Yaman anlamıştı gelen kişinin Sertan olduğunu, anında ayağa kalkıp elini uzattı sıkmak için.
"Hoşgeldiniz Sertan bey, bizde sizi bekliyorduk. Buyrun, oturun lütfen," dediğinde gülümsedi Sertan. Onun gülüşünün yüzünde solması için her şeyimi verirdim, o kadar büyük bir nefret besliyordum ona karşı işte.
Onun elini sıktıktan sonra bana döndü bu kez de, dikkatli bir şekilde süzdüğünü fark edince tenim ürperdi. Bu aptalca bakışları yüzünden ele verecekti bizi bir gün!
"Maral, arkadaşına bir selam vermeyecek misin, sarılmayacak mısın bana? Yan yana geliyoruz, ama bana küs gibi bir selam bile vermiyorsun."
Sarılma mı? Bu da nereden çıkmıştı şimdi? Şaşkın bir şekilde ona bakarken Yaman sakin bir şekilde ikimize bakıyordu. Arkadaş olduğumuzu düşündüğü için bu kadar sakin olmalıydı.
Zoraki bi
