“เราเปลี่ยนไปนอนโรงแรมในเมืองไหมคะ”
เมื่ออยู่กันตามลำพัง เพียงรัมภาก็ปรึกษากับป้าปิ่นของเธอใหม่อีกรอบถึงเรื่องที่พักในวันพรุ่งนี้
เพราะการจะหนีหน้าจากคริสต์ไปให้พ้นต้องไม่ให้ใครรู้ด้วยเขาเป็นคนฉลาดการจะตามหาตัวเธอนั้นเป็นเรื่องง่ายมากถ้าเธอถึงร่องรอยเอาไว้เต็มไปหมดแบบนี้
เธอต้องวางแผนให้ดี และไปอย่างเงียบๆ เท่านั้นเขาถึงจะตามตัวเธอไม่เจอ
“ทำไมล่ะคะ ที่รีสอร์ตก็สะดวกสบายดีแล้วนะคะ ไม่ต้องไปไกลก็ได้มั้งคะ”
ปิ่นเอ่ยถามกลับด้วยความสงสัยตามไม่ทันในความคิดของคุณหนู
“หนูไม่อยากให้ใครรู้ ถ้ามีคนรู้เขาก็อาจรู้ด้วย หนูไม่อยากเจอหน้าเขาค่ะ”
มันเป็นเรื่องที่เธอคิดเอาไว้สักพักหนึ่งได้แล้วเกี่ยวกับการหลับหน้าเขาไม่ต้องเจอกับเขา และเธอก็พยายามวางแผนมาตลอดเพียงแต่ก่อนหน้านี้เธอมองไม่เห็นทำอะไรมากก็ไม่ได้ผิดกับตอนนี้ที่เธอสามารถทำเองได้ทุกอย่าง เลยไม่รีรอโอกาสที่จะหลบหน้าเขาไปให้พ้นๆ เสียตอนนี้เลย
