CHAPTER 04

1108 Words
ARTHOUR POV's January 2, 2003 nagkaroon kami ng family gathering kasi hindi kami nag kasama sama nung bagong taon at ngayun lang kami na kumpleto, we only have a small gathering kasi ang parents ko ay namumuhay sa private life nila, they don't even introduce me sa ibang kapamilya namin, We have private life pero we are rich at may limang kompanya sa tatlong Bansa, sa pilipinas, France at Italy, At the young age my parents say that I need to invest para mabilis itong lumago, pero wala pa sa isip ko yun at nag focus ako sa studies, and pumasok din ako sa baseball, I really do love playing baseball, My parents are proud of me dahil kinakaya kung pagsabayin ang baseball at studies ko, I trained din sa gun at mga self defense para hindi ako masaktan at, para may laban ako, Kung tatanongin man ako ang mas mahal ko talaga ay Ang mom ko, bakit? She take care of me sa tummy niya ng 9 months at still going dahil 13 years old nako, I don't like my dad that much kasi ang dami niyang pain na iniwan saamin ni mom, I cannot forgive him sa ginawa niya sa mom ko, sinaktan niya ito at iyon ang dahil kaya mung mag gigirlfriend ako ay hinding hindi ko sasaktan, Kasi hurting girls feelings is a bad sin, kasi ang mga babae ay minamahal hindi ito sinasaktan, girls deserve to be happy too. Bata palang talaga ako ay iniisip Kona Ang unang magiging girlfriend ko na magiging wife Kona rin at mag aalaga sa mga anak namin, at saakin, ipag hahanda ng mga gamit, pagkain at Ang mahal ako, "Arthour, punta ka nga muna dito may ipapakita ako sayo" rinig kung tawag saakin ni mom sa sala at agad agad naman akong pumunta dito dahil mukhang importante talaga ang sasabihin nito at ipapakita "Opo, papunta na" Saad ko naman at kinuha ang cellphone na hawak hawak ko at bumaba na "Bakit po yun mom?" Pagtatakang tanong ko "Tingnan mo" sabi nito at tinuro ang litrato sa laptop niya Im but confused kung bakit yun nandoon, isang balita na nakalagay at ang pangalan na nandoon ay walang iba kung di ang aking dad, "B-bakit nandiyan yan ma?" Pag tatanong ko dahil nagulat ako sa mga nakalagay na salita dun, hindi ako tumingin Kay mom habang binabasa iyon, nakaupo ako sa tabi ni mom, kahit hindi ko nakikita ang mukha ni mom ay alam kung umiiyak na to Isang mayamang lalake natagpuan na duguan at wala nang Buhay, kinuha ang mga mata, lamang loob at may Tama ng baril sa puso at dibdib, Agad agad kung pinatay ang laptop ni mom at tumingin sa kanya, hinawakan ko ang pisngi nito at sinubukang punasan ang mga luhang pumapatak sa mga mata niya, "Mom, it's going to be fine" Saad ko habang nakatingin sa mga basang mata nito at tuloy parin ang pag luha Na overwhelmed si mom sa nakita niya kaya yun ang naging reaction niya, I know it hurts na mawalan ng mahal sa Buhay at asawa pero walang kaming nagawa sa mga panahong iyon dahil nasa ibang Lugar si dad nung nangyari lahat ng iyon, I let my mom rest in her room at sinamahan ko siya ron hanggang makatulog ito, I whisper a word Kay mom, "Hiding hindi kita iiwan katulad ng pag iwan ni dad saatin, wala kang kasalanan mom, it's dad's fault kaya siya namatay" Saad kopa rito at alam kung hindi naman niya ako narinig dahil mahimbing na Ang mga tulog nito, My mom is tried at alam kung nasasaktan siya, walang kasalanan si mom sa mga nangyari kundi ang dad yun, nagkautang utang ang dad kaya pinalayas ito ni mom, bankrupt na Ang companya niya at wala nang Ari Arian sa mga magulang nito, while si mom ay may kanyang companya na kahit ilang taon na ay hindi nag kakautang, mom is a great CEO and a great handler sa mga bagay bagay, kaya nung nalaman ko ang nangyari Kay dad ay may unting lungkot lang sa puso ko dahil siya rin ang may kasalanan nun, kung hindi siguro siya umalis at nag tago hindi yun mangyayari, makakagawa ito ng paraan pero masyado siyang takot, At the age of 13 ay napagtanto ko na kami nalang ni mom ang mag kasama sa Buhay, she let me handle her company even though I was only 13 I observe talaga kung anong mga ginagawa nila, I even attend the important meetings at sinasabi yun lahat Kay mom, si mom ang nag aayos nun at tinutulungan ko lang siya. That time I trained myself na humawak ng baril, I have this close cousin na pulis at nag patulong ako sa kanya, his name is Kuya Leo, he allow me na gumamin ng baril at the age 13th dahil mas ikakabuti namin ito ni mom, Mabilis kung natutunan ang mag hawak, pag Kabit at pag putok ng target, Kuya Leo helps me for more self defense at ginawa naming lahat ng iyon bago pa bumalik sa school for 2nd semester at dalawang quarter nalanga ay nag gragrade 9 na ako, I'm thankful na nandiyan si Kuya Leo at tinulungan niya ako dahil I need this para alagaan Ang mom ko, si Kuya Leo ang malapit kung pinsan at pinagkakatiwalaan ko. "Arthour halikan muna dito I have to tell you something that is very very important" Kuya Leo said habang naka pamulsa at nakasandal sa ding ding "yes Kuya?" I ask "I want to offer you some class na maganda talaga I'm pretty sure na mag kakaroon ka dun ng maraming kaibigan, hindi lang yun magiging ka team mo sila sa isang labanan, I think pag sasamahin ang mag kakaedad at iba ibang kakahayan ninyo" Saad ni Kuya Leo at labis ang pag kagulat at pag kataka ko "totoo Kuya?!" gulat kung tugon "oo I'll help you na makapasok dun sa vacation, I talk to your mom narin naman at pumayag ito, habang nandoon ka ay ako ang mag babantay Kay tita, it's only 2 months" Saad pa ulit nito "2 months? parang Ang bilis nun" Saad kopa "it's not fast kung kaya talaga ng team ay mas bibilis yun at makakakuha kayo ng mission, kahit 13 or 14 palang kayo they will need your helps para Matalo ang mga kalaban, they will train you so you can get in" Saad nito ulit "pag kakaalam ko 6 lang ang makakapasok which means isang team lang yun" pag sabi nito Napaisip ako at labis na humanga kaya naman walang alinlangan kung sinabi na "sige Kuya sa Vacation sasali ako"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD