Savanna’s POV
Sa gitna ng titigan namin ni Fausto ay siyang pagtila ng ulan ng ganun kadali. Dahil doon ay nabaling ang atensyon ko sa labas sabay tingin sa wristwatch ko.
“Tumila na ang ulan,” I stated and smiled.
Gusto ko pa siyang makasama, but I need to go home.
Hindi umimik si Fausto bagkus ay lumapit sa drawer nito at binuksan iyun tsaka kinuha ang susi ng kotse niya.
“Uuwi na ako.”
Tumango siya at binuksan na ang pinto.
Nang makalabas kami ay hinatid niya ako sa sasakyan ko at siya na ang nagbukas ng pinto para sa akin.
Napansin ko ang susi sa daliri nito.
“Aalis ka din?” takang tanong ko nang maisara niya ang pinto.
Hinilig niya ang braso sa bintana para mas makalapit sa akin.
“Bakit ka nagtatanong? Akala ko ba galit ka sa akin?”
Umangat ang gilid ng labi nito
