สุดท้ายพรรษาก็ได้ย้ายขึ้นมาอยู่ห้องรับแขกชั้นสองอย่างที่สรวัชญ์เป็นคนจัดการเป็นที่เรียบร้อย แต่การย้ายขึ้นมาแบบนี้แน่นอนว่าเธอไม่ได้ย่างกรายเข้าไปนอนห้องของตัวเองแน่นอนเพราะมันยิ่งสะดวกกับการถูกสรวัชญ์ลักพาตัวไปนอนห้องของเขาอย่างเอาแต่ใจ
แต่ที่น่าเจ็บใจก็คงจะเป็นเจ้าตัวอย่างพรรษานั่นแหละที่ยอมใจง่ายไปกับเขาง่ายๆ ทุกครั้งโดยไม่ปฏิเสธจนเขาจับได้แล้วว่าเธอเองก็มีความสุขเมื่อได้อยู่ใกล้ชิดเขา
“คุณจะว่าอะไรไหมคะ ถ้าเกิดฉันอยากรู้เรื่องแม่น้องรัล” พรรษาที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของสรวัชญ์เอ่ยถามสรวัชญ์ขึ้นอย่างเกรงใจเพราะเรื่องนี้อาจจะทำให้เขาไม่อยากพูดถึง
“ทำไม” สรวัชญ์ถามขึ้น
“ฉันแค่อยากรู้ว่าตอนนั้นคุณทำทั้งหมดเพียงเพราะเพื่อผู้หญิงคนเดียวจริงๆ หรือเปล่า หรือความคิดของคุณมีมากกว่านั้น แล้วคุณเคยบอกน้องรัลหรือเปล่าว่าแม่ของเขาเป็นใคร” จะว่าเธอจุ้นจ้านก็ได้ แต่เธอก็อยากรู้จริงๆ
“สิ่งที่เธอรู้มามั
