6
1310 Words
ห่างกัน...เพราะความเข้าใจผิด
หลังจากที่ปราบออกมาจากบ้านของเคทด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจเขาก็พุ่งทยานรถคู่ใจของเขาไปยังสนามแข่งรถ เขาเลือกระบายอารมณ์หงุดหงิดและเสียใจโดยการแข่งรถมอร์ไซต์บิ๊กไบค์ และโชคดีที่วันนี้มีลูกน้องที่สามารถขับแข่งกับเขาได้ เอาจริงๆมันคือนักแข่งของทีม อายุ 20ปี แต่ขับเก่งใช้ได้
ปราบท้านักแข่งของเขาทันที ลูกน้องในสนามที่ทำงานวันนี้ต่างมารอชม คุณปราบ ลูกชายสุดที่รักของคุณปลายฟ้าลงแข่งมอร์ไซต์ น้อยครั้งที่คุณปราบจะลงแข่ง ส่วนใหญ่จะขับรถมากกว่า แต่วันนี้ท่าทางขอบคุณปราบที่เดินเข้ามาค่อนข้างหงุดหงิด เหมือนกับว่าต้องการระบายอารมณ์ของโกรธ อารมณ์โมโหของตัวเอง
ทุกการขับเคลื่อนอยู่ในสายตาของช่างเครื่อง และลูกน้องทุกคน คุณปราบขับโหดเหมือนโกรธใครมาจริงๆ....
บึ๊มๆๆๆ......
เสียงเครื่องยนต์ของบิ๊กไบค์ดังกระหึ่มไปทั่วสนาม คู่แข่งของเขาพ้ายแพ้อย่างราบคาบ เขาผู้ที่ชื่นชอบความเร็วมาดังแต่เด็กๆ เพราะมี๊ของเขาขับรถเร็วแล้วมันทำให้เขาชอบมาก เขาซึมซับความรู้สึกแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้ แต่ถึงมี๊จะขับรถเร็วแค่ไหน แต่ไม่มีสักครั้งที่เขาจะได้รับบาดเจ็บหรือเป็นอันตราย นอกจากเวลามี๊ขับรถไปไหนมาไหนคนเดียวมีบ้างที่รถจะยุบบุบนิด...นึง มันเป็นเรื่องปกติของมี๊อยู่แล้ว... มี๊มักพูดเสมอว่ารถที่ดีคือรถที่สามารถป้องกันห่อหุ้มเนื้อเราได้เวลาเกิดอุบัติเหตุ ดังนั้นมี๊มักจะชอบขับรถยุโรปที่สเปคของโครงสร้างค่อนข้างดีมีมาตรฐาน
'สบายใจรึยังครับคุณปราบ... อีกรอบก็ได้นะ..'
หึหึ
"สู่รู้... ขอบใจนะที่มาแข่งเป็นเพื่อน.. ค่าเสียเวลาเดี๋ยวโอนให้ละกัน" ปราบต้องบอกนักแข่งของเขา จะให้มาขับฟรีก็คงจะไม่ได้ อันที่จริงหน่ะได้อยู่ แต่เขาไม่อยากเอาเปรียบ
'ไม่เป็นไรครับ ถือว่าแข่งเอาทักษะไปในตัว รอบหน้าถ้าโกรธใครมาก็มาถ้าผมได้อีกนะครับ ยินดีรับคำถ้าคุณปราบ...'
" เออๆ หึหึ .... ไปหล่ะ ยังไงฝากด้วยนะครับ...กลับแล้วนะครับ" ปราบยกมือไหว้พี่ๆที่มีอายุมากกว่าเขา และถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเจ้าของสนามแข่งของที่นี่แต่คำว่าไปมาลาไหว้ เคารพนับถือผู้ที่ควรนับถือ และผู้สูงอายุ ย่อมจะดีกว่า
ปราบขับรถกับบ้านด้วยหัวใจที่ไม่ค่อยจะเบิกบานสักเท่าไร เขาคงจะต้องให้เคทใช้ชีวิตอย่างที่เคทอยากลองใช้ ถ้าวันไหนเคทเสียใจ ต้องการคำปลอบโยน เขานี่แหละจะรีบไปหาเธอทันที....
เคทที่กลับเข้าบ้านไป ตอนนี้ในใจเธอสับสนเหมือนกัน ว่าสิ่งที่เธอพูดกับปราบมันแรงไปรึเปล่า แต่ที่ปราบทำมันก็เกินขอบเขตของเพื่อนที่ควรจะทำกัน เธอไม่ชอบนิ เฮ้อ ....
@มหาลัย
หลังจากวันนั้นเคทก็ไม่ค่อยได้คุยกับปราบมากเท่าไร เพราะตอนนี้เธอขับรถมาเรียนเอง และบางวันเมฆก็มารับเธอ พี่เมฆเป็นสุภาพบุรุษมาก ไม่เคยล่วงเกินเธอเลยสักนิด มากสุดหอมแก้ม พี่เมฆบอกว่าที่บ้านพี่เมฆมีธุกิจเล็กๆ ทำเกี่ยวกับ Tuning รถยนต์
ติ๊ง.....
เสียงข้อความที่ส่งเข้ามาในมือถือของเธอ.... ทำไม .... ใครส่งมา เมื่อเคทเปิดดูข้อความเธอก็ถึงกับตกใจ เพราะรูปที่เธอเห็น มันคือรูปพี่เมฆกำลังโอบกอดกับผู้หญิงนึงที่เธอไม่รู้จัก ทั้งคู่ดูสนิสนมกันมาก
เคทตัดสินใจเดินไปหาปราบที่นั่งพูดคุนอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆนที
เพี๊ยะ!!!
เฮ้ยยย....
เพื่อนๆกคนถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ เพราะพวกเขาและพวกเธอไม่เคยเห็นเคทโมโหปราบและโกรธปราบจริงจังเลยสักครั้ง ส่วนมากจะแค่งอนกันนิดๆหน่อยๆ ตามประสาพ่อแง่แม่งอน แต่ทำไมครั้งนี้เคทถึงกับโกรธและโมโหจนต้องเกินปรี่ข้ามาตบหน้าของปราบขนาดนี้
"ปราบทำแบบนี้หมายความว่าอะไร.... ทำไมอิจฉาพี่เมฆเหรอ ที่ตอนนี้เราไปไหนมาไหนกับพี่เมฆบ่อยๆ ปราบอย่าลืมสิ เราเป็นแฟนกับพี่เมฆ แล้วปราบก็อย่ามาขุดขุ้ยเรื่องเก่าๆของพี่เมฆด้วย เราโตแล้วเรารู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่.... ถ้าปราบยังไม่เลิกวุ่นวายกับเราและพี่เมฆอีก เราจะเลิกคบปราบทันที เราจะไม่ไปหาปราบ เราจะไม่มาเจอปราบอีกเลย..."
ปราบที่ยังงงอยู่ ว่าเขาโดนตบเรื่องอะไร แล้วเขาไปทำอะไรให้เคทโกรธ แล้วเขาไปยุ่งกับเคทและก็คนชื่อเมฆตั้งแต่ตอนไหน เพราะตั้งแต่วันนั้น.... เขาก็ไม่ได้คุยกับเคท อีกเลย เขาเฝ้าดูห่างๆก็จริง แค่ในมหาลัยเท่านั้น ที่เขาพอจะเฝ้ามองเธอได้...
" เดี๋ยวเคท เราไปทำอะไร เราทำอะไรให้เธอ... อธิบายมาก่อน จะมาตบหน้าเราแบบไม่ทีเหตุผลแบบนี้มันไม่ได้นะ. " ใช่ เขาทำอะไรวะ...
" อย่ามาโกหก นี่ไง... ดูสิ รูปที่ปราบส่งมา " เคทยื่นมือถือของเธอให้ปราบดูอย่างรวดเร็ว
" หึๆ เคทคิดว่าเป็นเราสินะ เบอร์มือถือหน่ะไปเช็คหน่อยว่ามันเป็นเบอร์ของใคร เราจะบอกอะไรให้นะเคท ถึงเราจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนยังไง แต่เราก็เคารพในการตัดสินใจของเคท เราเป็นคนอื่น เราเป็นคนนอก เคทก็รู้ ดังนั้นเราไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งเรื่องของเคท รูปนี้เราไม่ได้ส่ง เราไม่ทำหรอกเคท ถึงแม้ว่าใจจริงอยากจะทำแค่ไหน แต่เพราะว่าเคทมีความสุขไง สุขที่ได้รักผู้ชายคนนั้น ดังนั้นเราจึงเลือกที่จะไม่ทำอะไรเลย แต่ถ้าเคทไม่เชื่อ เราก็ไม่รู้จะทำยังไง..."
พูดจบปราบก็เดินหนีไปทันที เขาต้องไปหาที่สงบๆนั่งทบทวนความคิดของเขา เขาไม่อยากจะทำอะไรที่เกินขอบเขตของคำว่าเพื่อน ถึงแม้ว่าใจจริงเขาอยากจะทำมากขนาดไหนก็ตาม
' เคท... แกเป็นบ้าอะไร ทำไมตบหน้าปราบแรงขนาดนั้น ฉันไม่เคยเห็นแกทำร้ายปราบแบบนี้มาก่อนเลยนะเคท...' เฌอแตมเอ่ยถามขึ้นมา เพราะนี่เป็นครั้งแรกเลยตั้งแต่พวกเขาและพวกเธอคบกันมา ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะเห็นสองคนนี้ทะเลาะกัน และดูเหมือนว่าจะเป็นปราบเสียมากกว่าที่ตามใจเคทอยู่ตลอด
" แกเอาไปดูให้เห็นกับตาสิ " เคทยื่นมือถือให้เฌอแตมดู
' อ๋อ... แล้วไง รูปไอ้คนนี้นะเหรอ... ฉันเคยเห็นมากกว่านี้อีก แต่ฉันก็ไม่พูด และทุกๆคนรวมถึงปราบด้วย ไม่มีใครพูดเรื่องนี้เลย เพราะอะไรหน่ะเหรอ เพราะทุกคนเห็นว่าแกมีความสุขมากไงหล่ะ ทุกคนเลยเลือกที่จะไม่พูดและคอยดูแกห่างๆ..'
เฌอแตมพูดจบก็เดินออกไปอีกทิศทางทันที ตอนนี้มี ข้าวฟ่าง , เอิร์ท , เอ็ม , และบุ้ง ที่ยังยืนยิ้มแหยๆส่งให้เคท อยู่....
- Writer
