และคืนนั้นทั้งคืนสรวัชญ์ก็ไม่ได้หลับเลยแม้แต่วินาทีเดียว เขาเอาแต่คอยนั่งโทรหาพรรษาเป็นระยะๆ เผื่อว่าจะติดต่อเธอได้สักที แต่สุดท้ายทั้งคืนก็ติดต่อเธอไม่ได้ ความกังวล ความร้อนใจมันจึงทำให้เขาหลับไม่ลง รู้ตัวอีกทีตะวันก็โผล่พ้นฟ้าแล้ว นั่นทำให้สรวัชญ์รีบแต่งตัวแล้วลงไปข้างล่างถามแม่บ้านอย่างรีบร้อน
“พรรษาไปไหน” สรวัชญ์เข้ามาถึงในครัวถามแม่บ้านที่ทำหน้าที่ของตัวเองขึ้น
“คุณพรรษาขอลางานกลับบ้านสองสามวันค่ะ” น้าพรเป็นคนตอบออกมา
“สรัลยอม?” สรวัชญ์ถามอย่างไม่อยากเชื่อ
“ค่ะ คุณหนูไม่ได้งอแงเลยสักนิด” น้าพรเอ่ยขึ้นอย่างแปลกใจไม่ต่างกัน เมื่อได้คำตอบสรวัชญ์พยักหน้ารับก่อนจะเดินออกจากครัวโทรออกหาคนของเขาให้เช็กที่อยู่ของพรรษาในประวัติให้เขาอย่างด่วนที่สุด
“พายุอะไรเข้าอีกเนี่ย” วิสิตต้องรีบดีดตัวออกจากที่นอนพร้อมกับบ่นออกมาระหว่างรีบค้นหาประวัติการทำงานของพรรษาในระบบออนไลน์บริษัทที่เขาสามารถเข้
