ALEV

kazanan kim?

Her bir filmin kahramanı var bir savaşın kazananı yada bir maçın şampiyonu benim hikayemde kazanan kim?

Ben yenildim hayatın mücadelesine çok feci bir şekilde yıkıldım babam dediğim insanın kanı elimde . pişmanmıyım hayır lanet olsun şu kalbim titremedi bir kez olsun o silahı çekerken ve sonrasında da keşke yapmasaydım demedin değil dile getirmek içinden bile düşünmedim.

Her gülen insan mutlu değil tıpkı benim gibi yüzümde gülümsemeyle akına baktım o gelmişti beni kurtarmaya yine o kurtaracaktı beni rüzgar beni bir çöp parçasıymışım gibi verdi kardeşim dediği adam beni kurtarmaya geldi çok saçma.

Akının gözleri varlığını unuttuğum elimdeki silahtaydı. Koşarak geldi elimden silahı aldı tıransa geçmiş gibi akına sarıldım sanki bana yardım etmesi için konuşmadan anlatmaya çalıştım göz yaşlarıma hakim olamadım güçlü değilim ben güçlü görünmeye çalışan bir aptaldım.

"Tamam sakin ol güzelim geçti"

Hıçkırıklarımın Arasında konuştum

"Geçti demi bana zarar veremez artık öldürdüm onu öldürdüm anlıyomusun ben katilim!"

Akın bi an duraksadı ne diyeceğini bilemedi bildiği gerçeği benden duyması germişti onu bedeni kaskatı kesildi.

"Hayır sen katil değilsin sen kendini savundun eğer sen onu öldürmeseydin o seni öldürcekti lütfen böyle düşünme"

Akın saçlarımı okşuyordu diğer eli belimde sarılmama karşılık veriyordu.

"Akın götür beni korkuyorum"

En son söylediğim kelime buydu zihnim karanlığa boğuldu vücudum zihnime karşı savaştaydı galibiyet kimin olduğu baştan belliydi.

Karanlık tek hissettiğim acıydı saf acı

Bir insam yaşadığı bir anı tekrar tekrar yaşarmı ben o gün defalarca babamı öldürdüm.aynı acıyı bir defa yaşamak değil defalarca ruhumu elleriyle sökmeye çalışan bir canavar gibi defalarca acı çektim ben.

ÖLÜM!

Sanırım kurtuluştu benim için. Canlı canlı parçalanmaktan iyidir değilmi hiç yoktan bir kez tadıyosun acısını.

insanoğlu ah o insanoğlu çok bencil bir varlık bütün varlıklardan daha iğrenç bir varlık.birde başkasına hakaret ederken hayvan demezlermi buna kahkahalarla gülerim işte sensin sen aynaya bak sorgula kendini ne kadar iyisin o masum hayvandan dahamı iyisin. Herşeyi yapabilme kapasitesine sahip insanoğlu merhamet bir gönüle verebilecek hediyedir çok az insan alıyor o hediyeyi ne yazık!

Gözlerimi açtığımda nerede veya nasıl olduğumu sorgulamadım yapmaya çalıştığım tek şey zihnimdeki o soğuk metal parçasının seslerini susturmaktı.

"Alev"

Akın bana seslenmişti yanımdaydı. Efendim diyemedim zihnimdeki silah sesinden onun adımı sayıklamasını zor ayırt ettim.

"Kalk yemek yemen lazım sende ne uyukucuymuşsun"

Başımın ağrısı yok saymaya çalıştım etrafa baktığımda karanlık olduğunu gördüm kaç saat uyumuşum allah aşkına.

Akın evine getirmişti beni önüme uzattığı pizza kolaya baktım bakışlarımı görüp güldü.

"Ne bakıyosun öyle yemek yapmaylamı uğraşcam birde al işte mis gibi sıcak pizza daha ne istiyosun"

Akının bu neşeli hali hiç bitmiyordu birde başım ağrımasa iyiydi.

Yatakta sırtımı dikleştirdim açtım evet karnımdan tuhaf sesler geliyordu.

Elime bir dilim pizza alıp yemeye başladım bir kaç dilimden sonra gerçekten acıktığımı anlamıştım.

YAZARDAN...

genç adam eli titremeden sıktı karşısındaki adama madem kurala uymuyorlardı genç adam onların kuralına göre oynayacaktı.oyunbozanlık yapanı çıkaracaktı oyundan büyük deponun içerisine koştu deponun tam ortasında sandelyeye eli kolu bağlı bir şekilde kardeşini gördü.genç adam çıldırdı eli titremeye ve vücudu gerilmeye başladı yine sinir krizi geçirmek üzereydi. Her adımında yeri titretti adamın berfin abisini gördü gözleri parladı adeta çok özlemişti abisini böyle bir kavuşma hayal etmemişti berfin ona yaklaşan abisine kafasını hayır anlamında sağa sola salladı gelemezdi hayır gelmemeliydi sandelyesinin altına bomba yerleştirmişlerdi.genç kız ağzı kapalı olduğu için bağıramıyordu çırpınmaktan başka birşey yapamıyordu. Genç adam öfkesinden genç kızın ne yapmaya çalıştığını anlayamıyordu bir an önce oradan kurtarmayı ve bunu yapanları tek tek öldürmeyi planlıyordu kafasında onlara yapacağı işkenceleri bile tasarlıyordu. Hemen kardeşinin yanına gelio diz çöküp onunla aynı boya geldi hemen ağzını açtı kardeşi ağlamaktan yüzü sırılsıklamdı. Bombanın sayacı son 20saniyesini verdi genç kız hıçkırarak abisine bağırdı.

"A-bi bomba varr"

Adam kardeşinin sesini idrak edince hemen sandelyenin altına baktı sayaç kırmızı ışıklarıyla 19-18-17 gidiyordu genç adam hemen kardeşinin ellerini söküyordu ona birşey olmasına asla izin vermezdi saçının teline zarar verenleri öldürürdü ayaklarınıda söktü sayaç 10dan geriye saymaya başlamıştı bile

Hemen kız kardeşini kaldırdı genç kız çığlık attı ayakları fena yaralanmıştı.

6-

5-

4-

Hemen kucağına aldı genç adam öyle bir koşuyorduki genç adam bu korkuyu ömrü hayatında unutamayacaktı kalbi deli gibi çarpıyordu ölüme saniyeleri vardı saniyelerle savaşıyorlardı.

3-

1-

0...

Genç adam dışarıya ulaşmıştı aynı anda kardeşini refleksle ileriye doğru attı genç adam beynindeki çınlama sesini susturamıyordu bir boşlukta gibi hissediyordu kendini sadece aşırı yüksek çınlama sesi .beyni acıyordu vücudundan kan çekilmiş gibi hissetti genç adam savrulup yere düştüğünde kafasını taşa çarpmıştı zihni savaşamadan derin bir uykuya teslim oldu son düşündüğü şey ise kardeşine birşey olmamasıydı.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.....1hafta sonra....

"Ayaklarını yere daha sert basmalısın dizlerini hafif kır sopa yutmadın alev"

Alev göz devirmeden edemedi akına, resmen kıçından ecel terleri döküyordu 1saattir ama beyefendi bir şeyi beğenmiyordu.alev kendi etrafında bir tur atıp ayağıyla hızlı bir tekme vurdu kum torbasına torbayı tutan akına ileriye savruldu.

"Ooo baya kızdırdım sanırım sakin ol şampiyon gel ringe girelim"

Akın ellerine eldivenlerini geçiriyordu bende ringe atladım oda hemen yanımda aldı yerini kendini savunma pozisyonuna aldı hadi diye elleriyle komut verdi.

Bende kum torbasına yaptığım aynı işlemi akına yapıyordum hızlı haraketlerle hamlelerimden kaçıyordu.

"Karşındaki yapacağın haraketi kestiremesin sağ gösterip sol vur"

Sırıttım hemen ayağınla bir hamle yaptım ama akın hamlemi benden önce kestirip geri savurmuştu beni kıçımın üzerine düştüm ufff acımıştı.

"Bundan bahsetmiştim işte böyle kıymetlini kırarsın işte"

Elini uzattı kalkmam için hırs yapmıştım elini tutup hızla kalktım madem öyle gözlerinin içine baktım zaferle sırıtıyordu o yakışıklı yüzünü dağıtmazmıyım şimdi bekle sen. Sağ elimle yüzüne hamle yapıyomuş gibi yapıp karnına vurdum tekmeyi iki büklüm olmasını sağladım hemen ardından ayağımla bir hamle daha yapınca akın yere düştü. Zaferle gülümsedim başardım!

"Başardım akın bey neoldu "

"Susta kaldır kız beni çırpısız "

Bana dediği kelimeyi duyunca sinirin tepeme çıktı.

"Akın bak ayağımın dibindesin zaten alırım ayağımın altına ha"

Ellerini yenilmişcesine kaldırdı anlaşılan karnına biraz sert vurmuştum.

O günden sonra akın ilgilenmişti benimle 2gündür durmadan spor yapıyorduk spor ve atış. Bana ilk işlediği cinayeti anlatmıştı annesini öldüren adamı vurmuştu akın daha 18yaşında küçükken ne hissettiklerini ne yaşadıklarını anlattı sanırım ondan güç almıştım.

Akının çalan telefonuyla akın bana sen hazırlan geliyorum demişti ardından salona doğru ilerledi.bende atış tahtalarının olduğu yere gittim silahlar burda değildi yukarıya çıktım bende almak için salona girmeden önce akının telefonla konuşması dikkatimi çekti normalde böyle bir şey yapmam ama rüzgarın adı geçmişti merakıma yenik düşüp dinledim.

"Bir hafta oldu olum uyanmadımı hala"

.....

"Anladım berfinin durumu nasıl"

.....

"Benim işim bitsin gelicem bende berfini eve getireyim bir haftadır perişan oldu hastanede"

.....

"Tamam bir gelişme olursa haber et"

Ne uyanmasından bahsediyordu hastane felanda diyordu endişenmiştim açıkcası ne kadar kötülük yapsada ona zarar gelsin istemiyordum nefesim daraldı yere eğdiğim kafamı kaldırığımda akınla karşılaşmıştık benim duyduğumu anlamıştı konuşmasına izin vermeden ben konuştum.

"Rüzgarın nesi var"

Sesli bir nefes çekti akın içine yüzündeki dağılmış halini ilk defa gösteriyordu çaresizlik yüzünden akıyordu.

"Bir hafta önce senin kaçırıldığın gün kardeşide kaçırılmıştı kardeşini kurtarırken bomba kurmuşlar patlamış işte son anda çıkmışlar ama rüzgar kafasından darbe aldığı için yoğun bakıma girdi bir haftadır yoğun bakımda hala uyanmadı"

Akının sesi uğultu gibi geliyordu rüzgarı düşündükce kendimi hiç olmadığım kadar kötü hissettim. kardeşi varmış demek ya hiç uyanmazsa ya ölümün soğuk pençesine oda yakalanırsa kalbim sanki biri eliyle tutup sıktı gibi hissettim o kadar uğultu gibiydiki dört nala atan kalbimin sesini kulaklarımın dibinde hissediyordum.neyapacağım hakkında hiç bir fikrim yoktu rüzgar beni anlamış gibi konuştu.

"Ben hastaneye gideceğim sen uyu biraz dinlen geld-"

Sözünü kestim hemen çünkü bende gitmek istiyordum hastaneye

"Bende gelcem"

Eminmisin der gibi baktı bana akın hemen kafamı sallayıp üzerimi değiştirmk için yukarıya çıktım. Deli gibi atan kalbime söz geçirmeye çalışıyordum bir yandan da. neydi bu kırıklarla dolu kalbimin sorunu bunca gündür yanmadın bu kadar şimdi neden bu kadar acıyosun.

Üzerime giydiğim siyah kot pantolon ve gri t-shirt le aşağıya hızlı hızlı indim akın siyahlara bürünmüş beni bekliyordu.

Siyah spor ayakkabılarımıda giyip dışarıya çıktık beraber.araba yolculuğumuz sessiz geçmişti ne akın konuşmuştu ne de ben konuşmak için bir hamle yaptım neden gidiyordumki ben beni hiç acımadan satan adama neden acıyordum ben saf veya salak ne derseniz deyin ama ben böyle bir insanım.

kocaman hastanenin önünde durduk beraber inip girişe doğru adımladık akın elini belime koyup yönlendirdi asansörün olduğu bölüme doğru geldik asansör bizim kata geldiğinde kapıları açıldı içerisinde 3kişi vardı hemen bizde geçtik ardından kapıları kapandı. Sitresten istemsizce ayaklarımı oynatıyordum akın benim halimi anlamış gibi elime tuttu güç vermek istercesine asonsörün durduğuna dair sesini duyduğumuzda akınla beraber çıktık hastanenin o tuhaf ilaç kokusu burnumu doldurmuştu bile etrafta tek tük insan vardı özel bir hastaneydi sanırım bu kadar lüks ve kalabalık olmamasından anlaşılıyordu.

Uzun bir koridorda ilerledik yoğun bakım ünitesinin önüne geldik kapıda elleriyle dizlerinini sarmış oturan bir kız ve onun başında duran siyah t-shirt ve siyah kot pantolon giyen iri bir adam dikkatimi çekti sanırım o ağlayan kız kardeşi olmalıydı acı çekiyordu bunu anlamamak imkansızdı.gözlerimi onlardan alınca etrafta bir sürü siyah giyimli korumalar olduğunu farkettim yine hepsi ciddi yüz ifadelerini takınmışlardı.akın hemen gidip ağlayan kıza yaklaştı .

"Berfin canım"

Akını. Sesini duyan kız yasladığı dizlerinden ağırca kafasını kaldırdı gözleri ağlamaktan şişmiş ve kızarmıştı burnunun ucu bile kızramıştı yeşil kocaman gözleri vardı saçları birbirine girmişti baya dağılmıştı.

"Akın a-bi"

Ağlamaklı ses tonuyla konuşmuştu sesi titremişti.hemen kalkıp akına sarıldı.

"Akın benim yüzümden olduu benim yüzümden abim uyanmıyo herşey benim yüzümden"

Kız resmen bağırarak sitem etmişti içim burkuldu kim olsa kendini suçlu hissederdi.

"Hayır birtanem öyle düşünme hiç bir şey senin suçun değil "

Akın kızın saçlarını okşuyordu sakinleşmesi için hıçkırıklar içinde ağlıyordu gözlerimi kaçırdım onlardan gözlerim dolmuştu kendimi onun yerine koydum ve dayanılacak gibi değildi.

Akın kızı kendinden uzaklaştırdı biraz saçlarını elleriyle düzeltti ardından göz yaşlarını silmeye çalıştı o kadar çok ağlamıştıki yüzü sırılsıklam olmuştu. İşaret parmağıyla orta parmağı arasına alıp sıktı küçük okkalı burnunu.

"Ağlama bücür abin senin bu halini görürse bu yakışıklı yüzümü dağıtır"

Berfin istemsizce kıkırdamıştı akına ardından akın berfinin arkasındaki adama kaş göz işareti yaptı.

"Sen otur burada alevle gelicez biz güzelim"

Koridorun ortasında dikilen ben nihayet adım anılınca kendime geldim berfinin sulu çakır gözleri bana döndü benim varlığımı yeni farketmilşti.

Akınla o badboy çocuk geldiğimiz koridordan beraber çıktılar bizde berfinle kalmıştık. Hafif gülümsemeye çalıştım

"Merhaba tatlım ben ımm şey abinin arkadaşıyım"

Kız kaşları çatıldı sanki bir şey düşünüyo gibiydi sonra gözleri büyüdü hemen ardından hızlı hızlı konuşmata başladı.

"Sen osun"

"Evete evet o benimle birlikte kaçırılan kız"

Şimdi kaş çatma sırası bendeydi iyide nerden biliyorduki. Tam birşey diyecektimki yoğun bakım ünitesinden bir hemşire çıktı. Berfinde hemen hemşireye doğru yöneldi.

"Abim nasıl? iyimi? uyandımı?"

"Sakin olun hanfendi abiniz daha uyanmadı detaylı bilgileri vermem doğru olmaz doktorunuz ilgilenecek sizinle"

Hemşire acelesi varmış gibi hızlı bir biçimde koridorda gözden kayboldu. Gözlerimi hemşireden aldığımda berfin yine diz çökmüş ağlıyordu.

Hemen yanına eğilip sakinleştirmeye çalıştım.

"Tamam sakin ol ona hiç bir şey olmayacak"

"S-u"

"Su getirirmisin"

Hemen hızla kafamla onaylayıp ondan uzaklaştım koridordan çıktıktan sonra merdivenlerden indim karşıma bir sapa giden bir sola giden iki farklı koridor çıktı yine acaba aşağıya hangisi gidiyo. Bende hızla bir seçim yaparak soldan ilerledim. Koridorda sadece ayağımdan çıkan topuklu sesinin yankısı vardı sanırım yanlış taraftaydım bilmiyorum.

Biraz iledikten sonra tam başka bir koridora adımlayacaktımki bir cam kırılma sesi geldi ardından akının yüksek bağırış sesi irkildim.

"Siktir..."

Akına birşeymi olmuştu hemen sesin geldiği yönğ bulmaya çalışyım odalardan birinden gelmişti sonran 3.kapıya yaklaştıkça sesler netleşmeye başladı kulpa uzanıp açacaktımki yabancı birinin sert sesi tırmaladı kulaklarımı.

"Akın mantıklı düşün kardeşim eğer alevi vermeseydi kardeşini çoktan öldürürlerdi alevi vermekten başka seçeneği yoktu. plan yapmıştık anlıyomusun o kardeşini kurtaracaktı ben ise alevi ama işler istediğimiz gibi olmadı yalan söyledi murat piçi bize ben o gün alevin götürüldüğü aracı takip ediyordum bir vakitten sonra bir araç geçti önüme bende solladım onu yeniden takip ettim tam vakti geldiğinde ise önünü kestim arabanın ama arabanın içinde kimse yoktu anlayacağın büyük kumpasa düşmüştük"

Duyduklarımdan beraber sanki başımdan sıcak su aktarılmış gibi hissettim titredim sol gözümden bir iki damla yaş düştü bırakmıycaklardı asla peşimi şimdi babamı öldürdüm adla bırakmazdı peşimi. Neyapıp eder intikamını alırdı ben istememiştim bu hayatı hepimiz nasibini almıştı bu olaydan rüzgar komada kardeşi darmadağınık ben ise...

işte ben ne olduğumu bilmiyorum hayatımı yaşıyomuş gibi görünen bir KUKLA...

BÖLÜM SONU

arkadaşlar bölüm biraz geç geldi malum bayram telaşı felan kusura bakmayın yazım yanlışım olursa affola yorumlarını eksik etmeyin lütfen:)