อะเมซิ่งมาก เลนินเรียกชื่อของเธอ
เพราะเสียงดังกัมปนาทของเขาทำให้ทุกคนต่างสะดุ้งไปตาม ๆ กัน ส่วนเธอที่ยืนจ้องผู้ชายอยู่ก็เสียจังหวะหันไปถลึงตา
ใส่เจ้าของเสียงอย่างเลนินทันที
จ้องนิดจ้องหน่อยก็ไม่ได้ทำเป็นหวงลูกศิษย์!
“เรียกทำไมเสียงดังขนาดนั้น เปอร์ไม่ได้หูตึงสักหน่อย”
เธอยู่ปากและเดินตรงไปยังเวทีมวยที่เลนินยืนสอน
ลูกศิษย์อีกคนอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาที่ดุดันแสดงออกอย่าง
เดือดดาลเหมือนกับว่าเธอกำลังจะเข้ามาก่อกวนเวลาอัน
แสนสุขของเขาอย่างไรอย่างนั้นแหละ
“สวัสดีคนสวย มาหาเฮียนินอีกแล้วเหรอ?”
บริเวณด้านล่างเวทีมวยกลับมีผู้ชายคนหนึ่งท่าทาง
ห้าวหาญตรงเข้ามาทักทาย แม้ทุกคนในที่นี้จะดูสนใจการมาถึงของเธอแต่ก็ไม่ได้ทำตัวคุกคาม เหมือนตอนไปเรียนที่คณะ เวลาเจอพวกเพื่อนแม้ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชาย แต่ทุกคนก็ไม่ได้
ทำท่าทางเจ้าชู้ประตูแมวใส่เลย ออกจะกวนอวัยวะเบื้องล่าง
ซะมากกว่า
“ใช่ค่ะ”
เธอฉีกยิ
