แสงสีเสียงยามราตรีหม่นเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นวัฏจักรของโลกใบนี้ ทว่าการใช้ชีวิตของผู้คนในเมืองหลวงดูท่าว่าจะครึกครื้นกว่าที่ที่เขาอยู่ กรุงเทพฯ เมืองนี้ไม่เคยหลับใหลอันนี้เรื่องจริง
ชลากรเหลียวมองแก้วเหล้าตรงหน้าที่ถูกเสริฟด้วยบาร์เทนเดอร์มือหนึ่งของร้าน เขานั่งตรงบาร์ด้านหน้าที่สามารถมองเห็นขั้นตอนการชงเหล้าได้แบบชัดเจน ร้านนี้มีบาร์เทนเดอร์หลายคน ให้บริการลูกค้าในระดับเกรดดีทั้งนั้น ส่วนถัดจากที่เขานั่งข้างๆ กันก็ยังมีหยางและฟ้าลดาที่กำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศรอบร้านเช่นเดียวกันกับเขา
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในแก้วของหยางและฟ้าลดาหายไปกว่าครึ่งแก้วแล้ว ส่วนของเขายังไม่แตะมันแม้แต่จิบเดียว
“ฉันรู้ว่านายไม่ชอบดื่ม แต่นานๆ ทีนะ ที่เราจะได้ออกมาสนุกกัน” หยางพยายามเกลี้ยกล่อมเพื่อนสนิท เขารู้ดีกว่าใครว่าชลากรไม่ใช่นักดื่มตัวยง ทว่าก็ไม่เชิงว่าไม่เคยเห็นชลากรไม่ดื่มเลย
ตอนเรียนที่ต่างประเทศด
