หลังจากพรรษากลับมาถึงอุ้มเด็กชายสรัลขึ้นห้องและเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้จะได้นอนสบายๆ แต่พึ่งออกจากห้องเด็กชายสรัลก็เห็นร่างสูงเดินขึ้นบันไดมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่กลับเยือกเย็นไม่น้อย สุดท้ายเธอก็เลือกเดินตรงไปยังห้องทำงานของเขาอย่างที่เขาบอกเธอไว้
หมับ! ข้อมือเล็กถูกบีบกระชากเข้าหาตัวอย่างแรงด้วยฝีมือของร่างสูงหลังจากพรรษาเดินตามหลังเขาเข้ามาและหันไปปิดประตูสนิท
“เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงทำอะไรตามใจตัวเองแบบนี้ห๊ะ!” เสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นรอดไรฟันบีบข้อมือเล็กไว้แน่น
“ฉันทำอะไรผิด” พรรษาที่รู้อยู่แล้วว่าตัวเองขัดคำสั่งเขา แต่เธอก็ไม่คิดว่ามันจะผิดตรงไหน ยังไงเธอกับเขาก็ต่างคนต่างไปอยู่แล้ว จะต่างคนต่างกลับจะเป็นไรไป
“ไม่ได้ทำผิด?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นถามร่างบางตรงหน้า
“คุณก็ไม่ได้ตั้งใจจะพาน้องรัลไปเที่ยวอยู่แล้ว แล้วจะให้แกอยู่ดูคุณเลี้ยงเด็กคนอื่นทำไมคะ...”
“อีกอย่างอยู่กับคุณก็มีแต่ตำหนิลู
