เลนินไม่สนใจคำพูดเย้าแหย่ของเปอร์เซียเลยสักนิด
ร่างสูงขยับเข้ามาใกล้จนเธอเผลอกลั้นหายใจอย่างตื่นตระหนก ใบหน้าหล่อเหลาของเลนินโน้มลงมาจนปลายจมูกแทบสัมผัสกัน สถานการณ์แบบนี้ทำให้ก้อนเนื้อในอกขยับอย่างไม่ปกติ
“พี่จะทำอะไรน่ะ” เธอเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก แตกต่างจากก่อนหน้านี้ลิบลับ…น่าขายหน้าจริง ๆ เลย ทำไมเสียงต้องสั่นด้วย!
“ไม่ชอบให้บอกคิดถึง แต่ชอบให้ทำตัวคิดถึง”
“เอ๋…อื้อ!” เป็นอีกครั้งที่เขาดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน แล้วประกบจูบอย่างดูดดื่ม และสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากอย่างช่ำชอง ลมหายใจของเธอหอบถี่พลางบีบต้นแขนของเขาไว้แน่น เมื่อเรียวลิ้นของเขาเกี่ยวกระหวัดพัวพันลิ้นเล็กของเธอ จนแทบขาดอากาศหายใจ สมองของเธอมึนเบลอไปชั่วขณะเมื่อถูกเขามอมเมาด้วยจูบแสนเร่าร้อน
“แค็ก แค็ก…นี่คิดจะจูบก็อื้อ~” ไม่มีโอกาสให้เธอได้โวยวาย เขาก็บดจูบลงมาอีกครั้ง เรียวลิ้นร้อนไล่สำรวจภายในโพรงปากอย่างอาจหาญ กวาดต้อนความหวา
