“พวกเธอต้องโพสต์ขอโทษฉันบนเฟสบุ๊ก อินสตาแกรม และเอ็กซ์พร้อมปักหมุดโพสต์เป็นระยะเวลาหนึ่งเดือน!”

“จะมากไปแล้วนะ!” มีมี่และองุ่นแสดงออกอย่างเดือดดาล

“ไม่มากยะ หนึ่งพวกเธอสไลด์หน้ามาหาเรื่องฉัน สองพวกเธอดูถูกคนอื่นเพียงเพราะติดเอฟวิชาเดียว สามว่าฉันสวยแต่ไร้สมองแม้จะดีหน่อยที่ความสวยมันเกินหน้าเกินตาพวกเธอ แต่คำว่าไร้สมองทำให้ภาพลักษณ์ของฉันถูกตราหน้าเดี๋ยวหาแฟนยาก แค่คร่าว ๆ สามข้อนี้ก็มากเกินพอแล้ว!” เธอเอียงศีรษะมองคนทั้งสามตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างน่าหมั่นไส้

“ข้อสี่สะเหล่ออะไรกับชีวิตคนอื่นกล้ามาเสนอแต่ไม่กล้ารับ ว้ายขี้คลาดนี่น้า” เอาสิขุดหลุมเองแต่ไม่กล้ากระโดดลงไปพวกง่าว ช้องนางจ้องหน้าเปอร์เซียเขม็งก่อนจะตอบตกลง

“ได้! แต่ถ้าเธอสอบตกอีกนะเธอก็ต้องโพสต์ว่าตัวเอง ‘สวยใสแต่ไร้สมอง’ ปักหมุดโพสต์สามพื้นที่เป็นระยะเวลาหนึ่งเดือนเช่นกัน”

“ช้องนาง!” ทั้งมีมี่และองุ่นร้องลั่นอย่างตกใจไม่คิดว่าเพื่อนจะรับคำง่าย ๆ อย่างนี้

“เอาน่าเปอร์เซียจะสอบผ่านหรือเปล่าก็ไม่รู้” ช้องนางเอ่ยบอกเพื่อนก่อนจะยกยิ้มอย่างร้ายกาจ เปอร์เซียจ้องมองคนทั้งสามอยู่สักพักและกระแทกประตูห้องเรียนเข้าไปอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน