4 ลองขับรถกับคนอยากขับรัก...
1237 Words
ลองขับรถเอง... กับคนที่เขาจะขับให้นั่งไปตลอดชีวิต คือเคทคนเดียว
ลองขับรถเอง... กับคนที่เขาจะขับให้นั่งไปตลอดชีวิต คือเคทคนเดียว..
เคทนั่งทำใจอยู่ในรถสักพัก เอาก็เอา ไหนๆปราบก็สอนมาตั้ง2-3ขั่วโมงแล้ว..
" เอาแล้วนะปราบ... งือออ ตื่นเต้นอ่ะ.."
" ใจเย็นๆ ไม่ต้องกลัว คิดซะว่าเคทขับคนเดียว หรือว่าเคทขับรถพาแมวไปเที่ยวก็ได้... ปล่อยใจให้สบาย "
ฟู่ว์....
เคทสตาร์ทรถ และค่อยๆทำตามคำสอนที่ปราบสอนมา เหยียบครัช แตะเบรค ใส่เกียร์.... ค่อยๆปล่อยครับและเบรค จนสามารถรู้ถึงจุดที่รถเคลื่อนตัว แล้วค่อยๆเร่งคันเร่งทีละนิด ประสาทสัมผัสระหว่างสองเท้าต้องไปควบคูกัน....
ปราบนั่งลุ้นจนเหงื่อออกไปตามฝ่ามือ เขาไม่สนว่าเคทจะขับรถเป็นไหม เพราะเขาจะเป็นคนขับให้เธอนั่ง ไปตลอดชีวิต
เคทค่อยๆทำตามที่เรียนกับปราบ... พวกเธอ...... ฉัน ฉันออกรถโดยไม่ดับได้แล้ว.... หือ...
" ดี... แบบนั้น.. ค่อยๆนะ... แบบนั้นแหละ ... เก่งมาก เก่งที่สุดเลย เพื่อนใครเนี่ย" อยากเป็นมากกว่าเพื่อน..เธอจะว่าอะไรเราไหมอ่ะเคท
" ปราบ... เราขับได้แล้ว.... เราขับได้แล้ว...." เคทที่ตอนนี้ตื่นเต้นมากๆ เธอสามารถขับรถได้แล้ว เธอขับได้แล้ว....งือออ
เอี๊ยด.... แกร๊ก แกร๊ก ปัง ปัง
สองคนออกมาจากรถทันที
ตุ๊บๆๆ หมับ....ฟอดดดด
" ขอบใจมาก.... ขอบใจมาก รักปราบที่สุดเลย..."
0///0
ปราบถึงกับยืนขาแข็งทำอะไรไม่ถูก เพราะยัยหนูเคท วิ่งมากอดเขา และหอมแก้มเขาอีกให้ตายสิเคท... อย่าทำแบบนี้
0////0
" เคท.... ตัวมาหอมเราแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าลุงเควินเห็นหล่ะก็ เราหัวกุดเลยนะเคท...." ปราบรีบบ่นเสีขงเข้มเพื่อกลบเกลื่อนความเขินของตัวเอง ให้ตายสิ เขาอายจนตัวจะแตกแล้วเนี่ย เคทเอ้ย.... จะน่ารักตลอดเวลาแบบนี้ไม่ได้สิ
" เอ๊า.... ก็ป๊าไม่อยู่ไหม ถ้าอยู่เราก็ไม่ทำสิ "
"ทำบ่อยๆก็ได้เราชอบ" ปราบพึมพรำออกมาเบาๆ หือ...ชอบอ่าาาา
" ห๊ะ... เมื่อกี้ตัวพูดว่าอะไรนะ "
" อ๋อเมื่อกี้เราพูดว่า ตัวจะต้องหัดขับบ่อยๆมันจะได้เป็นเร็วๆ " ยังจะมาหูดีอีกยัยบ้าเอ้ย... น่าตีชะมัดยัยเคทที่รักของปราบ
" ไปพักหาของกินกันก่อนปะ เดี๋ยวค่อยมาหัดต่อ"
หมับ!!.....
ปราบกอดไปที่คอของเคททันที เคทอาจจะไม่คิดอะไร แต่สำหรับเขา คิดเสมอ คิดตลอดเวลา ไม่มีวินาทีไหนที่จะไม่คิด ^_^
" ปราบเลี้ยงนะ "
" แล้วมีครั้งไหนที่เราไม่เลี้ยงตัวมั่งละ ตอบ... หรือว่าไม่จริง" ปราบประคองหน้าของเคทให้หันมามองเขา แอบแต๊ะอั๋งบ่อยๆเนียนๆ เคทไม่รู้หรอก เพราะเขาไม่ได้บู่ม บ่าม เอิกเกริกอะไรขนาดนั้น แค่กอดคอ เพื่อนที่ไหนก็ทำกันจริงไหม แล้วบางครั้งเคทก็มาเกาะแขนเขาอีก
" ไปกินอาหารญี่ปุ่นกันไหม ในโรงแรมลุงป้อง " ปราบเอ่ยถามออกไปเพราะเขาไม่อยากขับรถไกล โรงแรมลุงป้องขับรถกอล์ฟไปแค่แป๊บเดียวก็ถึง
" แล้วแต่นายท่านเลยเจ้าค่ะ เรายังไงก็ได้ แค่โปรดเลี้ยงเราแค่นี้ก็พอ เราพอใจละ "
" ขี้งกนะเราอ่ะ บ้านก็ออกจะรวย แต่โคตรขี้งก " ลุงเควินก็ใช่ว่าจะจน เพราะลุงเควินร่วมลงทุนคาสิโนที่จีนกับลุงโปรด และลุงป้อง ดังนั้นฐานะทางบ้านยันหนูยังไงก็มีเงินจ่ายค่าอาหารอยู่แล้ว
" เสี่ยปราบไม่อยากเลี้ยงหนูเคทแล้วเหรอค่ะ... ว๊า.... แย่จัง... " เคททำท่ากระเง้ากระงอด เธอมีเงิน แต่ชอบให้ปราบเลี้ยงมากกว่า อร่อยกว่าจ่ายเองเยอะเลย ฮิฮิ
" เสี่ยปราบเลี้ยงได้อยู่แล้วครับ เลี้ยงได้ตลอดชีวิตเลย ไปได้แล้ว.... มัวแต่พูดเล่นอยู่ได้..." ปราบอยากจะยิ้มให้ปากฉีก แต่ก็ต้องอึ๊บเอาไว้ก่อน ฮึบปราบ ฮึบไว้ๆ
เคทใช้แขนเรียวของตัวเองโอบเอวสอบของปราบออกไป เธอทำออกบ่อย เพราะว่าเธอสนิทกับเขาไปเธอถึงกล้าทำ ถ้าไม่สนิทขนาดนี้เธอก็คงไม่กล้า...
~~~~1 ชั่วโมงผ่านไป~~~~
หนุ่มสาวก็พากันขับรถกอล์ฟมายังสนามแข่งรถ เพื่อนที่จะยัยจอมจุ้นมาหัดขับรถอีก เพราะตั้งแต่ไปถึงโรงแรม อาหารยังไม่ทันเข้าปาก นางก็บ่นอยากกลับไปหัดขับรถแล้ว
" เร็วๆสิปราบ ชักช้าอยู่ได้ เดี๋ยวเราจะลืม ว่าเวลาออกตัวมันต้องทำยังไง ตอนนี้เครื่องยังร้อนอยู่ ยังไม่ลืมว่าต้องทำไง ดังนั้น เดินเร็วๆหน่อยสิ ชักช้า "
เคทที่กลับว่าตัวเองจะลืมว่าการออกออกตัวว่าจะต้องทำไง เธอถึงกับต้องเร่งให้ปราบเดินเร็ว ไอ้รถกอล์ฟก็ชักช้าไม่ทันได้ แล้วยังจะมาเจอปราบที่ขักช้าอีก เฮ้อ.....
" เคท.... ถ้าตัวลืมเดี๋ยวเราสอนให้อีกรอบก็ได้ จะกลัวอะไร เรามีเวลาสอนตัวตลอดชีวิตเลยหล่ะ "
อุ๊ย!! ตายห่านี่เขาพูดอะไรออกมาเนี่ย...
" สัญญาแล้วนะ ถ้าผิดสัญญาเราจะไม่รักปราบแล้ว.... จะเลิกคบปราบเลยด้วย คอยดู.... "
ปราบถึงกับขำใส่เคท ยัยนี่ก็พูดไปเรื่อย ไม่มีทางหรอกที่เคทจะเลิกคบเขา เพราะเขาจะไม่ยอมยังไงหล่ะ
เคทหัดขับรถ โดยมีปราบนั่งเป็นเพื่อน เธอโชคดีที่สุดในโลกที่มีปราบเป็นเพื่อนสนิท เพื่อนรัก และเป็นทุกๆอย่างให้เธอ เธอไม่รู้เลยถ้าวันนึงปราบมีแฟน..... เธอจะรู้สึกยังไง มันจะเหงามากแค่ไหน เธอจะร้องไห้นานไหม เธอจะสียใจมากขนาดไหน... จะว่าเธอเห็นแก่ตัวไหม ถ้าเธออยากขอให้ปราบอย่าพึ่งมีความรัก หรือมีแฟน เธอยังไม่พร้อมที่จะเสียปราบไปเลย... ยังไม่พร้อมจริงๆ
" เคท... เคท.... เคท!! เป็นอะไร เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมไม่ตอบ... เป็นอะไรเจ็บตรงไหน ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า.... เคท~ ตอบเราหน่อย ตัวเป็นอะไร เงียบทำไม.... "
^___^
" ไม่มีอะไรๆ แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย"
เคทกุมมือของปราบที่กำลังประคองหน้าเธอเอาไว้.. ก็เพราะความเอาใจใส่ของปราบแบบนี้ไง เลยทำให้เธอไม่อยากเสียปราบไปให้ใคร
" เรานึกว่าตัวเป็นอะไร เราเรียกตั้งนานสองนาน ตัวไม่ยอมตอบ นึกว่าหัวใจวาย... ตกใจหมดเลย..."
หมับ!! ตุ๊บๆๆ
" โอ๋ๆๆ.... ไม่เป็นไรน๊า.... แค่คิดอะไรเพลินๆหน่ะ ไม่ได้เป็นอะไร ถ้าเป็นอะไรเราจะบอกปราบเป็นคนแรกเลย..."
0////0
ปราบถึงกับเขินจนพูดไม่ออก เพราะว่าเคทกำลังกอดเขาอยู่หน่ะสิ...ยัยบ้าเอ้ย.....
รักเธอนะ คาโรลีน ..... ยัยหนูเคทของเสียปราบ
- Writer
