12

1209 Words
I was happily walking papunta sa classroom namin dahil kinikilig ako kapag naalala ko ang nangyari kagabi. I didn't saw Apollo pagkagising pero may note naman sa lamesa na kumain na daw ako dahil nauna na sya. I was sad but lamang ang tuwa ko so forgiven na sya kaagad! "Miss!" I stopped walking and turned to the most irritating man I ever met. Pero kung hindi dahil sa kanya hindi mangyayari yung kagabi. I think we made Apollo jealous? I giggled because of my thoughts and greet Xander. "Good morning!" Masayang sabi ko na ikinagulat nya. Napahinto pa sya sa paglalakad palapit sa akin. Mga two minutes na syang nakahinto lang don na parang tanga kaya umirap ako. "You're stupid, I don't know you pala." Sabi ko at nauna ng maglakad papuntang room. Nang makapasok ako ay agad kong hinanap si Apollo na ngayon ko lang ginawa kapag papasok ako. I saw looking at me so I smirked. Kakaway na sana ako ng biglang bumukas ang pinto at nabunggo ako ng papasok na si Xander. "Ang tanga mo talaga kahit kelan." Bulong ko at tinulak sya palayo sa akin bago dumiretso sa upuan ko. "You're weird today." Sabi nya habang nakahinto sa tapat ko na parang tanga. Katulad ng dati ay kami lang ang hindi nagbabasa ng libro. "You're weirder." I said and rolled my eyes at him. He chuckled and sat down beside me. "Yan ang Avani na kilala ko kahapon. Yung bumati sa akin ng good morning kanina, hindi ikaw yon noh?" Sabi nya na inirapan ko na naman. "Sino ka?" Sabi ko at umarteng hindi sya kilala. He pouted. "Ako to, yung ka date mo kahapon." Sabi nya at tumawa. Ngumiwi naman ako dahil never ako makikipag date sa hayop na to! "Ew—." I was cutted when I saw Apollo, nagmamadali syang lumabas at pabagsak pang sinara ang pinto. Lahat kami napatingin don pero bumalik din naman sila agad agad sa pagbabasa. Etong isa lang talaga ang bwisit sa buhay. "Anong ew?! Sabay pa nga tayong kumain kagabi tapos nagaalala ka sa akin kasi—." "Stop it!" I said and put some papers na kinuha ko sa bag ko tapos sinalpak sa bibig nya para matahimik sya. I stood up and get my bag before looking at him, "Don't follow me." Banta ko sa kanya at dinagdagan pa ang papel na nakapasok sa bibig nya bago nakangising lumabas. Thirty minutes na kaming naghihintay, siguro naman walang prof. At wala din akong pake kahit may prof pa. "Where's Apollo?" Bulong ko sa sarili at nilibot ang buong school pero hindi ko pa din sya nakita. Saan na naman kaya nagpunta yon? Tumakbo ako palabas ng school at sinubukang tignan sa condo namin pero wala din sya don. I stopped walking when I remembered that he likes beach. Maybe he's there? Pero saan naman ako hahanap ng beach dito?! May nakasalubong akong isang babaeng naglalakad kaya nagpasya akong tanungin sya. "Ate, may beach po ba dito?" I asked that made her stopped walking. Tumango sya sa akin at may tinuro. "Dyan lang." she said and leave me. Napanga nga naman ako dahil ang tino nyang kausap. Tinignan ko ang tinuro nya ngunit puro building nga dito! "Tangina mo ate!" I shouted kaya napatingin sa akin ang mga taong naglalakad. Inirapan ko lamang sila at inis na hinanap ang 'dyan lang' nya. Siguro isang oras na kong naglalakad lakad pero wala pa din akong makitang dagat. Uupo na sana ako sa kalsada dahil sa pagod ng may humawak sa braso ko. "Apollo!" Masayang sigaw ko at halos yakapin na sya. He shooked his head at pinitik ang noo ko. "What are you doing?" Nagtataka nyang tanong sa akin at lumingon pa sa paligid. "Finding you, obviously!" He looked at me with amused expression bago ako hatakin palayo sa gilid ng kalsada. Nang may makita syang payapang lugar ay dinala nya ako doon. "You're finding me but you're just walking back and fourth in that street." Sabi nya na ikinanguso ko. "Syempre, what if I get lost? Edi ako pa ang hahanapin mo?" Irap ko sa kanya. Pinitik na naman nya ang noo ko. "Pasaway ka." He said and stared at my face. Tahimik lang din akong nakatingin sa kanya. Kung may makakakita siguro sa amin iisipin nila na baliw kami. "Apollo—." "I'm sorry for what happened yesterday." Sabay kaming nagsalita kaya natawa ako. He smiled and pulled my hand, niyakap nya ako ng mahigpit na akala mo ayaw nya ng bumitaw. I chuckled and tapped his shoulders, "Hindi pa ako mamamatay." I joked but he just hugged me tighter. I just let him. Gusto ko din naman. I giggled. ——— "Himala at hindi mo kasama yung aso mo?" Sabi nya habang naglalakad kami sa park. Yes, nasa rizal park kami habang kumakain ng ice cream. "Aso?" I confusedly asked but later on I get it. "He has a name!" Sabi ko sa kanya at umirap. Kahit naman bad ako kay Xander hindi ako papayag na maging bad din si Apollo. Ako lang dapat! "Now you're defending him." He accusingly said while looking at me. "What?" Taka kong tanong dahil iba ang naiisip ko sa naiisip nya. "I'm getting jealous." Sabi nya at tinapon ang apa ng ice cream na kinakain. I gulped because of his words. "You're what?" I asked again because I want to clear some things okay? "I'm jealous. He's getting more attention from you now." Nagtatampong sabi nya na ikinangisi ko. "Nasaan kaba kasi nitong mga nakaraan gag araw? May pumalit na tuloy sayo." I said while laughing. It's a joke though, I'll never replace this man. "Huh?!" He said and turned to me. Inosente naman akong tumingin sa kanya habang kumakain ng ice cream. "Don't you dare replace me, Avabelle Shivani." Banta nya na nginisian ko. "I just told you that you're already replaced." Matapang na sabi ko at masayang kumain ng ice cream. He furiously stopped walking so i stopped too, nasa tapat kami ng rebulto ni Rizal at sobrang daming tao dito kahit na umaga. "N-napalitan na kaagad ako?" Parang bata nyang tanong kaya gusto kong matawa. I acted serious, tumango ako bilang sagot sa tanong nya. "Are you serious? We've been together since you were a child. I'm the one who's there for you when you had your first menstrua—." He was cutted when I put my palm on his mouth to stop him from talking. "Tangina mo ba? Ang daming nakakarinig!" Bulong ko sa kanya. Ramdam ko ang ngisi nya sa likod ng palad ko. He's saying something but it's not clear because his mouth is sealed by my hands. "Ha?" I asked again and decided to freed his mouth para marinig ko ang sinasabi nya but instead, he did the most unexpected thing. He pulled me by my nape and kissed me in front of many people. Nakatingin lang ako sa mata nyang nakasara ngayon habang magkadikit ang mga labi namin. This is my...this is my first kiss! What the heck? I felt him smirked, lumayo sya sa akin ng kaunti pero magdidikit pa din ang labi namin kapag nagsalita sya. "There. I'm your first kiss. Baka maunahan ako e."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD